Yes, een appartement

Dinsdag 29 Januari 2017

Omdat we merken dat het ons erg goed doet om in warmere en vooral lichtere regionen te verkeren, willen we volgend jaar echt gaan overwinteren.
We hebben een leuke aanbieding gekregen, we kunnen voor een zeer schappelijke prijs een appartement huren pal aan zee, voor drie maanden.
Vandaag konden we een kijkje nemen in het appartement, en………het beviel ons meteen, het lijkt erg op het appartement wat we nu huren, maar dit ligt pal aan zee.
We hebben inmiddels het contract getekend, we gaan van eind Januari 2019 t/m eind April 2019 overwinteren!
We hadden nooit gedacht, dat de winter hier zo aangenaam is, we dachten altijd dat je toch naar de kanaries moest voor wat warmte.
Het is wel wat frisjes als je buitenshuis rondstruint, maar op een balkon in de zon en uit de wind, is het gewoon zomer. Ik vond het zelfs al te heet, haha.
Vandaag was het zo’n dag, eigenlijk maar 16 graden, maar op je balkon is het ver over de 20. Dus, zeker voor manlief is dit super, voor hem kan het niet warm genoeg zijn en….hij begint echt op te knappen nu. Dit is dus wat we wilden!
We hebben nog een flinke wandeling gemaakt en verder hebben we genoten op ons balkon, manlief van muziek in de oren en ik van een spannend boek, TOP.
Verder weinig te melden, Ciao.

Hebben wij weer.

Maandag 29 Januari 2017

Onze Dolce Gusto is een voltreffer, de koffie die hij produceert is echt goed, dus als we net op zijn, kunnen we al genietend, de dag beginnen.
Het was wel nog even een dingetje om cups voor mij te vinden. Ik heb graag ‘Lungo’ en die smaak hadden we nog niet kunnen vinden. Jaaa, wel bij de Lidl, een eigen merk, maar……die was niet naar mijn zin, en wat koffie betreft, doe ik geen consessies.
Gelukkig hadden we een voorraadje van thuis meegenomen.
Manlief heeft het makkelijker, hij drinkt ‘espresso intenso’ en die hebben ze volop bij de Mercadonna en nog wel van Nescafé, speciaal voor de Dolce Gusto. .
Dus het was zaak, om een zoektocht te organiseren naar mijn geliefde smaak. En die tocht stond vandaag op het programma en…..we gingen een restaurant reserveren om een uitgebreide lunch te consumeren op mijn 70e verjaardag. Een vriend van ons heeft het altijd over een ‘natte’ lunch, want er moet toch ook wat alcohol vloeien, wij zijn het helemaal met hem eens.
We hadden een Spaans restaurant op het oog, aan de overkant, het staat goed bekend, met uitzicht op zee en we hoeven dus alleen maar de straat over te steken.
Maar……..het restaurant ging vandaag voor een paar weken met vakantie, hebben wij weer.
Keus nummer 2, was een Spaans restaurant dat zich net op de kaart aan het zetten is en best wel lovende kritieken krijgt. Het ligt in de oude stad, dus we moesten de benen in.
Het restaurant was niet te vinden, terwijl ik toch met de gps liep. Na wat pogingen gaven we het op en liepen naar keus nummer 3, en ja hoor……..we zagen opeens keus nummer 2, blijkt dat dat restaurant net aan het verkassen is en over een week pas weer open gaat, hebben wij ook weer.
Keus nummer 3 is een tapas restaurant, het staat goed bekend, is echt Spaans, maar het heeft niet bepaald het cachet om een verse 70 jarige te fêteren.
Maar….het is niet anders, het eten is goed en dat is toch het belangrijkste, nietwaar. We hebben gereserveerd.
Om alvast toch wat cachet te beleven, als opmaat naar de 70 jaar, liepen we naar een 5 sterren hotel, helemaal nieuw, het hoogste gebouw van Calpe en veelbesproken. Het blijkt dat er iets mis is met de vergunningen, er is zelfs een kans dat het afgebroken moet worden. Dus…….het is wel zaak om het eens te bezoeken.
Op de weg erheen, kwamen we een grote supermarkt tegen en daar hadden ze mijn koffiesmaak en….. ook van Nescafé, hebben wij ook weer.
Bij het betreden van het hotel hadden we de neiging om meteen onze voeten te vegen, een imposante hal, met een wowwww factor, een echte binnenkomer. We meldden ons bij de receptie en vroegen of we naar de skybar mochten. Het mocht, dat wisten we wel hoor, want het hotel heeft van tevoren moeten beloven om deze bar ook open te stellen voor het gepeupel.
We zoefden met de lift naar de 29 e etage.
De bar is echt sensationeel, met een heus terras en zicht op zee.
We namen plaats in het zonnetje op een tuinset op het tafeltje lag een apparaatje, waarmee je de barista kan oproepen.
Zo gezegd zo gedaan en alvast wat foto’s gemaakt, wat een uitzicht op Calpe, de Ifach en de zee.
We kregen twee kaarten, een met allerlei soorten drankjes en een met alleen maar gin tonics.
Deze bijna 70 jarige koos een Hendricks gin tonic met komkommer en manlief een speciaal biertje.
Het werd genieten daarboven, dat kan ik jullie wel vertellen, we gaan echt nog eens terug in het ‘blauwe uurtje’ met de President.
Wat een leuke ‘bijna verjaardag’ hebben we gevierd. Ciao.

   

Het eind van mijn zwanenzang

Zondag 28 Januari 2018

Vanmorgen in alle vroegte mijn verslag van gisteren geplaatst, maar goed ook, want binnen no time was de WiFi gevlogen, super irritant. Ik ben de hele dag verstoken gebleven van WiFi en heb dus alle tijd gehad om in een boek te duiken, ook niet verkeerd.
Hopelijk heb ik morgenvroeg WiFi om dit verslag te plaatsen. Ik heb tot nu toe niemand kunnen bedanken voor een evt reactie, ik weet van niks en kan niks. Lieve mensen, neem het mij niet kwalijk, het is geen onwil.
Onze satelliet tv, doet het prima, dus we konden vanochtend op BVN de herhaling van ‘wie is de mol’ kijken. Dit programma is een van de weinige programma’s die ik volg, dus grote blij dat het hier lukt. Wie is de mol volgens jullie? Ik heb nog geen idee, maar ik vind Olcay en Jan super leuke lui.
Vannacht was het een shitnacht, Donner und Blitzen en regen. Weinig geslapen, ik slaap altijd erg licht, manlief knort gewoon lekker door, de bofkont.
En wat schetste mijn verbazing, het was droog toen ik met mijn ochtendwandeling begon en in geheel niet koud. De stevige wind blies achter de hoogbouw.
Ik geniet zo van die prachtige ochtend luchten, helaas geen zonsopkomst vandaag.

Maar……..toch kwam de zon, halverwege de ochtend te voorschijn, dit in tegenstelling tot de voorspellingen. Het zou de hele dag regenen en stormen, er was zelfs een weeralarm afgegeven. Wij gaan niet meer luisteren naar weerberichten, we zien het vanzelf wel wat het wordt en anticiperen er meteen op en soms…..worden we zeiknat, haha, zoals vanmiddag. Een buitje van een kwartier en ik liep net naar mijn WiFi bar. Dat was wel even balen, zeker omdat de bar nog dicht was ook.
De rest van de dag hebben wij in zomeroutfit op ons balkon doorgebracht, niet verkeerd he?
Tja, en dan de President, de arme ziel komt nog niet tot zijn recht, want op mijn laptopje is het bijna onmogelijk om mijn foto’s te bewerken in lightroom, omdat ik maar een klein schermpje heb.
Eenmaal thuis zal ik een inhaalslag gaan maken. Ik fotografeer in RAW en dat is een soort van negatief, dus ik moet altijd mijn foto’s bewerken (ontwikkelen).
Maar, meneer Nikon leeft weer op, hij mag nu ook meedoen, dit voor mijn blog en instagram, zelfs de IPhone wordt ingeschakeld. Dus…..het komt goed hoor, als er tenminste WiFi is. Mochten jullie niets van me horen, dan weten jullie wel hoe het zit he?
Vanaf nu zal ik het niet hebben over W woord, aan mijn klaagzang is een einde gekomen, zonde van mijn positieve energie. Ciao.

Okeee, doe ons maar een borreltje

Zaterdag 27 Januari 2017

Het weerbericht klopte weer eens niet, want het was een prima dag, we hebben alles kunnen doen wat we wilden en…zelfs een uurtje op ons balkon gezeten, uit de wind, maar in de zon.
Mijn ochtendwandeling verliep gesmeerd, ik liep in de luwte van de hoogbouw aan de boulevard, zijn die dingen toch nog ergens goed voor.
Mijn gym oefeningen doe ik trouw op de apparaten en het lijkt wel of ik nu eindelijk iets van een bilpartij ga krijgen. In ieder geval voel ik het zelf wel, ik zit niet meer op knoken, maar lekker op een spier, een heel verschil.
Toen ik op het strand nog even stond te fotograferen, werd ik aangesproken door twee aardige Spaanse dames, ze wilden beslist een foto van me maken voor de huisberg van Calpe, de ‘Ifach’. Ik vond het niet zo nodig, maar ze hielden aan en ik dacht:”Okee, vooruit dan maar”.
Een van de dames pakte meneer Nikon van me aan en schoot wat plaatjes, tot ze tevreden was: “muy bien”. De rots is magico en brengt geluk, vertelden ze. Okee, ik geef het een kans.


Ook hebben we de weekmarkt bezocht met als hoogtepunt……een zak churros, daar hebben we van gesmuld, verder was het blehhhh, dus…….in April gaan we pas weer. Even dacht ik een leuk jurkje te scoren voor €2,90, maar helaas ze hadden mijn maat niet.


Na de lunch zijn manlief en ik ieder ons eigen weg gegaan, manlief naar de stad en ik naar mijn gevederde roze vrienden.
En ja hoor, die krengen stonden weer verkeerd voor mijn zoombereik, volgende keer beter, ik blijf het proberen.


Weten jullie dat die beesten echt schattige geluiden maken? Ik smelt er in ieder geval van.
Er zijn op het moment 160 flamingo’s, ongekend veel voor hier. Ze broeden hier echter niet heb ik me laten vertellen.
Manlief had ook pech, de winkel waar hij naar toe wilde was net gesloten toen hij arriveerde, die shit siësta ook.
Maar..het was echt weer een heerlijke dag en die nemen ze ons niet meer af.
Tja, we leven toch echt met de dag omdat we nog steeds rekening houden met vervroegd vertrek.
Vandaag zijn we weer voor de bijl gegaan, we hebben een fles wodka caramel gekocht, wat een godendrank, zoooooo lekker, net een dikke bonbon. Proost, Ciao.

Weer Alarm

Langzamerhand wordt het frisser hier en de wind trekt behoorlijk aan. Het schijnt in het weekend zelfs te gaan stormen en regenen, en de temperatuur daalt.
We hebben vandaag dus maar flink ingeslagen bij de Lidl en verder zien we het morgen wel. Wel jammer, want zaterdag is marktdag en daar wilden we naar toe.
Omdat er morgen waarschijnlijk niets van een grote wandeling terecht zal komen, hebben we vandaag maar eens een flinke tippel gemaakt. Manlief met stok dit keer en dat was nodig ook, want we liepen over een paadje langs de rotsen aan zee. Soms moesten we trappertjes op en dan weer af en die treden zijn ook nog eens schots en scheef en soms wat uit de kluiten gewassen. Zien jullie het voor je, wij met die korte pootjes. Maar het was adembenemend mooi en ohhhh wat rook het lekker zilt en kruidig. We hebben vandaag 15 km in de benen zitten, mooi toch?


Wandelen is hier super en zelfs voor manlief goed te doen.
Maar ook wielrenners hebben deze contreien ontdekt, er wordt door wereldberoemde teams hier getraind, manlief vindt dat super en als hij de kans krijgt gaat hij met ze in gesprek.
In het vliegtuig zat een jong profje van het Lotto team, hij gaat de Vuelta rijden, vertelde hij, en nu oefent hij hier.
Over een week of zo, is hier een of andere wielerronde, manlief kan niet wachten, denk maar dat hij gaat kijken. Ik niet, vind er geen reet aan. Ieder het zijne he?
Vandaag eindelijk eens op het balkon met lange sluitertijden geoefend en een grijsfilter gebruikt, best wel leuk om te doen, maar of het al wat is?


Verder weer uitgebreid gekookt voor twee dagen, nu kalkoenfilet met quinoa en heel veel groentjes, smullen! Ciao.

Ze gaan het land echt niet uit, never.

Gisteren heb ik vergeten een foto van meneer Swift te plaatsen, dus bij deze, aardige baas he? Hij was echt blij om ons weer te zien.


Vandaag is het weer ietsjes minder, 11 graden maar en een fris en vooral straf windje, maar ik vind dat niet erg.
Ik heb mijn ochtendwandeling gewapend met muts, sjaal en handschoenen gemaakt en uiteraard werd ik vergezeld door de president. Hij heeft genoten, want er waren mooie wolkenpartijen te pakken. Het was genieten hoor.


Na de pap togen we met ons kekke karretje naar de Lidl, we hadden een speciale missie, we gingen crocks scoren, ja echt, ongelofelijk he? We riepen altijd dat we er niet dood mee gevonden wilden worden en onze kids zullen het zeker ronduit afschuwelijk vinden. Maar….troost je, we nemen ze het land niet mee uit, allerlei spulletjes, zoals de Dolce Gusto gaan in het karretje en dan hier de opslag in, we blijven toch terugkomen.
We zijn erg blij met onze crocks, nu hebben we heerlijke warme voeten op het marmer, er zit zelfs een soort afwasbare sok in en dat voor €7 en 4€ (ik een kindermaatje).
Onze dag kon niet meer stuk.


We hadden het geluk, dat er een verdwaalde flamingo bij ons in de buurt zat vandaag, dus ik heb hem meteen geschoten met meneer Nikon. Jaja, die doet ook nog dienst hoor.


We zijn mijn Markdal vriendin met haar man tegengekomen, zo leuk om elkaar hier te ontmoeten. We hebben even een gezellig praatje gemaakt.
De wind werd na de middag wat pittiger, maar we trokken er toch op uit. Manlief had het zwaar en was blij toen we na een dik uur even de luwte opzochten in een bar in de oude stad.
Op de terugweg hadden we de wind in de rug, dat scheelde weer.
Wie erg blij werden van de wind, waren de kitesurfers, wat hadden die een pret. Zij liever dan wij.

Nu lekker aan de chill, met een wijntje en een snackje en straks genieten we weer van het goddelijke maal dat ik gister geproduceerd heb, te weten: witte bonen, met 6 soorten verse bio groenten en gehakt in tomatensaus. Manlief heeft al die groentjes met liefde gesneden en dat proeven we hoor.
We kopen hier bijna alles bij de Lidl, ze hebben heel veel bioproducten en deze week dus ook nog crocks, haha.
Oh ja, ik zou het weer bijna vergeten te vertellen, een paar dagen terug toen we op weg waren naar de Lidl, kwamen we een eekhoorn tegen, hij rende over de stoep de rotonde over, richting zee, zoooo komisch.

Zo, de vissersboten zijn binnen, de gordijnen gaan dicht en de tv gaat aan, Ciao.

Alleen op dinsdag en woensdag.

Gisteravond ben ik in mijn uppie naar een horecagelegenheid aan zee gelopen, daar hebben ze super wifi, ik zal er elke dag 1x naar toe gaan, geen straf hoor, je zit daar fenomenaal qua uitzicht en heerlijkheden. Ik werd ook nog eens beloond met een mooie zonsondergang.
Lieve mensen, ik probeer zoveel mogelijk te reageren op mijn blog, maar dit maal niet persoonlijk via de mail.
Het is zo heerlijk om mijn loopjes langs de zee weer te hervatten, zo vertrouwd en zoo mooi.
Het lijkt wel of je hier dieper kunt ademhalen, lekkere schone lucht en daar doen we het voor en het licht en uiteraard de temperatuur.
Manlief is behoorlijk verkouden, ik hoop zo dat hij eindelijk begint op te knappen.
Inmiddels heb ik er alweer twee ochtendwandelingen op zitten en het voelt alsof ik nooit ben weg geweest.
De temperatuur is hier zeer aangenaam, lange wandelingen zijn goed te doen, dus vanmiddag zijn we er eens ouderwets op uitgetrokken. Manlief wilde geen stok meenemen, hier had hij achteraf spijt van, want hij is ondanks zijn steunende zolen behoorlijk wiebelig. Morgen beter dus en hij weet nu, dat ik avontuurlijke paden verkies.
We hebben de flamingo’s een bezoek gebracht, maar die beesten staan altijd daar, waar jij net niet staat, dus ik heb me voorgenomen om een paar keer per week te gaan posten, ik moet en zal een super foto hebben van die schoonheden.
En raad eens wie we tegenkwamen, twee keer zelfs, meneer swift van vorig jaar: http://yvonneciao.nl/?p=1604
We raakten weer aan de praat, hij is een Engelsman die hier woont met zijn vrouw. Hij is de hele dinsdag en woensdag te vinden aan het zoutmeer, om de paar uur kiest hij een andere plek, want ook hij moet nog steeds DE foto maken. Om klokslag 16:00 gaat hij naar huis.
Moe, bezweet, maar voldaan keerden we huiswaarts en genoten nog uren van ons riante zicht op ons balkon, en ja, van een vino, ik een tinto verano en manlief een blanco.
We hebben het goed hier in Calpe, Ciao Continue reading Alleen op dinsdag en woensdag.

Pak je dolce gusto en vertrek maar

Ik heb onze Verzekeringsmaatschappij gebeld om te vragen wat wij moeten doen als de oude dame komt te overlijden. Ik wil voorbereid zijn omdat ik zeker weet dat ik blokkeer als we dit nieuws krijgen. Ik kreeg te horen dat we de ANWB alarmcentrale moeten bellen, dan ons polisnummer doorgeven en alles zal verder voor ons geregeld worden.
Wat een opluchting, we hoeven dus niet in de stress, met slechte wifi een vlucht etc te zoeken. Een pak van mijn hart, ik heb nu wat meer rust in het lijf.
Ook met de oude dame lijkt het iets beter te gaan. Ze praat weer normaal, heeft nog steeds gevoel voor humor, maar lopen lukt niet meer en dat vindt ze in het geheel niet erg omdat ze ronduit de pest aan haar rollator had. Nu wordt ze constant gereden en behoorlijk in de watjes gelegd, ook letterlijk. Ze bivakkeert zo graag in een luie relaxstoel met een dekentje over zich heen en dan lekker dutten. Maar zaterdag zei ze constant dat ze naar bed wilde, ik denk dat ze hondsmoe is, haar lijf is op.
Aanvankelijk wilde ze niet met ons naar het restaurant, maar na enig aandringen en de belofte van wat bonbonnetjes liet ze zich overhalen.
En wat schetste onze verbazing toen we in het restaurant zaten?, ze vroeg om een borrel!
Manlief heeft een glas wijn in twee kleine glaasjes laten schenken, nam zelf een ‘blondje’ en we hebben geproost op al het goeds.
Deze herinnering is goud waard.
Dochterlief en ideale schoonzoon kwamen ons zondag in carnavalsoutfit, prettige vakantie wensen, hilarisch. De kleinkids ook, maar wel met gepaste afstand, ze schaamden zich dood voor hun ouders. Tja, in Breda begint de carnaval al vroeg, er moet geklünd worden op de grote markt.
Maandagochtend om half 9 werden we opgehaald door een taxi (sneleentaxi.nl) en we werden voor €65 all-in naar Eindhoven AirPort gereden, wat een luxe.
Ryanair heeft de bagageregels vernieuwd, wil je je handbagage in de cabine, dan moet je priority boeken. Ik had mijn rugzak vol met elektronica en manlief had een schattig koffieapparaatje in zijn rugzak, dus deze zaken wilden we onder eigen beheer houden.
Nu zullen jullie wel lachen dat we met een koffieapparaat op stap gaan, maar…..de supermarkt koffie in Calpe is echt niet te zuipen. Het Kruidvat had een aanbieding van een echte dolce gusto voor €39 en dat zagen wij als een teken aan de wand. We hebben hem meteen aangeschaft en uitgeprobeerd, er gaan capsules van Nescafé in, en die zijn verkrijgbaar in Calpe en de koffie?, smaakt goddelijk.
De vlucht ging gesmeerd, niet anders gewend van Ryanair.
We landden wel met een klap op Alicante AirPort en daarna ging alles in snelbusvaart, bagage hadden we binnen 5 minuten, onze transfer (Beniconnect) stond met draaiende moter op ons te wachten en we waren in 3 kwartier bij het verhuurkantoor.
Maar……..gesloten, zou pas de volgende dag weer open gaan. Vreemd, ik had een paar dagen van tevoren gemaild hoe laat we zouden arriveren. Gelukkig kwam de eigenaar meteen na mijn telefoontje opdagen, volgens mij waren ze ons vergeten, hahaha.
We kregen de sleutels en de WiFi code en zoefden met de lift naar boven (6 hoog). We hebben nu een ander appartement dan in April, dat was perfect, dit appartement is bijna perfect. De WiFi is zeer slecht en het is een 2 kamer appartement, maar……..het balkon met zicht op zee EN de haven is even groot en riant en….de hele dag zon. Wij zijn blij, maar die WiFi zit me totaal niet lekker, ik zal op zoek moeten gaan naar goed werkende WiFi.
Bij de ‘Chinees’, onder ons complex, hebben we een boodschappenwagentje gekocht en togen meteen naar de Lidl, voor de eerste noodzakelijkheden. Missie zeer geslaagd, WoW wat rolt dat karretje lekker en… we zagen onze roze gevederde vrienden weer.
Eenmaal ‘thuis’ rustig alles uitgepakt en ons verder geïnstalleerd.
Onze vakantie kon beginnen en om dit vieren hebben we ons te goed gedaan aan een stevige paēlla in een restaurant aan zee, het smaakte goddelijk!
Vandaag hebben we de rest van de boodschappen gedaan en nu zijn we gesetteld hoor.
Ik heb een oproep geplaatst op ‘Calpe heeft het’, in de hoop dat iemand WiFi voor ons heeft en zelf heb ik tijdens mijn ochtendwandeling al een barretje gevonden met goede WiFi. Wel jammer dat ik er nu op uit moet om mijn blog te plaatsen etc etc etc. Ik kan jullie vertellen dat dat niet een twee drie gebeurd is, maar het zij zo, ik moet er iets voor over hebben. Foto’s gaan helaas nog niet lukken.
Vandaag was het een heerlijk zonnige dag en die is alvast mooi meegenomen. Ciao lieve mensen.

Een aaneenschakeling van Ellende

De oude dame heeft zaterdagavond een lichte tia gehad, ze is door haar benen gezakt en sprak verward, haar mond stond scheef.
Ik werd meteen gebeld en schrok uiteraard enorm. Je weet dat het een mensje van de dag is, maar toch komt het aan als een mokerslag.
Gelukkig staat haar mond inmiddels weer goed en is er weer redelijk met haar te communiceren, maar lopen kan ze niet meer. Ze is erg slaperig en moeilijk wakker te krijgen, ze eet haast niets meer, uitgezonderd 2 bonbons als we op bezoek komen.
Blijft het hierbij?, of volgen er meerdere tia’s of wellicht een beroerte?.
Het is koffiedik kijken, dus vooralsnog blijven onze vakantieplannen ongewijzigd.
We hebben familieberaad gehouden en zoveel mogelijk zaken besproken en afgesproken, uiteraard keren we meteen terug, mocht er iets gebeuren.
Toch staan we er heel dubbel in, met een steen in ons hart gaan we op reis maandag as.
In het Markdal speelt er zich ook een drama af, de ooievaar die ik spotte op nieuwjaarsdag, blijkt de weduwe te zijn, echter, dat weet ze niet, ze wacht. Een jong stelletje ooievaars wil haar nest kraken, maar dat pikt ze niet, ze vecht voor haar leven en weet het stelletje nog te verjagen. Hoe dit zal aflopen….., ik weet het niet, ik vraag me af of ooievaars net als zwanen trouw zijn voor het leven of zal er zich een ‘vers’ mannetje aandienen?
Op Blue Monday is de dwerghamster van kleinkind2 overleden, intens verdrietig is ze, ook al wist ze dat een dwerghamster maar een kort leven beschoren is.
Dinsdag viel er in AH een oudere dame zomaar uit het niets, pal achterover op de vloer, meteen begonnen mensen haar te reanimeren tot de ambulances kwamen, geen idee of ze het gered heeft, ik ben doorgelopen, vele mensen bleven staan kijken, ongelofelijk. (Ik hoor zojuist dat ze in coma ligt en niet meer ‘bij’ zal komen).
Gisteren was ik nog niet in staat om naar de AH te gaan, er stond nog te veel op mijn netvlies.
Wat een aaneenschakeling van ellende.
Het stormt bij ons niet alleen buiten kan ik jullie vertellen. Wat de storm buiten betreft is het een grote wanorde in Breda, straten zijn afgesloten, het station mag niet meer betreden worden, daken zijn van huizen geblazen en bomen ‘regenen’ op auto’s.
Heftig weekje dus.
Het goede nieuws is dat manlief zijn steunzolen heeft, hij banjert er lekker stampend mee het huis door en zegt dat het een hele verbetering is, dat is tenminste iets.
Met een zwaar gemoed zoeken we nu de vakantiespulletjes bij elkaar maar genieten niet van de voorpret, we zullen zien of we kunnen gaan om in ieder geval een paar weken licht te zien en warmte te voelen en dan kunnen we geheid de ellende beter trotseren.
Ik houd jullie op de hoogte, Ciao.

Negen levens in de Kunst

Weer werd manlief ziek, hij was net aan de beterende hand. Al met al is hij ruim 2 maanden ziek geweest en bijna niet de deur uit gegaan.
Nu lijkt hij weer de oude te worden en is hij wat actiever, dat moet ook wel, want de overwintering staat voor de deur en tja…dan moet er wel het een en ander geregeld worden.
Een van die zaken is; steunzolen, jajaja, van de revalidatiearts heeft hij het bevel gekregen om die dingen aan te laten meten. Hij moest er helemaal voor naar Tilburg. volgende week kan hij ze op komen halen. Tjonge, wat zal hij lekker stevig kunnen stappen in Calpe.
Wat een storm hebben we gehad, bij ons vlogen de dakpannen je om de oren, tja oud buurtje he?
En dan al die saaie natte ellende, baggerweer, heb er zo genoeg van.
Kleinkind 2 heeft een hobby, ze maakt slijm, doet dat in een afsluitbaar bakje en speelt er telkens mee, lekker in de smurrie knijpen en wringen, hier geniet ze enorm van. Maar eens om de paar weken, vindt haar moeder het welletjes en moet ze de snottige substantie weggooien, want: inmiddels vergeven van de bacteriën, zegt dochterlief.
En nu…..na al die slijm sessies mag er bij haar in huis niets meer geproduceerd worden. Toen ik dat sneue gezichtje zag, heb ik haar een maandelijkse slijmsessie bij ons in huis aangeboden en….we betalen ook nog eens de ingrediënten. Ik zie nog het stralende snuitje voor me, daar doe je het toch voor?
En…ik moet bekennen dat ik ook niet vies ben van wroeten in die derrie. We hebben dus samen intens genoten. Voor degene die het ook eens willen maken, gooi scheerschuim, doorzichtig kinderlijm, lenzenvloeistof en een toefje baking soda bij elkaar, roer goed, et voilá….SLIJM! Het ruikt ook nog eens lekker.


Met kleinkind 1 ben ik een dagje wezen shoppen, dat is haar grote hobby.
Tevens gaan we altijd lunchen bij Bagels and Beans. We nemen altijd een warme bagel met tonijnsalade en een sapje, doch dit maal vergrepen we ons aan de ijskoffie met slagroom, een absolute aanrader.
Nu is de vakantie van de kids weer voorbij en wij maken ons op voor ons vertrek, we hebben er ongelofelijk veel zin in om naar de warmte te gaan en spelen met de gedachte om volgend jaar nog langer weg te blijven, nu gaan we ‘maar’ 6 weken.
Het zal wel even wennen zijn om het heerlijke klimaat van de kanaries af te schrijven, we gaan zien hoe de Calpese winter ons bevalt.
In het Markdal is het saaier dan saai, gelukkig maak ik vele praatjes met deze en gene.
Kleinkind 1 had een foto opdracht van school en wilde graag haar overgroot moeder (oude oma) portretteren, want bedacht ze, wie heeft er op haar leeftijd (13) nog een oude oma? Ik vond dit zooo leuk en bood meteen mijn camera aan. Oude oma vond het ook erg leuk en poseerde geduldig en….de foto is goed gelukt vinden we, ze kan er 50 euro mee winnen.


Met broerlief ben ik weer eens in Rotterdam geweest, dit maal naar de Kunsthal. Ik had gelezen dat er mooie tentoonstellingen waren te weten: een katten tentoonstelling (negen levens in de Kunst), foto’s van Jeroen Oerlemans, een overzichtstentoonstelling van Paul Delvaux…, kostuums van stewardessen wereldwijd, door de jaren heen en nog wat zeer vreemde kunst waar we niets van snapten.
Het was top, we zijn er uren zoet geweest en hebben genoten.
Daarna zijn we gaan lunchen bij een goede Chinees en daarna heb ik broerlief nog een minirondleiding gegeven.
Het was een heel leuk dagje uit, wat ben ik blij dat we dezelfde smaak voor kunst hebben.
Zo, lieve mensen, dit was het weer voor deze week, volgende week het laatste blog uit Breda en dan……is het zover, Calpe, we komen er aan, CIAO!