In De Gloriaaaaaaa….

Het hoogtepunt van deze week, of eigenlijk van dit jaar is, ………….de behaalde leeftijd van manlief! Hij is 70 jaar geworden, wat een mooie leeftijd en…..hij kan er nog goed mee door.
Op zo’n dag sta je toch ook even stil bij de behaalde leeftijd van je ouders.
Mijn vader is maar 50 jaar geworden, wat is mijn moeder al lang alleen.
Wij danken God op onze blote knieën dat we elkaar nog hebben en in redelijke gezondheid verkeren en……..nog midden in het leven staan.
Ik las pas een artikel dat de ouderen in ons land zich niet afhankelijk moeten opstellen en niet afwachtend moeten zijn wat betreft afleiding en reuring, vermaak jezelf is de boodschap.
Nu heb je altijd van die zwartkijkers die geloven dat zij zielig zijn en zelf niets meer kunnen en dat de omgeving ze maar moet vermaken. Ik denk dat dat maar voor weinig mensen geldt, doe gewoon je stinkende best om er iets van te maken en ga niet achter de geraniums hangen.
Wij hebben ons serieus voorgenomen dat we zo lang mogelijk alles zelf willen doen, ook al gaat het wat stroever en vooral niet gaan leunen op de kids. De kids zijn soms wat bozig dat we hun goedbedoelde voorstellen afwijzen, ook niet als het wel erg relaxt voor ons is, we laten ons bijvoorbeeld nooit wegbrengen of halen, zelf doen is ons motto! Laat de kids hun eigen leven leiden, maar af en toe wat gezelligheid over en weer is mooi meegenomen en daar genieten we dan ook met volle teugen van.
Wij zijn niet meer zo van de feesten en de partijen, dus we hebben de verjaardag van manlief in huiselijke kring gevierd. Ik had een restaurant gereserveerd en tegen manlief gezegd dat we lekker alleen uit eten gingen in een super restaurant in onze wijk:

http://restaurantdesaeck.nl/DeSaeck
Hij vond het een goed plan.
s’Middags kwamen de kids (net terug van vakantie), zo gezellig en vol verhalen. Manlief kreeg super kadootjes, oa een nachtje in Den Haag (mooi meegenomen voor deze dame he?). Van de kleinkinderen kreeg hij een wel heel hilarische kaart met muziek en een echte paaldanser. Dat belooft wat, denk ik.
De kids hebben gelukkig niets verklapt, maar ik zei bij binnenkomst in het restaurant (de kids hadden zich verstopt) dat ik gereserveerd had voor 7 personen. Ik kon mijn tong wel afbijten, maar…..manlief herstelde mijn opmerking en…..had niets door, ha ha. We kregen een tafeltje voor twee en manlief mopperde meteen dat hij in de serre wilde, waarop ik zei, we zijn maar met 2 personen, dan krijg je vaak de rottigste tafeltjes. Wat harder zei manlief; “de klant is koning”. Prompt erop kregen we een andere tafel en….in de serre en….tadaaaa daar sprongen de kids te voorschijn. Het was een complete verrassing voor de jarige en hij zei: “Ach Gos” en liet een enorme smile zien.
Gelukkig dat de verrassing geslaagd was en het eten was subliem, hier gaan we terug!!
Gisteren hebben we nog heerlijk nagenoten en….manlief ging mee op mijn dagelijkse tocht, nu naar de kinderboerderij, hij mocht zich eens lekker uitleven, getuige de foto’s. En……ook kreeg hij nog een lekker biologisch ijsje.

DSCN6735 DSCN6736 DSCN6737 DSCN6738 DSCN6746
En nu hebben we nog maar een paar dagen om alles te organiseren voor ons maandje in Spanje, eindelijk is het zover. Woensdag vertrekken we naar Eindhoven Airport, overnachten daar om vervolgens de volgende morgen morgen fris en fruitig naar Alicante te vliegen en vandaar met OV naar het kleine vissersplaatsje La Mata en dan….kan de pret beginnen. Ik zal me zo snel mogelijk melden hoor.

Updates:
Ik ben genezen!
De nieuwe ketel hangt, het was een heel gedoe, maar …..ik had me lekker geïnstalleerd in het huis van de kids, bij de poezels. Wel een rib uit ons lijf, de broekriem moet nu aan!
Dochterlief is enigszins gehavend van vakantie teruggekomen, schrikken hoor, ik ben blij dat ze het me niet eerder verteld hebben.
Ik had al genoeg zenuwen toen ik via de volgapp zag, dat ze in een dag terug aan het knallen waren vanuit Zuid Frankrijk, gelukkig is alles goed gegaan, maar ik vond het helemaal niets! Die nacht ben ik pas gaan slapen toen ik zag dat ze veilig thuis waren. Ach, een moederhart he?
De hitte hebben we goed doorstaan, we hebben ons rustig gehouden.
Op een vroege ochtend zag ik de koeien in de Mark staan, dat vond ik spectaculair. Ik ben de bossages doorgekropen en heb met mijn mobiel een foto genomen (meneer Nikon had ik helaas eens niet mee).

IMG_0907Ik vind de foto wel gelukt en heb er een prijs mee gewonnen Instagram en nu heb ik hem ingezonden naar de NRC, wie niet waagt, wie niet wint EN….jullie moeten me wel helpen door op mijn foto te stemmen, DOEN, MASSAAL.
Ik ga in de tussentijd voor de pc liggen en jullie stemgedrag volgen. Ik heb al 51 stemmen en sta op een gedeelde 6e plaats, MOET hoger dus! STEM!
Mocht ik winnen, dan gaat manlief een blog verzorgen, ongekend, dat willen jullie lezen.
Ik ga proberen een linkje te plaatsen, effe klikken, mailadres ingeven (veilig hoor) en op de bevestigingsmail je stem activeren, daarom je mailadres dus. Mocht het me niet lukken, dan even op yvonneciao op waarbenjijnu.nl kijken, daar staat de link zeker!

http://foto.nrc.nl/Picture/view/46171?#picture
Lieve, lieve mensen, wij groeten jullie, jullie horen snel van ons,
Ciao!

De Hoofdstad van Nederland is Kijkduin

En………..daar was ie dan!
Eindelijk, we wachtten al zo lang. Om er op en top gebruik van te maken, bedachten we een driedubbele catch!
Waar heeft ze het nu weer over, denken jullie vast, ze houdt de spanning er wel in op deze manier. Dat is precies nou ook de bedoeling, zo trek je lezers heb ik gelezen.
Vooruit, alle gekheid op een stokje…. ie = zomerdag!
Via het weerbericht werden we al dagen lekker gemaakt, de zomer zat er aan te komen, hoeraaaa. Nou weten we inmiddels wel een beetje, hoe het werkt in ons kikkerlandje, het zou wel veel minder worden en waarschijnlijk maar een dag stand houden, dus….catch that Day en doe er wat mee.
Zo gezegd, zo gedaan, die dag zouden we eens flink gaan uitnutten.
We hadden nog een keuzedag te besteden, dat werd 1.
We wilden naar zee, op het zand, in de zon, dat werd 2.
Ik wilde best wel eens een keer naar DE Pokemonstad van Nederland, dat werd dus 3.
Catch them all in Kijkduin dus.
Vol verwachting gingen we in licht bedekte zwemoutfit gewapend met handdoeken, zonnebrandcreme, bankpas, fototoestel, iPhone en Ereader op stap.
De reis verliep voorspoedig.
Toen we in Kijkduin uit de bus stapten, wisten we niet wat we zagen…..het zag er werkelijk zwart van de mensen. Ze liepen met hun telefoons driftig heen en weer, er waren ook velen die de lieve kleine pokemonnetjes zittend vingen.

DSCN6659
Wowwwww, snel keek ik op mijn telefoon en warempel…….het stikt daar van die wezentjes, je wordt er acuut hebberig en kwijlerig van.
Manlief moest zijn OV kaart gaan opladen en in de tussentijd kon ik even flink wat vangen. Maar genoeg is genoeg, toen manlief zich weer meldde, borg ik de phone op en gingen we op zoek naar appeltaart en koffie, nog lekkerder dan die monnetjes hoor.
We waren er klaar voor…op naar het strand en het zand.
Er stond een flink briesje, dus het was even een gedoe om onze badlakens in positie te brengen. Man, man, wat voelde het onwennig om in je badkleding neer te zijgen en alles op standje nul te zetten, la dolce farniente kon beginnen.
Het was loeidruk, maar super sfeervol, maar toch ging ik uiteindelijk op zoek naar een rustiger stekje. Uiteraard met de foon in mijn hand, dan kon ik nog wat beestjes vangen, want…..ze zitten ook op het strand hoor. Manlief wachtte rustig af en kwam overeind toen ik kwam melden dat ik een super plek gevonden had.
De nieuwe plek was bij strandtent 14, een soort van klein Den Haag daar, inclusief Reiger en ADO. Hmmmm, lekker vertrouwd sfeertje en stukken rustiger. We plaatsten onze lakens weer en gingen verder met Vit D scoren.
Het werd een relaxt dagje. We hebben daar zelfs de Pokemon gekte kunnen aanschouwen, hele hordes zag je heen en weer sjouwen en rennen om zeldzame wezens te catchen.

DSCN6646 DSCN6649 DSCN6653En deze dame?…….die geloofde het wel, te vermoeiend hoor, veel te lekker op mijn lakentje met mijn digitale boekje.
Toen de zon wat begon te zakken, pakten we onze handel op en namen plaats op het terras van de standtent, we gingen een wijntje doen en een lekker hapje eten.
Naast ons zat een gezin met….jazeker…telefoons in de aanslag, klaar voor een spurt.
Het dochtertje vroeg of ik ook een Pokemon trainer was en op mijn bevestigend antwoord, wilde ze wel even bewijzen zien.
Ik moet zeggen dat ik best wel trots was om mijn verzameling te laten zien en…ik voelde …….respect, ik was een echte, ik hoorde erbij. Maar toen zich weer ‘een zeldzame’ meldde aan de vloedlijn, was ik door het kind niet te porren om mee te rennen. Ik ging af als een gieter.
Maar eenmaal weer op de boulevard, nam ik nog snel wat rakkertjes mee zolang de bus zich nog niet liet zien.
Het was een dag met een gouden randje en….ik was toch 2 ‘zeldzame’ rijker en……de zomer was alweer voorbij.

Updates:
‘Dokter Tokkie’ (bijnaam is van een anonieme lezer), zet zo langzamerhand zijn gehele huisraad op PP, een camping is er niets bij. Het riekt een beetje naar landje pik.

DSCN6642
Ik ben behoorlijk grieperig, maar houd stand, de show must go on, zelfs met lood in de benen.
Ciao!

Op Rooftocht

Net zoals vorig jaar, kunnen we weer op rooftocht door de koelkast en de tuin van de kids. De kids hebben huis, haard en poezels verlaten, dus…onze kans om te scoren.
Even voor de duidelijkheid, ze zijn op vakantie en.. we hebben permissie, sterker nog, er was een compleet maal voor ons klaargezet.
De tuin biedt vele goede gaven, echter, we hebben een verbod op het roven van tomaten van kleinkind1. We mogen ze wel plukken als ze gaar zijn, maar niet opeten. Gelukkig is ideale schoonzoon en dochterlief niet zo streng, dus 4 courgettes en een broccoli zitten al in onze maagjes en…er staat nog meer op stapel hoor.
Het uitje van de week was gewoon in Breda. We hebben samen een fototour gemaakt in de schitterende tuinen van Kasteel Bouvigne.
Maar alvorens daar heen te lopen, besloten we te gaan lunchen in een nieuwe horeca gelegenheid bij ons om de hoek, te weten; ‘eetlokaal Zin’. Biologisch, super, hier moesten we beslist heen.
Je kan er alleen lunchen, verder kan je er koffie met zelfgemaakt lekkers gebruiken en je kunt er borrelen met hapjes tot 18:00. Een moeder en dochter runnen het bedrijf.
Ze zijn allerhartelijkst en in voor een praatje.
We bestelden een salade, die was wel lekker, maar verre van bijzonder. Eigenlijk alleen maar sla met dressing met wat ansjovis, wat parmezaan en een te gaar gepocheerd eitje. De dressing was redelijk, maar teveel voor de te kleine portie sla. Dan nog maar wat appeltaart na om de maagjes verder te vullen, die was uiterst smakelijk! Maar….we gaan er niet meer terug, te beperkte kaart en wat sfeer betreft kan je beter naar onze stamkroeg. Toch hoop ik voor die aardige mensen dat ze het gaan redden.
Beladen met statieven en water, liepen we via het Markdal naar het Waterschap, via hun receptie kun je de tuinen betreden (alleen tijdens kantooruren).
Er zijn 3 tuinen; een Franse, een Engelse en een Duitse.
De tuinen zijn aangelegd tussen 1913 en 1930. Het is prachtig daar en enorm goed onderhouden.
Het is een genot om er te fotograferen en te genieten van de prachtige bloemen, planten, snoeiwerken en kunst. En wat een rust daar, je waant je in een andere wereld.
Er staan vele bankjes, er is zelfs Picnic gelegenheid, dus…..aanrader hoor.
Al met al hebben we er ruim 2 uur doorgebracht, top.

DSCN6542 DSCN6547 DSCN6563 DSCN6567 DSCN6568 DSCN6570 DSCN6578 DSCN6583 DSCN6584 DSCN6593 DSCN6594 DSCN6607
Was leuk om een uitje rondom huis te doen, maar de volgende keer toch weer de trein in, dat geeft wat meer schwung aan het geheel.

Updates:
Het weer kan beter, we zijn niet zo tevreden.
Sorry voor de hondenbezitters (want, geldt vast niet voor u hoor); ik krijg een beetje een sik van die honden ‘baasjes’ als ik vrolijk aan de wandel ben, de hond is onschuldig. Baasjes, houdt u hond aan de lijn en vooral kort als er mensen langslopen. Het is niet leuk om besprongen/gelikt of besnuffelt te worden als je daar niet van houdt. Ik kies toch bewust voor gebied waar honden niet los mogen lopen! Tja, en dan die eeuwige stront overal, vooral als de baasjes zich niet bekeken voelen, mogen de viervoeters vrij hun gang gaan. Soms voelen ze zich gedwongen om de zooi in een zakje te doen, om het vervolgens verderop gewoon weg te gooien, dus naast de shit ook nog plastic in de natuur.
Op PP is de huilbaby even uitbesteed geweest, maar gisteren liet ie zich weer behoorlijk horen.
Het is verder (nog) rustig op PP.
We amuseren ons goed en hebben genoeg om van te genieten, maar de vakantie zien we hunkerend tegenmoet, Ciao.

Hallucinatie in Maastricht

Weer een uitje, het kan niet op, alhoewel…..nu zijn ze op. Ik heb het over onze keuzedagen van de NS, er moest er nog eentje geconsumeerd worden. Manlief stelde voor om lekker ver weg te gaan, zo hadden we veel voor niks. Zo gezegd zo gedaan, we besloten om weer eens naar Maastricht te gaan, de stad waar ik gestudeerd heb en waar onze liefde tot bloei gekomen is. De NS had echter nog wat in petto voor ons, nl voor ieder een gratis opwaardering naar de 1e klas. Dat was super, vooral omdat het best wel druk was in de trein. We namen plaats in de stilte coupe, kon ik rustig lezen in mijn spannende Baldacci. Twee kleurrijke dames waren niet bepaald stil, maar ze waren wel vermakelijk.IMG_2909
Toen we in Maastricht uitstapten, was het meteen vele graden warmer en zonniger, dit ging beslist een mooi dagje worden.
Wat deed het ons goed om de Maastrichtse sferen binnen te laten komen, echt genieten.
We doolden wat rond in Wijck (Petit Paris), een zeer trendy wijk met vele leuke winkeltjes en eettentjes.
Het zag zwart van de mensen, gelukkig waren de meesten op weg naar de binnenstad.
Ons doel was het Bonnefantenmuseum. Het gebouw is E-vormig, met in het midden een soort van raket, anders kan ik het niet omschrijven.
Binnenin bevindt zich een trap van Aldo Rossi.

DSCN6379 DSCN6385
De tentoonstellingen waren bijna allemaal zeer boeiend.
De religieuze kunst is niet zo aan ons besteed, we hebben er een beetje teveel van gezien in onze kinderjaren. Ik wilde zelfs ‘heilig’ worden en ging 3x per dag naar de kerk. Op een gegeven moment ben ik pardoes van het geloof gevallen.
Heel bizar is een project van Marta Volkova & Slava Shevelenko. Dit Russische kunstenaarsduo (nu woonachtig in Maastricht) is fictief op expeditie naar Siberië geweest, naar een streek waar veel ruimteprogramma’s plaatsvinden. Dat heeft uiteraard gevolgen voor de bevolking en de natuur. Er doen vele mythes de ronde, zo zouden de mensen dagelijks hallucineren en in een bos groeien vreemde blauwe uitstulpingen aan de zieke bomen. Feit is dat het allemaal verbazingwekkend is of je het gelooft of niet.

DSCN6400 DSCN6406 DSCN6422 DSCN6433
Dit museum is een absolute aanrader en loop er even omheen, zo apart.
Het ligt schitterend aan de Maas, dus liepen we nu langs de Maas naar de oude St Servaasbrug (1280). Heerlijke wandeling, ook weer een aanrader dus.
De brug was bomvol met mensen, in het centrum ook, maar gelukkig was Andre Rieu vertrokken en zagen we het Vrijthof in zijn volle glorie.DSCN6471

De terrassen zaten vol en de sfeer was super, maar toch liepen we weer terug naar Wijck, naar een eetcafé aan de Maas; ‘Café Servaas’.

DSCN6477
We hebben er heerlijk geluncht, met zicht op de oude stad. Wat een genieten weer, we speelden zelfs met de gedachte om naar Maastricht te gaan verhuizen. Wie weet.
De terugreis verliep voorspoedig, wat een mooie dag!
We zijn gezegende luitjes hoor.
Gelukkig staan de nieuwe keuze dagen ook alweer klaar. We hebben nog zoveel plannen……

Updates:
De nieuwe koper is toch een heer op leeftijd, een pak van ons hart. Het waren zijn kinderen die even poolshoogte kwamen nemen. We hebben nu al (inclusief wij) 4 ‘bejaarde huizen’, nog 5 erbij en we hebben een ‘rusthuis’. We zouden nu best al samen zorg in kunnen huren als het nodig is, wat een perspectieven in deze anti bejaardenzorgtijd.
Het is trouwens erg rustig op PP, de moeder van de huilbaby houdt haar deur wat meer gesloten, de familie Flodder is op vakantie en de best wel aardige lawaaikids zijn ook op vakantie.
Het wordt tijd dat onze aimabele bovenbuurman weer terug komt, gelukkig onderhouden manlief en hij een gedegen nieuwtjes-mailuitwisseling, hoezo roddelen alleen vrouwen?
Over het appartement dat nu leegstaat, weten we nog niets, wel wordt er hard geverfd en geklust.
Nikon laat het behoorlijk afweten, vooralsnog hebben ze me blij gemaakt met een dode mus, maar meneer Nikon voldoet gelukkig prima.
Ik wandel gemiddeld 10 km per dag, ongekend en dat allemaal door de Apple Watch die ik nu 1 jaar in bezit heb, chapeau!
In plaats van ijsvogeltjes, jaag ik nu op Pokemon, vaak met kleindochter2, zo hilarisch met die tante.
Onze vakantie komt eraan, nog een paar weken, eerst gaan de kids en hebben we de zorg voor twee poezenbeesten.
We hebben wellicht een leuk oppas adresje in Noordwijk aan Zee en worden dan hondverzorger, gisteren is de pup bij ons kennis komen maken, een snoes van een Border Collie. Ik zie ons in gedachten al lekker met het hondje langs de zee banjeren.
Ik ga nu even verder dromen, tot volgende week, Ciao!