Finito

Het zou shitweer worden. Regen, wind, storm zelfs.
Maar toch zat deze dame alweer vroeg klaar in haar kekke loopoutfit. Nu het shirt wel zoals het hoort.
Het was mijn laatste ronde in La Mata en niets zou me tegenhouden.
Even twijfelde ik nog of ik een parapluie mee zou nemen, maar nee, het zag er niet dreigend genoeg uit volgens mij.
De temperatuur was weer rond de 21 graden, zo heerlijk en die wind kon ik best wel hebben.
Het werd een feestje, een verademing.
Het strand was verlaten, en de laatste tenten werden verwijderd.
Ik nam nog even de tijd voor een selfie, blijft een sport.
Ik voelde me blij, maar ook verdrietig, wat ga ik dit missen hier, vooral de zee en de temperatuur.
Heel bewust heb ik mijn rondje gelopen en afscheid genomen van alle mooie plekjes.
En..toch nog even stout…een portie churros moest ik nog even scoren, manlief kon ik hiermee ook nog even blij maken.
De koffertjes waren snel gepakt en de rest van de dag brachten we door aan de kust, op een terras en later in het super restaurant: ‘Vela Beach’. Hier hebben we weer heerlijk gegeten, ik dus weer de gegrilde zeebaars. Ook de nagerechten floepten er prima in, en ja hoor ook wat wijntjes en ja hoor nog een gratis wijntje….
En de storm en de regen?.,..die kwamen niet.
Het was nog een onverwachte superdag.
Nu…….is het voorbij, nog een watertje in de casa, de laatste spulletjes opruimen en vroeg op stok. Wat was het een heerlijke tijd hier.
Morgen rond 04:00 worden we opgehaald door René en afgezet op de luchthaven in Alicante.
It is over now.
Ciao.

image  image

Jaaaaaanie

Oef, half 6 was ik klaar wakker en zelfs uitgeslapen, dus….uit bed. Manlief volgde iets later en dat was maar goed ook.
We zaten net rustig te genieten van de koffie toen het begon te spoken, wat was dat nou? Storm? Regen? We hoorden van alles om ons heen klapperen, gelukkig niet bij ons, wij hadden niets hangen, liggen of staan buiten, maar vele buren wel.
Er gingen lichten aan, er verschenen verfrommelde figuren, er werd van alles gezekerd of weggezet. Haha, wij lol.
De luitjes vertrokken weer naar hun bed, de lichten gingen weer uit, wij gingen verder met de koffietjes en ik wachtte rustig af in loopkleding. Gaan zou ik, kost wat kost.
Toch vertrok ik wat later, er zou geen ‘opkomst’ komen.
Gewapend met weggooiregenjas in mijn rugzakje ging ik op weg, ik liet me niet kennen.
Even dacht ik; dit word niks, maar de regen hield op en de wind blies lustig voort, maar daar had ik geen problemen mee. Het was nog 21 graden, waar hebben we het over.
Het was nog donker en bijna geen volk op de been. Alleen de diehards kwam ik tegen, zoals een vriendelijke, behoorlijk manke vrouw die ik elke ochtend tegenkom, we groeten elkaar altijd uitbundig.
Ik moet zeggen, ik vond het een feestje, lekker windje, niet koud, mooie wolkenpartijen en een kolkende zee en het rook nog lekker ook.
De markt liet het behoorlijk afweten, geen probleem, ik had er ook niets te zoeken.
Manlief had al gezegd, dat hij waarschijnlijk niet naar het stadje zou komen om samen te ontbijten, te onbestendig vond hij.
Maar… ik had me erop verheugd en besloot om dan alleen uit ontbijten te gaan. Ik vond het wel onwennig, maar uiteindelijk genoot ik best in mijn eentje, ik ben best wel leuk gezelschap vond ik.
Het ontbijt was pet, een koude tostie, terwijl ik thuis de lekkerste tostie van de wereld maak, volgens de kleinkids. De warme choco was lekker, maar stond stijf van de suiker.
Maar….het was leuk en wie weet, doe ik het morgen weer en bestel ik een ei ofzo met koffie.
Eenmaal thuis kwam ik er achter dat ik mijn shirt binnenstebuiten aan had, wat moet ik een trieste aanblik geweest zijn.
Het weer trok niet bij, dus we verrichtten al wat voorbereidend vertrekwerk en ik las mijn boek uit van Arnon Grünberg, een echte aanrader bij deze, ik heb ervan gesmuld.
Het was de bedoeling om nog even te gaan strandhangen, maar…te veel wind, te veel wolken, het werd terrashangen bij onze strandtent met een boek.
Weer een boek uit dus, een hilarisch boek, ook een aanrader; ‘As In Tas’ van Jelle Brandt Corstius.
En nu gaat het er echt op lijken dat de dag van vertrek nadert.
We gaan zo de laatste restjes op eten, de laatste druppels consumeren, nog even balkonhangen en nog even roddelen over de buurtjes.
We hebben overburen, gezet en vrolijk, hij heet Tonie, zij Janie. Tonie is een thuiszitter, maar Janie houdt van strandhangen met haar 3 gezette vriendinnen. Elke dag kun je ze vinden op de playa, in een kringetje op een stoeltje en met tafeltje in het midden , het geheel afgemaakt met vrolijke parasolletjes.
Ze slepen elke dag goed gevulde koelboxen mee en spelen een soort van Pim Pam Pet Petsy.
Janie is duidelijk de spil, alles wordt afgestemd met haar, dus we horen in ons straatje regelmatig om Jaaaaaanie roepen.
Wij gaan het erin houden, wij roepen nu ook constant om Jaaanie dus.
Het weer van morgen voorspelt niet veel goeds, maar ik zal mijn laatste ochtendwandeling hier maken, desnoods met een parapluie, jaja, ook die hebben we hier in de casa hoor.
Ciao

image image

Een trotse roze Heer

Hier even een kleine update. Het gaat goed met mijn aanwas, hij steekt niet meer en houdt zich gedeisd. De boel is wel nog wat dovig en zeker met een wat erin.
Ik druppel nog trouw door, ik wil dat de boel goed zit. Wat een ellende was het, oorpijn gaat je door merg en been hoor.
Maar goed, ik ben gewoon mijn wandelingen blijven maken, zo heerlijk hier.
Na mijn gewone ronde gisteren, hebben we samen nog een mooie wandeling gemaakt door het natuurpark van het zoutmeer van La Mata. Dat is een enorm gebied en allerlei wandelingen zijn mogelijk.
Uiteraard ging de onze toch weer langs de vogelhut. Er waren wat flamingo’s, maar wel wat verderop, ik heb tot de max moeten inzoomen en verlies dan kwaliteit helaas, maar……..ik heb wel een trotse foto van een roze heer.
Daarna hebben we tapas gegeten aan de kust, telkens iets besteld, super concept.
De middag vloog daar verder voorbij.
Vandaag weer warm, dus toch nog even naar het strand.
Je kan nu echt merken dat het seizoen op het eind loopt. Ze zijn zelfs een stuk boulevard af aan het breken om vervolgens te vernieuwen voor volgend jaar.
Straks maak ik een heerlijke kool schotel met verse tomatensaus en gehakt en wel voor 2 dagen. De laatste dag gaan we weer luxe eten in het restaurant waar we de eerste dag gegeten hebben. Ik ga zeker weten voor een vette zeebaars.
Morgen nog rustig genieten van alles en wonder…….buiten de deur ontbijten, geen pap dus, voor deze ene keer moet dat kunnen he?
Ciao.

image image image

‘Oor’zaak en Gevolg

Mijn ontstoken aanwas, geeft niet zomaar de strijd op, de pijn is minder weliswaar, maar fijn is het nog steeds niet.
Het heeft er toch wel flink ingehakt en daardoor zijn we best wel ingekakt. We doen niet veel, tenminste geen ontdekkingsreizen enzo. Elke dag een beetje hetzelfde, wandelen, boodschappen, kokkerellen, lezen en even naar het strand, ik moet zeggen, echt niet verkeerd, dit leven bevalt ons wel.
Maar…morgen gaan we toch weer eens naar onze roze gevederde vrienden, kijken of we ze nu beter op de plaat kunnen zetten.
Daarna eten in La Mata, bij dezelfde tent als vorige week; la Mar de Bien.
Het wordt wat bewolkt, dus dit is een puik plan.
Vandaag was het best wel warm, ik heb zelfs een paar gulzige slokken koel tapbier opgeslobberd, dat lest de dorst het best.
Verder niets te vertellen, we worden saai.
Ciao.

image image image

Ciao is het Beu

En weer was ze er niet. Geen Ciao te zien gisteren en jullie maar kijken of er echt niets was.
Jaja, ik kan zien dat er even een piekje was. Ik zie geen namen hoor, alleen dat piekje in mijn statistiekje. Wel leuk voor de pageviews, waarvoor dank dan.
Mijn nieuwe site loop trouwens goed, ik word gelezen.
Er zijn al over de 25.000 views, niet gek he?
Deze dame wordt nog steeds getergd door een oor, een vervelend, pijnlijk, kloppend oor! Weer slecht geslapen, daar moest een eind aan komen.
Dus……vanochtend naar de apotheek geweest, ik dacht; eens zien wat je hier zonder recept kan krijgen. Nou, heel wat, ik kreeg zomaar oordruppels met een antibiotica erin en……paracetamol met codeïne, dat wordt dus lekker knorren vannacht.
De Duitse Apothekeresse verzekerde me dat het binnen 6 dagen over moet zijn, gelukkig, ik was al bang voor mijn oor in het vliegtuig. Ik moet er niet aan denken dat ie ontploft.
Gisteren was het mistig tijdens de ochtendwandeling, zelfs geen zee te zien, gelukkig wel te horen. Ik vond het wel wat hebben.

image image
In de loop van de dag werd het beter, we zijn zelfs even naar het strand geweest. Verder heb ik me rustig gehouden en heb gelezen.
Ik heb het nieuwste boek van Connie Palmen uit, het heet: ‘Jij zegt het’. Ik vond het bijzonder indrukwekkend, tragisch en aangrijpend, maar soms doet Connie wel erg haar best om dure woorden neer te zetten.
Het boek beschrijft het huwelijk en de latere zelfmoord van Sylvia Plath. Hier zijn al vaker boeken over geschreven, maar uniek is, dat Connie in de huid van Ted Hughes kruipt en hem zijn verhaal laat doen. Zo krijg je een totaal ander beeld van de beroemde dichteres en haar man de dichter.
Een echte aanrader, Connie is back!
Toch weer gaan lopen, ondanks de slechte nacht. Het is hier voor de zon op komt al rond de 21 graden en met een wat in het oor, houdt die zich ook warm.
Maar nu is de aanwas ook blij met de druppels, heel hoopvol, vooral na een goede nacht.
Vanochtend verder rustig aan gedaan en gelezen. Ik ben nu bezig met ‘moedervlekken’ van Arnon Grunberg. Eerste indruk is veelbelovend.
En ja hoor, toch weer even naar het strand, zo heerlijk, liggend op het zand te lezen in de koele bries.
Het lijkt hier nog hoogseizoen, zo druk is het hier, dat was in Platje d’Aro wel anders.
Manlief staat de pompoen te ontmantelen, ik ga pompoensoep maken, zo’n zin in.
Oh ja, de laatste week is ingetreden, heb zelfs al ingecheckt en heb de boardingpassen op mijn mobiel zitten. De app van Ryanair is top!
Zo lieve mensen, wens me maar een goede nacht en laat mijn oor ook gaan slapen.
Ciao.

image image

Goed en slecht nieuws

Goed nieuws, mijn verkoudheid neemt af en ook slecht nieuws; ik werd vanmorgen voor 6 uur wakker van de oorpijn.
Ben maar opgestaan, paracetamol geslikt, koffietjes gedronken en aan de wandel.
The show must go on en…ik wilde meteen even naar de markt om een stuk kaas te kopen en naar de bakker voor veel lekkers (voor de pijn!)
Mooie zonsopkomst weer, dat beloofde een stranddag te worden.
Met een vol rugzakje kwam ik voldaan thuis, maar was wel weer toe aan een paracetamol en een watje met olijfolie.
Helaas is de pijn me de hele dag blijven plagen.
Geen lunch voor mij vandaag, geen trek door het vele lekkers haha.
Wel naar het strand geweest, maar wat korter, we vonden het te heet en….jawel……manlief stelde voor om nog even in het zwembad te springen voor de nodige afkoeling en dat liet ik me, ondanks mijn zieke oor, geen twee keer zeggen, LEUK!
Nu lekker chillen, daarna gezond koken: gewokte kool met ui, knof, kalkoen en mijn super kruidenmengsel en rijst voor de liefhebber.
Vroeg naar bed voor deze dame en me beter gaan slapen.
Ciao.

image image Limage

Actie en een bijzondere ontmoeting

Hebben jullie Ciao gisteren gemist? Zal wel niet, maar ik blijf dat wel geloven, dus….met terugwerkende kracht, het verslag van gisteren. We zijn in de benen geklommen, ik zelfs dubbel, want ik had al anderhalf uur in de benen zitten.
De ochtendwandeling was bijzonder, het was bewolkt en dus totaal geen opkomst, maar de lucht leek wel een aquarel, schitterend.

image image image image
Na het ontbijt liepen we op ons gemak naar het zoutmeer van La Mata, jaja, we wilden de flamingo’s zo graag nog eens spotten.
Manlief had nu zijn stok bij zich, dat loopt voor hem toch iets comfortabeler.
Het was perfect wandelweer en dat vonden meerdere mensen, gelukkig is het meer enorm, dus je loopt elkaar niet in de weg.
Er waren flamingo’s, maar niet zo zoveel en ze stapten wat verder weg in het meer.

imageDus…fototechnisch kwam ik niet echt aan mijn trekken, ik zal beslist nog eens moeten gaan, geen straf hoor, want het is daar zo mooi, rustig en stil. Je hoort wel allerlei vogels kwetteren, jammergenoeg weten we niet wie we horen. En het ruikt zo lekker daar, een combinatie van eucalyptus en pijnbomen, een heerlijk parfum kan ik jullie verzekeren.
Zoals gezegd, hadden we een bijzondere ontmoeting, weer met een dier.
We hoorden wat geritsel en zochten de omgeving af, wat zat daar te scharrelen?
Een pracht van een eekhoorn, hij zat zijn buikje vol te eten met allerlei lekkers en warempel, hij liet zich nog fotograferen ook, prachtbeest was het.

image
De dag kon niet meer stuk, we hebben zo lekker gewandeld en al die enorme gezonde lucht gretig ingeademd. Het is hier een microklimaat en de lucht is zeer zuiver, een verademing hoor.
Na wat uren gewandeld te hebben, kwamen we bij de begraafplaats van het dorp, alle doden worden bijgezet, ze gaan niet de grond in. Maar wat schetste onze verbazing?, buiten de muren waren her en der wat graven, beetje rommelig, waren dat de heidenen? Geen idee.

image image image
Tegenover het kerkhof ligt een enorme pleisterplaats met veel bomen, tafels, banken, speeltoestellen en toiletten. Handige combinatie.
We liepen weer terug richting de zee, naar een restaurant aan de boulevard. We sloegen al etend en drinkend drie uur stuk hier, zoooo lekker en zoveel te zien.
Uiterst tevreden keerden we huiswaarts en ja hoor, best wel moe, dus vandaar geen Ciao.
Hopelijk heb ik het goedgemaakt en….straks komt de Ciao van vandaag hoor.
Ciao.

(Untitled)

Vandaag een fotoverslag, mijn woorden gaan jullie vervelen.
Belevenis van de dag, een goed gesprek met meneer papegaai.
Ciao

image image image image


image image

Fiēsta in La Mata

Vandaag geen zonsopkomst. Ik zag hem pas toen hij al wat hoger aan de hemel stond. Maar……niet getreurd, ik vond het wolkenspektakel schitterend.

image image
Toen ik net op weg was, hoorde ik een paar harde knallen, vreemd zo vroeg op de ochtend, nu al een verjaarsfeest?
Wat schetste mijn verbazing toen ik op het kerkplein aankwam (dat ligt tegen het strand aan)……er was volop leven daar.
Ik zag een grote kring zingende mensen, hand in hand. In hun midden stond een groepje koorleden en wat muzikanten en….een vaandel van een heilige. Het was een plechtig gebeuren, er werd gezongen en afwisselend gebeden.

image imageDe kerkdeur stond open, ik glipte er even in, geen mens te bekennen.
Even verderop, op de boulevard bij een monument, werden tientallen tafels en stoelen neergezet. Daar zou zeker weten in de loop van de dag gegeten gaan worden.
Thuisgekomen googelde ik op datum, feest, la Mata et voilà, de patroonheilige van de stad was jarig en wel drie dagen lang. Vrijdag waren er al wat festiviteiten, gisteren ook en nu dus de grande finale.
Ik las ook dat er een paēlla wedstrijd was en dat is een mannenaangelegenheid, dat verklaarde meteen het feit dat ik bijna geen mannen zag in die zingende kring. Waarschijnlijk werd de boel naderhand gezamenlijk aan de kust verorberd.
We zijn niet gaan kijken, overigens.
Ik wandelde verder en bij terugkomst, zag ik net de hele meute in de kerk verdwijnen.
Omdat ik een heerlijk stoofgerecht wilde maken, is manlief er alleen op uit gegaan en wel naar de flamingo’s. Helaas….ze waren niet thuis, zouden wij dan enorm geluk gehad hebben de eerste keer?
Na de lunch en de etensvoorbereidingen voor ons zondagsmaal vanavond, liepen we naar het strand.
Het was er goed toeven en het wordt er steeds rustiger.
De avondmaaltijd was ohhhh zo smakelijk en nu na een best wel lange internetstoring zet ik mijn verslag online om vervolgens verder te chillen op ons balkon.
Verder niets te melden, we genieten enorm en hebben onze draai volledig gevonden hier.
Ciao

Magisch 3 x

Het was een wel heel bijzondere dag vandaag.
Van bovenaf was iets geregeld voor mij. Ze vonden me daar toch wel zielig, al mijn mooie maanfoto’s naar de gort en van een herkansing de volgende dag was geen sprake omdat ik me toch wat te ziekjes voelde om er weer op uit te gaan in de avond.
Wat schetste mijn verbazing toen ik vanmorgen de zonsopkomst stond te bewonderen en even goed om me heen keek of er meerdere mensen stonden te genieten van het spektakel.
…….ik zag pal tegenover de zon, de nog volle maan ondergaan en zooooo glorieus, zo van, kijk mij nou eens hier. Dit heb ik nog nooit zo gezien, zoooo magisch mooi.

image image
Ik ben de beroerdste niet en bedankte ze daarboven voor deze mooie goedmaker.
Blijkbaar vonden ze me nog wel wat waard. Toen we van het strand terug liepen naar onze casa, vloog er een heel klein vogeltje om ons heen en landde in een boompje, of was het een veertje?
Nee…….het was een pracht van een vlinder en ik mocht heel dicht bij haar komen om een foto te maken, weer een magisch moment.

image
En…….het was nog niet genoeg, alle goede dingen bestaan uit drieën, zullen ze gedacht hebben in het land van de zon en de maan, want………er kwamen zomaar uit het niets twee papegaaien aangevlogen en landden vlak voor ons in een boom. Helaas geen foto kunnen maken, ze zaten te hoog en vlogen al snel lachend verder.
Verder was de dag zoals die zijn moet op vakantie, lui, loom en veel lezen.
We zijn even naar het strand geweest, maar het waaide ons wat te hard en je weet het, manlief en zand, dat gaat niet zo goed samen.
En ik?……nog flink verkouden, dus……..wegwezen.
Morgen zien we wel weer.
Ciao.