Pokemon versus Nikon

Eindelijk weer een uitje van de week en MET de extra dimensie (Pokemon). Dat beloofde weer veel, zo’n zin in. Manlief verklaart me nu helemaal gestoord, maar…… lol krijgt hij er ook van, want we maken de gekste dingen mee.
Het doel was Rotterdam, hoe kan het ook anders, onze lievelingsstad. We gingen eindelijk naar het Nederlands Fotomuseum en om precies te zijn naar de tentoonstelling van Frans Lanting.
In de bus op weg naar het station, begon de pret al, ik kreeg de kans om veel pokeballs te scoren doordat we langs vele pokestops kwamen, hmmmmm zooooo lekkerrrrrr. In de stad zijn er veel meer dan die paar bij ons in het Ginneken, dus ik loop er nog wel vaker naar toe hoor, want regelmatig zit ik zonder ballen en dat is dan weer een inkoppertje voor manlief, grrrr.
Maar wat schetste mijn verbazing toen we arriveerden in Rotterdam; het ziet daar blauw van de pokestops, gewoon een oerwoud, een luilekkerland, ik begon er echt van te kwijlen en ben meteen gaan scoren. En….dan….opeens is je zak vol en kan je niet meer laden, pfff, effe rust. Maar… dat hadden jullie gedacht…….meneer Nikon had enorme honger gekregen en hapte het een na het andere gebouw op, hmmmmmm, wat een walhalla. En dan opeens sta je weer vol voor de Erasmus Brug; ‘De Zwaan”, het blijft spectaculair en dat vond meneer Nikon ook en velen met mij.

DSCN6282
Het weer was wat grijzig, maar dat mocht de pret niet drukken, op naar het fotomuseum.
We moesten 2,50 toeslag betalen, maar dat wisten we en hadden we er dik voor Frans over.
We sloegen stijl achterover van zijn magistrale foto’s, zooooo ongelofelijk mooi en aangrijpend. Zoo kleurig, prachtig. Ja, zo zou ik ook voor kleur gaan kiezen, maar alleen voor de natuur hoor, mijn geliefde geometrische foto’s vragen niet om kleur (geen functie).
Hier foto’s van Frans en de laatste, de slak, is van mijn hand. ik had zowaar inspiratie gekregen. De eerste trouwens ook.

DSCN6298 DSCN6299 DSCN6300 DSCN6301 DSCN6362
Als jullie kans zien, moet je echt naar Frans, hij is er nog tot 4 September. Voor de liefhebbers van Afrika en vooral Madagaskar, is het een must! Je krijgt een enorme boost en inspiratie.
Wij houden niet van verre reizen, dus wij gaan snel binnen de kortste keren fotograferen in de dierentuin ha ha.
Er waren nog wat andere tentoonstellingen, ook aardig hoor.
Helemaal voldaan liepen we de frisse natte grijze lucht weer in en kuierden lekker langs het water, zo ontspannend. Maar …..voor eventjes, het begon te miezelen, ik wilde meteen een kroeg induiken, maar manlief vond het leuker om eerst naar het centrum te lopen, ik geef hem dan gewoon zijn zin hoor, ik ben de beroerdste niet. Maar eenmaal op de Zwaan, werd de miezel toch wat serieuzer en opperde manlief om om te draaien, ik liet me dat geen twee keer zeggen. Dus toch die kroeg in en…warempel, een pokestop in de buurt en…pokemon. Onder het genot van een koele Chablis, ving ik de een na de andere ha ha, zomaar op mijn luie kont.
Toen we op de buienradar zagen dat de kust veilig was, rondden we de brug, op zoek naar de lekkerste friet van Rotterdam! Dit keer geen maal in een restaurant, dit in verband met een extra uitje zaterdag as, waarvoor ik zelfs al een restaurant gereserveerd heb. Dus vandaag even lowcost, maar wel lekker. Ik had Google gevraagd waar de lekkerste friet te vinden was, et voilà, kat in het bakkie. Op de Coolsingel ligt ‘Pomms’ een biologische frietzaak (maandag en dinsdag gesloten). Alles is zelfgemaakt en biologisch en dat proef je, zoo smaakvol. Ik kan jullie van harte de geitenkaas kroketten aanraden. Gezeten op een kratje hebben we zitten schransen daar.

DSCN6353
Met volle buikjes, liepen we door het Pokemon woud weer terug naar het station, ik met mijn zak vol ballen en beesten.
Wat een leuke dag weer, wat een inspiratie weer, zo dankbaar voor alles!
Updates:
De ooievaars zie ik niet meer op het nest. De ouders zijn vertrokken, maar de kids scharrelen nog in de omgeving.
De zomer heeft zich even teruggetrokken, ook geen ramp.
De Tour is goddank gereden en…. zonder al te grote kleerscheuren.
We hebben te maken met een huilbaby op PP. Nooit geweten dat een baby zo veel decibellen kan produceren en bijna de gehele dag. Ik beklaag de ouders, ook de baby hoor.
Ons ‘Italiaantje’ (een van de twee bovenbuurmannen) is vertrokken, nu komt de eigenaar hier zelf wonen. Zou hij met zijn hele gezin komen?, klein hoor!, zou hij gescheiden zijn en zich in zijn uppie daar boven settelen?, we gaan het zien.
Over het zgn ‘verkochte’ huis hebben we nog geen nieuws.
Verder rust op PP.
Later, Ciao.

Gotta Catch Them All

Het raadsel is niet opgelost, de foto is toch echt te onscherp. Maar…ik ben geneigd te denken dat Gerda gelijk heeft dat het een muskusrat is. Hoewel ik toch wat twijfel over de oren. We zullen het nooit zeker weten, nature sucks.
Weer een ‘dubbele’ week, verdriet in de wereld en blijdschap dichtbij huis, het is mogelijk, het is het leven.
En…de zomer houdt nog steeds stand, dat is echt genieten, vooral in de vroege ochtend als ik mijn wandeling maak. EN……breaking news: mijn wandelingen hebben een nieuwe uitdaging erbij gekregen, ik moet naast het lopen van mijn verplichte kilometers nu ook Pokemans vangen.
Deze dame wordt steeds gekker blijkt, ik schaam mezelf wel een beetje. Maar…ik ben gevallen voor dit spel, nooit gedacht dat dit zou gebeuren. Ik had de app even gedownload om erover te kunnen meepraten, want iedereen heeft het erover, maar was er binnen no time aan verslingerd. Dit is nou echt leuk te combineren met mijn eenzame wandelingen n de vroege ochtend. Er zitten volop Pokemons in het Markdal en van tevoren kom ik langs 3 stops om ballen (daar vang je ze mee) te verzamelen. Helaas ligt de site er regelmatig uit door het grote succes en dan ben ik best wel gefrustreerd als ik net goed bezig ben, haha.

DSCN6009
Degene die dit spel bedacht heeft is een genie, hij heeft de mensen naar buiten gekregen en laat ze lopen, veel lopen. Je kunt bijvoorbeeld een ei uitbroeden door 10 km te lopen!
Het is gebleken dat zelfs fanatieke gamers hun huis uit zijn gekomen. Er zijn er die zeker 6 uur buiten Pokemans jagen, kijk maar om je heen, je ziet ze overal. De jeugd beweegt!
Je leert ook dingen over je stad tijdens het spelen (je krijgt nl informatie over oa monumenten, beelden, gevels etc.) Dat wordt leuk op vakantie.
Je ziet de mensen socialer worden, ze lopen in groepen en je hoort de interactie. Wildvreemden praten met elkaar en geven tips, de wereld wordt een beetje aardiger.
Een tip: ben wel voorzichtig, kijk waar je loopt, let op het verkeer en heb respect voor privacy bij tuinen en huizen. Je hoeft nergens in om zo’n beest te vangen, je hoeft niet eens de straat over te steken. Gotta Catch Them All! En…Niet op de fiets of in de auto! (eieren kun je bij hogere snelheid niet eens uitbroeden).
Updates:
Kleindochter1 heeft de basisschool verlaten. Groep 8 werd letterlijk de school uitgeschopt.

DSCN6069 DSCN6084
De hele klas is nog enorm hecht, dit uit zich in ‘samenscholingen’ en huilbuien.
We hebben genoten van de eindmusical, bijna professioneel, het plezier en de saamhorigheid spatte ervan af. Uiteraard was onze kleindochter de mooiste en de beste!
De dame (dat is ze) is deze week 12 jaar geworden en dat hebben we uitbundig gevierd. Een super gezellig feest met heerlijke hapjes en veel ijskoude roseetjes, het laatste uiteraard voor de volwassen. Het was goed spul, geen kater tussen de Pokemons.

DSCN6153
Kleindochter2 mag geen Pokemon op haar mobiel, maar zag haar kans schoon om, onder het mom van even een ijsje te gaan kopen, mijn mobiel over te nemen en te Pokemonnen. We zijn anderhalf uur weggeweest en de boef heeft 12 Pokemons gevangen. Big Smile. Manlief heeft ons niet als vermist opgegeven, hij had een stil vermoeden….
Ik heb gejokt, mijn wandelingen zijn niet eenzaam. Ik kom best wel mensen tegen en maak hier en daar een praatje. Bij een cafe, is al voor 7 uur, een buitenlandse man aan het werk op het terras, hij veegt, schrobt en zet de boel weer in het gelid. Ik groet hem altijd, waarop hij dan zegt: “Dag vrouw, mooie vrouw” Jullie snappen toch wel dat ik hem geloof.
Het huis van onze leuke buren op PP is verkocht. Ze vertelden ons dat een oudere heer het heeft gekocht. Wij Grote Blij. Maar vandaag zag ik een jong stel het perceel bekijken en bespreken. Zou het nu ook verhuurd gaan worden? Damn!
En als laatste de ooievaren, zij keren nog steeds terug naar het nest, soms met de ouders en als gezin zie ik ze vaak gezellig samen fourageren. Van maaiende tractoren trekken ze zich niets aan. De jongen zijn al net zo groot als de ouders en hun poten beginnen al rood te kleuren.

DSCN6067

Zo, lieve mensen dit was het weer, nu gaan we naar de Tour kijken. Ik vind het niet meer zo spannend, nu we als Nederlanders niet meer zo van betekenis zijn. Ben blij als het weer gedaan is.
Ciao!

LIFE SUCKS!

Een uitje van de week zat er even niet in en waarschijnlijk volgende week ook niet. Gewoon niet mogelijk om een hele dag vrij te roosteren. Maar ons hoor je nog steeds niet klagen, zo veel om van te genieten.
..…Ik heb wel een raadsel voor jullie. Wij weten het antwoord niet en velen met ons. Dus al onze hoop is gericht op jullie en…please, reageer en masse!
Het gaat om deze foto, DSCN5941het is een poes met een dier in haar bek. Ik kwam haar tegen tijdens een van mijn ochtendwandelingen en maakte snel een foto, helaas te snel, dus..…..bewogen, dus…. niet duidelijk.
Het is een beestje met 4 pootjes, flink behaard, een dikke staart, aparte en best wel grote oortjes. Ik dacht aanvankelijk aan een vosje en naderhand aan een eekhoorntje (maar die donkere hebben we toch niet in Nederland?). Ook heb ik nog aan een mol gedacht, maar die hebben een andere staart. Zoonlief dacht aan een kitten, maar zei dat die gedragen worden met hun nek in de bek van ma. Manlief dacht aan een konijntje of een haasje. Dochterlief had van een vriendin te horen gekregen dat hun poes met een eekhoorn was thuisgekomen. Wij blijven gissen, wie weet het?????????
Een van de dingen waar we op het moment erg van genieten is: de Tour, dit jaar zit er behoorlijk wat spanning in, LEUK!
Helaas is het nu wel heel dubbel, door de terroristische aanslagen. Vreselijk wat er allemaal in de wereld gebeurt.
Nu weer een coupe in ons geliefde Turkije, zo erg dat dat land intern en extern zo getroffen wordt. Het is zo’n ongelofelijk mooi land.
We hebben er bij elkaar maanden rondgereisd en genoten van uitzonderlijke cultuurschatten, prachtige natuur en een bijzonder vriendelijke bevolking.
Nu staan onze voetstappen in oorlogsgebieden.
Toch moeten we verder en proberen te genieten van wat op je pad komt en vaak is dat moeilijk.
Het is ook wel heel wrang dat je, als je geconfronteerd wordt/werd met ellende, toch kunt genieten van iets anders. Life sucks.
Maar weer terug dan naar mijn ooievaren, zij hebben alleen elkaar, werken zich even een slag in de rondte om hun jongen groot te brengen en op te voeden tot een goede jager en verder……het zal hun een rotzorg wezen. Bevalt een jong hen niet om de een of andere reden, dan kieperen ze hem gewoon het nest uit, niemand die ze berecht. Toch zou ik niet met ze willen ruilen, ik zie me al in weer en wind op een houterig bed zitten, mij niet gezien. Nature sucks.
Elke dag als ik buiten kom, geniet ik van het zwoele parfum van de lindebomen die voor ons huis staan, het ruikt naar zomer, naar beloften van nog meer. Ik neem flinke teugen, telkens weer en dan…..trekt ie zijn parfum terug en laat zijn zaden vallen, een enorme troep wordt het dan. Manlief veegt en veegt en ik hanteer de stofzuiger wat vaker. En……dan gaan de blaadjes vallen…..
Nature sucks.
Maar…we blijven genieten, we moeten door, we gaan door, we laten ons (nog) niet kisten, anders hebben we geen LEVEN meer en eens……..zal het ook voor ons gedaan zijn, maar dan hebben we wel GELEEFD, ……. LIFE Sucks.
Ciao.

Op Bezoek bij Mondriaan

Wat ben ik blij dat ik nu mijn eigen site heb, want de ‘waarbenjijnu’ site heeft enorme problemen. Verslagen verdwijnen (zo ook mijn laatste verslag) en foto’s komen op andere sites terecht. Ik heb het idee dat de site hen boven de pet gegroeid is en als dan de keuze gemaakt moet worden tussen de reclames of de bloggers is hun keus waarschijnlijk snel gemaakt, want aan ons valt niet veel te verdienen.
Sinds een paar maanden zet ik er al geen foto’s meer op, want, kassa! en……ik ben geen VIP (geen reclames) meer. Ik geef dat geld graag uit, maar als er dan telkens problemen zijn, is de liefde over hoor. Heel jammer, want ik voelde me er thuis als een vis in het water. Het waren mooie jaren (5) daar en die kun je hopelijk nog altijd inzien bij hen. Dus..lieve mensen, bekend of onbekend, meld je hier aan op yvonneciao.nl, dan kun je ons wel en wee blijven volgen.
Het was weer een gevuld weekje, maar gelukkig had ik op voorhand de woensdag geblokt voor een dagje uit. Het werd zoals gezegd; Den Haag.
We hadden veel cultuur op het programma gezet en besloten op het laatste moment 1 onderdeel weg te strepen, het zou te veel worden, want we wilden nog wat boodschapjes doen en lekker gaan eten.
Om nog wat extra tijd te besparen, gingen we vanaf het station met de bus (lijn 24) naar het gemeentemuseum.
Het gebouw op zich is al een belevenis (Berlage 1934). Meneer Nikon werd meteen tot leven gewekt hoor.

DSCN5777
Alvorens de kunst tot ons te nemen, gingen we ons te buiten aan een gebakje met de naam ‘Haags Hopje’…TE LEKKER!
Eerst genoten we van de doorlopende tentoonstelling, Mondriaan. Deze collectie is uniek in de wereld met wel 300 werken. Ik moet zeggen dat we genoten hebben, veel werk was volkomen onbekend voor ons, zoals zijn schilderijen.

DSCN5811
Hierna was Bridget Riley aan de beurt en haar werk vonden we adembenemend, het is optische kunst, heel dynamisch en het beweegt zelfs met je mee. Prachtig!

DSCN5837
De afdeling zilver, kan ik jullie ook van harte aanbevelen, vooral de kunstvoorwerpen, de gebruiksvoorwerpen zie je al zo vaak bij je ouders of je grootouders ha ha.
Het Delfts blauwe gedeelte kon ons niet zo bekoren, je moet er van houden.

In de kelder bevinden zich de wonderkamers, een soort kunstdepot waaruit je stukken kan kiezen voor je virtuele inrichting -tentoonstelling of een -modeshow. Heel interactief en een ideaal uitje voor met je kids, zij kunnen zich volledig uitleven met behulp van een tablet. Wij hebben er alleen wat rondgekeken en niet deelgenomen aan dit unieke concept. Deze tentoonstelling is doorlopend, dus…wat let u met de vakantie voor de deur. AANRADER.
Na enkele uren doorgebracht te hebben in dit prachtige museum, zaten onze hoofden helemaal vol, maar……er kon nog wel iets bij, want we waren er nu toch.
Ik heb het over het naast gelegen Museon, daar is momenteel een kleine, maar zeer indrukwekkende fototentoonstelling van National Geographic. Daar hadden we nog wel trek in en het ging erin als koek kan ik u vertellen, prachtige en jaloersmakende foto’s.
De cultuur zat er op, tijd om lekker in de benen te gaan en terug naar het centrum. Het werd een hele leuke en vooral relaxte wandeling door een stuk Den Haag waar ik s’avonds niet zou lopen, o.a. de Schilderswijk. Het is best wel een leuk en gezellig buurtje vonden wij.
Deze tocht werd mede mogelijk gemaakt door Google Maps ( offline zelfs!) en zelfs op mijn vraag of ze een restaurant konden adviseren, kregen we opties. We kozen voor ‘Pavlov’ aan het Spui, heel gezellig en een beste Burger.

DSCN5858 DSCN5862
De tijd begon te dringen, want we wilden voor 16:00 inchecken omdat we een dal voordeel OV hebben, anders moesten we, wilden we goedkoop reizen wachten tot na 19:00 uur en daar hadden we geen trek in.
Maar…tijd voor de ‘Lush’ hadden we nog. Wat een fijne winkel en wat een heerlijke en vooral natuurlijke producten hebben ze daar. Dus…..voor de kids (en voor mij) zijn we weer goed geslaagd.
Het was een mooi dagje uit, we kunnen er weer even op teren hoor.

Updates:
De ooievaars zijn uitgevlogen.
Er werd geschoten rond het Markdal in de vroege ochtend, ik denk jagers. Heb het overleefd.
Er werd gebarbecued op PP (huurder), dit ging met ijzeren precisie, maar wat kan je anders verwachten van een vaatchirurg enne……de huisregels gelden uiteraard niet voor deze gewichtige meneer.
Er wordt s’nachts piano gespeeld (huurder), gelukkig niet onverdienstelijk.
Ik ben met kleinkind 1 naar de stad geweest om haar schooltas voor de middelbare school te gaan kopen. Ze gaat naar het TTO-Atheneum (tweetalig onderwijs). We zijn ons tevens flink te buiten gegaan aan chocolade zaligheden (www.chocolatecompany.nl/nl/service/chcobreda/)
Zo, lieve mensen, ik laat het hierbij, ik ga genieten van het mooie weer, Ciao!

Te Druk en Geldverslindende Zaken

Soms heb je van die dagen dat je druk bent met afspraken en zaken die je aandacht vragen. Bij ons kwam dat als een kluitje bij elkaar in de afgelopen week.
Een van die dingen die geregeld moesten worden, was het aanvragen van een nieuw paspoort.
Nu kun je in Breda niet zomaar naar een loket in het stadskantoor, nee, je moet een afspraak maken. Gelukkig zit die procedure op hun site goed in elkaar en kon ik al snel een afspraak regelen, voor z’n tweetjes nog wel.
Ruim van te voren liepen we naar het stadskantoor, daar tegenover staat een fotobus, lekker makkelijk even een pasfotootje maken. Het ging gesmeerd, maar….voor het eerst in onze geschiedenis, mocht de bril niet op. Nu staan we dus beiden 10 jaar te kijk met blote billen gezichten in dit noodzakelijke document. Het zij zo.
Mooi op tijd konden we terecht bij de betreffende balie, ook daar liep alles gesmeerd, wel weer vingerafdrukken, want die mogen maar eenmalig gebruikt worden.
Omdat we nu toch in de stad waren, dachten we even een museumpje (MOTI) mee te pikken, maar wat schetste onze verbazing?, er werd een extra bijdrage van ons gevraagd omdat de tentoonstelling duur was uitgevallen. Dat schoot bij ons toch echt in het verkeerde keelgat, dus…we liepen regelrecht naar een zonnig terras en dronken een glas koele cava om de gemoederen te bedaren. Tevens was dit ook het enige uitje van de week, er was geen mogelijkheid om er een dagje tussenuit te knijpen, jammer! Oei, ik lieg, bij het ophalen van de documenten, ook weer even de kroeg in voor 2 glaasjes.
Allerlei zaken hebben onze welverdiende aandacht (gehad) en alle afspraken zijn we nagekomen, pfffffff. Heb er een vol hoofd van.
Er hangen nog offertes van een nieuwe ‘ketel’ in de lucht, dat gaat een flinke aderlating worden omdat onze ketel ook als een soort luchtververser werkt en dus zeer geavanceerd is, lees; prijzig. We laten hem nog even hangen, manlief is druk met onderzoek.
Het ding is nog niet kapot, maar….hij is behoorlijk belegen en zou dus elke dag de geest kunnen geven, of een hele dure reparatie kunnen vragen. We zullen de broekriemen moeten aanhalen.
Zo waren er nog meerder dingen aan vervanging/reparatie toe helaas.
Maar…ons hoor je nog steeds niet klagen hoor.
Gelukkig zijn onze tickets al lang betaald en hebben we reeds een voorschot overgemaakt op een wel heel duur 4 kamerappartement, met twee balkons (waarvan 1 met zeezicht) en gebruik van zwembad in ons geliefde Spanje.
Nee hoor, niet duur, voor een vrienden prijs kunnen we de hele maand September terecht in dit prachtige appartement met alles erop en eraan voor 600 eurootjes!! Wat een bofkonten zijn we he? We gaan naar La Mata, een kleine badplaats in de buurt van Torrevieja. We zitten pal aan zee, dus ik kan elke ochtend mijn strandwandeling doen, ik kan niet wachten. We zullen sowieso veel gaan wandelen daar, want het dorp ligt in een schitterend gebied met zoutmeren en bossen en…..nu vele flamingo’s, dit in tegenstelling tot die verdwaalde gast in Platja d’Aro.
Uiteraard houden wij ons aanbevolen voor tips.
Heerlijk dat we dit nog te goed hebben, want de zomer is tot nu toe ronduit pet.
De ooievaars zitten nog steeds met hun dikke luie kids opgescheept, misschien zijn zij zwaar depressief van het Nederlandse weer, ik raad ze dan ook met klem aan, om in Portugal op een mooie kathedraal te gaan wonen.
Volgende week gaan we zeker weer een dagje uit, waarschijnlijk naar Den Haag, dus……tips zijn wederom van harte welkom.

DSCN5537