In de ban van de pompoen

Wat boffen we toch met dit bijzonder mooie weer, het voelt als vakantie. s”Morgens in alle vroegte doe ik meteen de tuindeuren open en dan gebeurt het………de hele kamer vult zich met het sensuele parfum van de jasmijn en daar blijft het niet bij, nee, in de loop van de dag vult het ongeremd ook de bovenverdieping. Dit heb ik nog nooit in Nederland meegemaakt, dit absolute vakantiegenot. Ik moet wel zeggen dat de jasmijn op ons terras nog nooit zo uitbundig is geweest.

Jasmijn

Er is nog iets bijzonders aan de hand, maar dan in onze voortuin. Jullie weten dat onze buxussen vermoord zijn door de buxusmot en dat manlief alle lijken verwijderd heeft en…dat we er een kale voortuin aan over gehouden hebben he? Nou, inmiddels is de voortuin enigszins gevuld.
We wisten zo snel geen architectonisch hoogstandje te bedenken, dus kochten we 4 witte hortensia’s in pot voor een prikkie, groeven aan de andere zijde nog een groter exemplaar uit en placeerden de boel op een rijtje in de lege tuin. Niks spannends, maar het leek weer op een tuin. Nu had ik al langer het idee om eens gek te doen. Ik wilde een paar pompoenpitten in de volle grond verstoppen, kijken wat er gebeurt. Manlief vond het tien keer niks maar de rest van het ‘bestuur’ vond het ongevaarlijk, want…het zou toch nooit een bovengronds gebeuren worden. Dus….ik kreeg vrij spel en stak er slechts twee tussen de hortensia’s. Elke dag meldde ik zielig dat er nog geen pompoen aankwam en manlief lachte dan in zijn vuistje.
Maar op een goede dag kwam er eentje op en een paar dagen later de tweede en ik?….ging uit mijn plaat en manlief?……..ziet er nu ook wel de humor van in en geeft ze dagelijks het lekkerste water ever. Geen idee wat er gaat gebeuren, er schijnen 5 van de heerlijke oranje bollen aan te komen. dat worden in September 10 biologische (jawel) soepmaaltijden uit eigen tuin en dan ook nog de vele pompoenen uit de zelfoogst tuin. Wat een verrukking. Ik zal jullie vanaf nu wekelijks de groei van onze pompoenen door de strot duwen.

 
In onze zelfoogst tuin is het een groot feest, er is zoveel heerlijks oogstbaar, je moet zelfs echt keuzes maken. Deze week had ik hele zoete aardbeitjes, verse knof, bosui, worteltjes, peultjes, tuinbonen, venkel en wat peterselie. Ik ben de koning te rijk.
Je ziet steeds meer initiatieven om gezamenlijk een tuin te beginnen, wellicht hebben de moestuintjes van AH de mensen het plezier van het kweken van je eigen groente teruggegeven. Vroeger (ja dat mag ik inmiddels wel zeggen) had bijna elk gezin eigen kweek.
Om terug te komen op de initiatieven, heb ik wel een heel gaaf voorbeeld. Dochterlief woont in een enorm gezellige en sociale straat, ik ben er jaloers op. Ze houden er elk jaar een gigantisch leuk straatfeest met wisselend thema, ze verzorgen eten aan huis (voor 1 week) als er in de straat een baby geboren is, ze zijn er voor elkaar als er iemand ziek is of overleden. Ze vangen in nood elkaars kids op, ze gunnen elkaar van alles en doen wat ze kunnen om evt problemen aan te pakken. Kortom een modelstraat, gisteren hielden ze zelfs een gezellige ‘zomerwendeborrel’. Maar om terug te komen op het leuke initiatief; ze hebben het klaargespeeld om een veldje op de hoek van hun straat, dat alleen maar bescheten werd, in te richten als moestuintjes, en dit met toestemming van de gemeente. Het veld is ingedeeld in percelen en het buurtje mag een of meerdere perceeltjes huren. De basisschool die er tegenover ligt, heeft er 3 gehuurd en met hulp van de kinderen beplant, heel leuk en leerzaam. Dochterlief en co hebben ook een perceel en dat staat al vol met heerlijkheden. Wat een initiatief en zo sociaal en gezellig. Eind van de week wordt het officieel geopend met een drankje en een hapje en ik, met mijn enorme kennis van pompoenen ben uitgenodigd. Ook hierover zal ik jullie verslag doen.
Nooit gedacht dat ik ooit zo begeisterd zou zijn van groente, ik haatte dat spul zelfs en heb tot mijn grote schaamte in mijn studentenjaren scheurbuik opgelopen, zo erg was het.
Het ooievaars gezin, bestaande uit mevrouw, meneer en 4 kinderen maakt het goed, alhoewel we nu toch moeten constateren dat de ouwelui afgepeigerd zijn. Ze zijn vermagerd en vuil en er is geen plaats meer voor hen in het nest, want de jongen zijn al bijna net zo groot als de ouders. Ik heb gelezen dat ooievaars rond 1 Juli op vakantie gaan naar het Zuiden, maar de jongen maken totaal nog geen aanstalten om wat vliegoefeningen te doen, ze laten zich graag bedienen.
Tot zover, tot de volgende week maar weer, Ciao.

vader is op stap

 

Dronken Zonder Alcohol

We gooien er eerst even wat positieve geluiden in, dat geeft de burger moed nietwaar?
Wat een schitterend groeiweer is het en dat is te merken in ‘onze’ tuin. Het staat er allemaal prachtig bij en het leuke is, ik hoef er niets aan te doen, dat doet onze tuinder Veerle allemaal. Wat verzet zij een werk, en met veel liefde kan ik u vertellen. Voor degene die niet weten waar ik het over heb, hier nogmaals de link http://wortelsinbreda.nl .
Op het moment valt er veel te oogsten, zo veel dat ik het niet red met 1x per week te gaan oogsten. Telkens neem ik me voor om 2x te gaan, maar dat is me tot op heden nog niet gelukt. Maar deze week ben ik het vast van plan, want ik wil ook graag wat sla en andijvie.
Gisteren had ik een bomvolle mand met heerlijkheden. Het leuke is, dat ik het oogsten combineer met mijn wandel/fotografeer tochten.
Eenmaal thuis, heb ik er een mooi stilleven van ‘geknipt’. De aardbeien zijn vanochtend in mijn pap beland, zo lekker en zeldzaam zoet.


Vorige week konden we palmkool oogsten, maar je mocht slechts een paar onderste bladeren eraf snijden omdat het een tweejarige plant is en nog vele bladeren voor ons in petto heeft, een langdurige gever dus. En wat doe ik?, ik snij de hele plant eraf en stop hem in mijn mand. Deze dame had dus NIET goed de instructies gelezen. Ik werd betrapt door Veerle en schaamde me diep. Deze week heb ik geen bladeren geoogst, een zelfgekozen straf, maar of ik me die de volgende week nog opleg?, ik denk het niet, want die bladeren zijn verdomd lekker.
Gisteren mochten we o.a. snijbiet oogsten, ik heb keurig de boel gesneden vanaf 10 cm van de grond en de restboel keurig laten zitten, dit keer had ik goed gelezen, het leverde me een complimentje van Veerle op, ha ha.

Bietjes
BOEHHHHH


Tja en nu dan het vervelende nieuws, manlief heeft toch echt een kwaal.
Eigenlijk wisten we dat zo onderhand wel en daarom ging hij ook naar de neuroloog. De neuroloog deed allerlei fysieke testen en kon meteen een diagnose stellen: “Sensorische Ataxie”. Ataxie betekent letterlijk; wanorde, in de neurologie is het een samenvattend begrip voor verschillende verstoringen van het evenwicht en de bewegingscoördinatie. De bewegingen van manlief verlopen onsamenhangend en ongecontroleerd, terwijl dit niet te wijten is aan spierkracht. Manlief is gewoon erg onhandig en heeft een dronkemansloop, hij is dus zogezegd constant dronken zonder alcohol.
Voor degene die hem kennen, zal dit geen nieuws zijn, we maken geregeld grapjes om zijn ‘dansjes’. Toen bleek dat de ‘dansjes’ frequenter werden en zeker als het donker werd, besloten we dan ook om voorzichtiger en overdag te gaan ‘leven’ en…manlief ging dus eindelijk naar de neuroloog.
Het positieve nieuws is, dat het bij manlief niet vanuit de hersenen komt, maar vanuit het ruggenmerg.
Maar…….deze kwaal heeft een oorzaak en het is zaak om daar achter te komen, zodat er een eventuele behandeling kan gaan plaatsvinden, dus…er staan manlief tal van onderzoeken te wachten, o.a. een MRI. Gelukkig staan de afspraken strak in de tijd gepland en krijgen we de uitslag en een eventueel behandelplan op 14 Juli.
We worden nu dus met de neus op de feiten gedrukt, maar gaan er positief in.
Gelukkig hebben we in de loop der jaren, al heel wat aanpassingen gedaan in onze manier van leven en reizen. En… ik ben er wat vaker alleen op uit getrokken en doe wat stoere klussen.
Ach, en zo nu en dan heb ik wandel- of tripjes gezelschap van deze of gene. Mijn jongste vrijgezellige broer is nu met pensioen en we hebben bedacht dat we samen regelmatig op stap gaan.
Manlief amuseert zich wel, hij heeft genoeg te doen, maar wel met beleid.
Ik houd jullie op de hoogte, Ciao.

Een joggingbroek op je hoofd

Nooit gedacht dat ik dit nog eens zou gaan zeggen: “Ik ben blij dat het flink regent”! Ik zeg dit niet omdat ik begaan ben met het welbevinden van mijn oogstaandeel, nee, onze tuinder heeft een beregeningssysteem, dus dat zit wel snor.
De reden waarom ik blij ben met de regen, is……..hooikoorts. Vroeger had ik hier enorm veel last van, en dat was pas echt lijden, toen was er geen probaat middel beschikbaar. Met de jaren ben ik er overheen gegroeid. Maar………….in de nacht van 26 Mei, sloeg het noodlot toe, ik werd klokslag 04:00 uur niesend en briesend wakker. Aanvankelijk dacht ik dat het een tijdelijk euvel was, maar nu, vele dozen tissues later, besef ik dat ik weer een ‘hooikoortslijer’ ben geworden. Ik wist niet dat dit nog zou kunnen gebeuren op mijn bejaarde leeftijd. Jammer, niet leuk, maar ik blijf gewoon mijn wandelingen in het Markdal doen, dan maar niesend en huilend, het is niet anders. Vandaag even geen kriebelogen en nies aanvallen, voelt wel goed moet ik zeggen.
We zullen er maar eens een regeldag van maken omdat we noodgedwongen binnenshuis bivakkeren. Vanmiddag ga ik wel nog even oogsten, er is o.a. knoflook, koolrabi en er zijn zelfs al peulen, hmmmmm.
Als het mooi weer is, staan alle tuindeuren en ramen op PP open en zitten we vaak op ons terras en tja…..dan hoor je ook de diverse buren en of je wil of niet, je vangt het een en ander op.
De dochter van de buurheks heeft haar voet gebroken en woont nu tijdelijk in bij haar moeder. Je kunt je voorstellen dat dat niet lang goed gaat en ja hoor, de bom barstte toen ik lekker zat te relaxen in mijn tuinstoel. Opeens een luid geschreeuw en gescheld tussen de beide dames, ik zou de deur toch even hebben dichtgedaan. Het was uitermate schokkerend en banaal. Het bevestigde wel mijn vermoeden dat de heks enorm ‘dubbel’ is, ik begon haar net weer aardig te vinden.
De chirurg heeft een huis gekocht, niet verkeerd, hun huilbaby heeft zich dit jaar ontpopt tot een krijspeuter, om het kwartier gaat het mis. De moeder kan er blijkbaar goed tegen, ze vertrekt geen spier. Wanneer het gezin PP zal verlaten, weten we niet.
De familie Flodder gaat na jaren rotzooi te hebben verzameld ook verhuizen, ze zijn aan het pakken, zelfs de rommel wordt meegenomen, hoera!
We gaan dus weer twee nieuwe gezinnen krijgen. Omdat deze huizen verhuurd worden en behoorlijk aan de prijs zijn, gaat het normaliter om tijdelijke (nood)opvang, meestal betreft het bemiddelde gescheiden dames met kinderen en vertrekken ze uiteindelijk weer met een ‘nieuwe’ man. We hebben er in de loop der jaren al heel wat zien komen en gaan met de nodige ‘bagage’.
We houden ons hart vast, wat we nu weer gaan krijgen, maar eindelijk……..hebben we nu een mede eigenaar die ook zijn nek durft uit te steken, hij staat erop dat de huisregels in acht genomen worden, wij staan vierkant achter hem, hoera. Zou het nu eindelijk eens een fatsoenlijke PP worden, zonder camping taferelen?
De kleinkids hadden een hockey toernooi en uiteraard waren we present en moedigden hen gedreven aan. Het was geen straf, wat een kanjers, ze hielden zelfs stand tegen een ‘reusachtig’ jongensteam. Het viel me op dat alle meiden een paardenstaart hebben, op de ballet waren dat knotjes. Het schijnt dat een paardenstaart, de joggingbroek onder de kapsels is, niks mis mee toch?

de joggingbroeken
Reusachtig

Ik heb mijn jaarlijkse onderzoek weer gehad in verband met erfelijke belasting van hart-en vaat kwalen. Gelukkig ben ik weer goedgekeurd, hoera!
Manlief gaat deze week eindelijk naar de neuroloog in verband met zijn gewaggel, wellicht is er iets aan te doen. Ook heeft hij een oog dat opeens weer goed ziet, de opticien vond het een vreemd verschijnsel, wij vinden het een wonder.
Net kleinkind2 uitgezwaaid, ze gaat op kamp. We hebben als een gek in de stromende regen staan zwaaien, maar geen kind gezien, die verdomde getinte ramen ook, bah!
Ciao.