Jut en Jul & de ‘Trainer’

Het blijft s’nachts vriezen, dus is het behoorlijk koud als ik om kwart voor 8 de straat op ga. Ik zie er niet uit dan, berenmuts op, vele lagen onder mijn jas en een thermo onderbroek onder mijn skinny jeans en…mijn hoge bergschoenen aan mijn voeten. Uiteraard ben ik gewapend met meneer Nikon en een soort van ‘bontige’ bokshandschoenen om mijn knuisten.
Het kost even wat tijd en moeite om al die materialen aan te brengen, vooral de schoenen vergen precisie en geduld. Aanvankelijk was het aantrekken van mijn skinny jeans over dat thermo ding ook een hele klus, maar dat probleem heb ik getackeld, ik stroop de hele boel, na de wandeling, in zijn geheel van mijn benen en hang het geheel in de wacht tot ik er de volgende ochtend weer zo in kan stappen, als dat nou niet slim is?
Gelukkig heb ik deze hele week mijn wandelingen normaal kunnen uitvoeren.
Tja, en dan die ‘trainer’, zullen jullie je afvragen, welnu….zowel manlief als ik zijn de strijd op hem serieus aangegaan.
Het had wel flink wat voeten in de aarde, want we snapten niets van de instellingen. We zijn er uiteindelijk gewoon maar opgestapt en deden maar een dotje. Ik hield het na 2 minuten al voor gezien en manlief dreigde na twee en een halve minuut serieus flauw te gaan vallen, dus snel eraf en bijkomen, was heftig, maar ook behoorlijk lachwekkend. Daar zaten die gekke twee uit Breda met een trainer, die zijn geheimen niet wilde prijsgeven.
Je kan uit vele trainingsprogramma’s kiezen, maar die zijn (vooralsnog) veel te zwaar voor ons.
Na wat gepuzzel kwam ik in een menu om een persoonsgebonden (leeftijd, gewicht, lengte) account aan te maken en handmatig de weerstand te bedienen. Ik moet zeggen, de laagst mogelijke weerstand is nog behoorlijk zwaar voor ons, dus we besloten om heel rustig de boel te gaan opbouwen en te proberen om onze hartslag (geeft ie ook aan op het display) binnen de perken te houden. Het werkt, we staan nu al 5 minuten te crossen en dat is goed te doen en…hier houden we het voorlopig op. Anekdote: kleinkind 2 croste zonder een centje pijn 7 minuten lang, ze zou zelfs nog doorgegaan zijn als ik haar niet gewezen had op het feit dat ze koorts had en dat dat niet samengaat met trainen en…. het ding stond ingesteld op mijn gewicht ect. Ik zal voor haar een eigen account aanmaken en ook voor haar grote zus, want die MOET van haar ouders.
Het ding doet ons allen goed en de beentjes worden wat sterker.
Wel jammer dat gedurende onze vakantie de boel weer teniet wordt gedaan.
Jaja, die vakantie start al volgende week, weg van de kou, het lijkt wel een droom.
We vertrekken zaterdagmiddag as naar Schiphol en overnachten daar in het CitizenM en vliegen de volgende dag om 06:00 naar Fuerteventura. Het wordt de laatste keer dat we naar een Kanarie gaan, volgend jaar willen we dichter bij huis de winter ontvluchten.
In April gaan we veldwerk doen in de omgeving van Benidorm, kijken of we ons daar in stijl kunnen vermaken en dan boeken we meteen voor de winter, je kan het maar geregeld hebben he?
Maar nu dus een maand naar Fuerteventura, de Kanarie die alles heeft voor ons, te weten de schitterende lavalandschappen, de woeste zee, de prachtige duinen, de juiste horeca voor onze verwende maagjes en een super en rustig gelegen appartement.
We willen alle toppers daar nog eens beleven en zullen die maand beslist nodig hebben.
Inmiddels hebben we een nieuwe slimme meter en….hij doet het! Nu nog afwachten hoeveel knaken de energieleverancier nog van ons wil hebben voor het afgelopen jaar.
Ach, we maken ons niet meer druk, de vakantie komt eraan!
Geluksmomenten van de week: Ik mocht in de vroegte een spelende vos aanschouwen en even later twee ijsvogeltjes die op zoek waren naar een lekker visje.
Ciao!

4 thoughts on “Jut en Jul & de ‘Trainer’

  1. Hoorde laatst iemand spreken van terminaal ondergoed. Weet niet goed of dit op de werking of op de levensverwachting van de gebruiker sloeg. Ik aarzel desondanks tegenwoordig om het aan te trekken. Je weet maar nooit. Goed om de hele familie in je bewegingsprogramma te betrekken. Bon voyante et bien retour. Henri

  2. Wat enig de ijsvogels! Altijd bijzonder. Mooie foto’s en je moeder ziet het ook helemaal zitten! Goeie reis en een fijne tijd daar! We kijken uit naar de verhalen.