Een Nieuw Speeltje

Weer een week vol winterzooi, ik wordt er niet vrolijk van. We hadden zelfs een hele dag met ijzel en dan ga je je bottenstelsel echt niet blootstellen aan valpartijen. Ik heb het geprobeerd, met stok, maar heb me omgedraaid, veel te glad en dus gevaarlijk. Tegen kou, storm, regen en blubber verweer ik me vrouwhartig, maar ijzel is the limit, dan gaat deze dame niet de straat op, voor niets en niemand.
Het was de eerste keer in een jaar tijd, dat ik mijn dagelijkse wandeling niet maakte en het voelde SHIT. Het zat me de hele dag zwaar op de maag. Ik ben wel allerlei huishoudelijke klussen gaan doen, zoals ramen wassen en stofzuigen, maar het hielp niet, ik kon mijn energie niet kwijt en kreeg dus ook geen energie. Ik werd er zelfs depri van, dit wil ik niet meer meemaken, nam ik me voor. Stel dat ik om een andere reden niet kan lopen, die kans wordt statistisch steeds groter met de jaren, wat dan. Ik moest dus een alternatief bedenken…et voila……..ik zag het licht…..ik wil een crosstrainer, eentje die mijn loopbewegingen nabootst.
Dus deze dame ging snuffelen op Marktplaats en…. vond precies het type wat goed staat aangeschreven voor bejaarden, zo goed als nieuw en….redelijk in de buurt. In overleg met manlief (hij ziet dat apparaat ook wel zitten) bespraken we ons aanvangsbod.
Binnen 1 uur hadden we het biedproces afgerond en had ik een goed gevoel over de betrouwbaarheid van de verkoper.
Manlief is ‘de trainer’ vanochtend gaan ophalen, hij paste net in onze auto. Het ziet er allemaal top uit, echt een cool apparaat. Dus… volgende week als het weer eens te glad is om te lopen, kan ik toch mijn ‘loopje’ doen, pfffff.
Hebben jullie ook al een slimme meter? Aanvankelijk was ik er blij mee, hij was gratis en vernuftig en van den verre kan het zaakje uitgelezen worden. Maar toen ik later meer informatie over dat ding las, voelde ik me zwaar bedonderd, ‘ze’ kunnen nu gewoon de boel hacken en ons met schrikbarende kosten opzadelen en slimmerds kunnen onze meter beïnvloeden en wie weet wat nog meer. Hopelijk blijven we bespaard, het ding zit er nu eenmaal.
Onze meter is wel heeeeel erg slim, hij laat zich niet uitlezen door onze energieleverancier.
Ik dacht dat zij de Enexis wel op het matje zouden roepen. Nee dus, ze lieten er maanden overheen gaan en nu de eindafrekening voor de deur staat, benaderden ze ons, of wij maar even de stand wilden doorgeven. Ietwat bozig dook ik de meterkast in en………ik zag niets op het display! Toen zelf maar naar de Enexis gebeld, ik moest op een rood knopje duwen en dan zou het display oplichten…….NEE dus, het ding is dood, morsdood, dus verre van slim, alhoewel, best wel slim om op 0 te blijven staan, gas voor noppes.
Volgende week komt er een monteur. We balen als een stekker, dit zal waarschijnlijk niet in ons voordeel uitpakken. We hebben sinds een paar maanden een nieuwe ketel, maar we weten nog niet hoeveel zuiniger hij werkt. Balen! Oh ja, we hebben ook nog een nieuwe watermeter gekregen, ook maar even gecontroleerd….hoeraaaa die doet het.
Deze week ben ik met mezelf naar Rotterdam getreind. Manlief had geen zin, zijn goed recht en ik amuseer me ook in mijn uppie.
Ik ben naar de Kunsthal geweest, de publiekstrekker is een internationaal reizende tentoonstelling van werk van de fotograaf Peter Lindbergh. Maar….er zouden ook ‘beelden’ van Jules Deelder getoond worden en dat intrigeerde me, ik heb iets met die mafketel.
Vol verwachting liep ik door de regen naar de Kunsthal, maar dat deerde me niet, want….niet glad.
Er bleek nog een tentoonstelling te zijn: “King Africa”, daar liep ik het eerst naar binnen. Ik moet zeggen, spectaculaire hedendaagse kunst en design. Verrassend en zeer vernieuwend en het grijpt je echt naar de strot.
Toen naar Jules zijn werk. Hij heeft objecten gemaakt van verzamelde, op kleur gesorteerde straat zooi, zoals allerlei pennen, citroenstampertjes, injectiespuiten, rietjes, lepeltjes, tandenborstels, lensdopjes en nog meer afval. Zelf zegt hij dat hij gewoon een beetje zat te klootzakken tot het wat werd. Hij creëerde zo ruimteschepen en een nieuw soort dieren (bv het locomotrutfantje).
Ik vond het werk gaaf, echt waar. wonderlijk wat er uit zo’n beneveld drugsbrein kan komen.
Tja en dan Lindbergh…..FANTASTICHE foto’s! Wat ik zo boeiend vind is dat de modellen zo puur gefotografeerd zijn, niks glamour.
Wat zou ik graag eens door die man gefotografeerd worden, leuk voor mijn nageslacht. Deze tentoonstelling is beslist van wereldklasse. (tot 12 Februari kun je er nog naar toe, DOEN!)
Zo mensen, ik ga me eens verdiepen in ons nieuwe speeltje, Ciao.

3 thoughts on “Een Nieuw Speeltje

  1. Hard werken dus . Ook in de winter. Wil je overigens Jules geen mafketel noemen. Hij is tenslotte via zijn huwelijk met een achternichtje van een oudtante geparenteerd aan de familie Carlier (mijn familie van moederskant). Ook al zou hij het zelf misschien niet eens erg vinden. Haha.

  2. Tja, xtrainer…waarom denk je dat ik zo fit ben? Heb er een staan, weliswaar gebruikt maar weinig want fietsen buiten is zo veel leuker. Had je mogen hebben. Kun je alsnog met z’n 2tjes naast, voor of achter elkaar….

  3. Nou, ik weet niet hoe het met de sneeuw is bij jullie, maar ik stel me voor dat je er al aardig wat indoor kilometers op hebt zitten! Nou ja….zitten….
    En leuk Jules!