De Wereld Draait Door

Een stoere foto maakte ik van hem, alvorens hij vermist werd. Hij staat fier met zijn drie vrienden op de foto. Een aparte groep, een soort jury. Helaas is hij verdwenen.
Hij viel me altijd op, omdat hij regelmatig afstand van de groep nam, of……….dat hij weggepest werd. Ik zal dat nu nooit weten, was hij een looser, een nerd, een einzelgänger, of een intriest iemand, die niet geaccepteerd werd?
Ik zal de stoere foto plaatsen als eerbetoon aan hem.

DSCN8073
Na dit soort van memoriam, kruip ik weer in de huid van ‘ooievaarkenner/stalker’.
Tot mijn grote vreugde was ik getuige van een van de laatste vrijpartijen op grote hoogte. Het was een goeie hoor, een snelle, een gretige maar vooral ook ongeduldige. Het vrouwtje hield haar ‘salaris’ in de vorm van een sappige pad, nu gewoon in haar bek terwijl mannetje zich enorm uitsloofde. Volgens mij, was dit winnende wip, het vrouwtje wil niet meer en zit nu op haar kont op een 1/2/3/4 eieren. Over 30 dagen zullen we het weten hoeveel, of eerder, want er hangt een webcam in de buurt.

DSCN8116 DSCN8120
En…we hebben een bijzonder uitje van de week geconsumeerd. Wij zijn met de trein naar Tilburg gegaan. Een ritje van een kwartier en daarom eigenlijk niet de moeite om er naar toe te gaan, dachten we altijd. Ook vonden wij Tilburg nou niet bepaald een aantrekkelijke stad.
We hebben er 1 jaar gewoond (manlief 4) en zijn er zelfs getrouwd (gratis). We woonden in een studentenhuis, heel gezellig en knus. Er was altijd wel iets te beleven, maar de stad sprak ons niet aan, vandaar onze verhuizing naar Breda.
Toch vonden we dat we na 44 jaar eens terug moesten gaan, zou ons ‘huis’ er nog staan, zouden we de dagelijks loopjes nog herkennen?
Maar…..de grootste reden was dat we het nu toch eindelijk eens tijd vonden voor een bezoek aan het textielmuseum. Daar hadden we veel goeds over gehoord, maar we vonden het zo truttig klinken.
Tja, we worden wat milder in onze uitspraken en geven dingen een hernieuwde kans.
Het weer was te pruimen, geen regen in ieder geval, dus…….stevig de pas erin toen we uit de trein stapten.
Op naar Fabriekstraat 11, vlakbij het station.
Ik kreeg toch echt een warm gevoel van binnen, hier was ik ook toch wel heel gelukkig geweest. Manlief voelde niets, haha, dat zet ons aan het denken nietwaar?
Het huis staat er nog, er wonen zelfs nog studenten in. Ik vond het wel erg bijzonder om het te zien, allerlei herinneringen kwamen boven. Manlief stond er als een ijskonijn bij, hij geloofde het wel en had het koud.

DSCN8166
Okeee dan, we keerden onze ruggen naar het centrum toe en liepen onder het spoor door richting museum.
Tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik nog nooit eerder in deze buurt geweest ben, dus ik vond het wel spannend. We zagen mooie statige panden, daarin woonden de fabrieksdirecteuren. En we zagen oude fabrieken, die goed geconserveerd zijn en veelal een tweede kans als behuizing hebben. Tja en verder ouwe meuk woningen, maar ook een authentieke De Gruyter.
Het textielmuseum bevindt zich in een oud industrieel pand, een voormalige textielfabriek.
Het is heel mooi gerestaureerd, strak en veel glas.

DSCN8334
Eerst maar eens koffie en welja, appeltaart met slagroom. Het taartje was trouwens verrassend lekker, huisgemaakt door een leerbedrijf voor kansarme jongeren. De bediening was ronduit ontroerend, wat doen die mensen hun stinkende best, chapeau!
Het werd tijd voor het serieuzere werk en we liepen de weverij binnen, ze noemen het het ‘textiellab’ omdat de weverij volop produceert. Er werken kunstenaars aan schitterende objecten (zij moeten de ruimte huren) en er wordt kleinschalig geproduceerd (voor de museumshop en een enkele kleine opdracht.) Het is spectaculair om te zien en te horen. Vrijwilligers nemen de tijd om je alles haarfijn uit te leggen. De ruimte op zich is al een hoogstandje.
Het museum zelf was totaal niet truttig, er was o.a. een prachtige tentoonstelling van Sheila Hicks, een zeer begaafd kunstenaar. Zij heeft textiel in allerlei vormen tot kunst verheven, schitterend, indrukwekkend en kleurrijk.
We gaan dit museum in de gaten houden, hier zullen ze ons beslist nog eens gaan zien.

DSCN8222 DSCN8228 DSCN8235 DSCN8241 DSCN8256 DSCN8263 DSCN8266 DSCN8305
Tilburg heeft nog een heel bijzonder museum, De Pont genaamd, vernoemd naar de jurist en zakenman Jan de Pont (1915-1985) uit wiens nalatenschap in 1988 een stichting ‘ter stimulering van de hedendaagse kunst’ kon worden opgericht. Het bevindt zich ook in een industrieel gebouw, een voormalige wolspinnerij. Het is perfect gerestaureerd en zeer geschikt gemaakt voor het tonen van kunst in al zijn glorie. Het zijn enorme lichte ruimtes, zelden zo veel ruimte gezien, werkelijk prachtig. Ook hier hebben we genoten en ja, hier gaan we ook zeker terug.

DSCN8341 DSCN8381 DSCN8369 DSCN8352 DSCN8349 DSCN8344 DSCN8338
Wat zijn we verrast door Tilburg, ze hebben zich met deze musea behoorlijk op de kaart gezet en….dat is nog niet alles. De hele spoorzone wordt spectaculair opgeknapt om plaats te geven aan kunstenaars, conceptstores, horeca, theater, clubs en een heuse B&B. Jammergenoeg was het te koud en ook al wat te laat om hier eens goed rond te struinen, dus we MOETEN terug!
Maar……we hebben wel de tijd genomen om te eten in de “Houtloods”. Ook weer mooi strak en licht verbouwd en knus ingericht. Er is een open keuken, dat maakt het ook zeer aantrekkelijk. We hebben heerlijk, origineel en verantwoord gegeten. Ik had heilbot op een bedje van gefermenteerde groente en manlief gegrilde sukade met zoetzure bonen en paddestoelen crème. Het was goddelijk. Als dessert hadden we een mousse van cheesecake met kweepeer, pijnboompitten en granité mousseux! Ook hier moeten we zeker terug.

DSCN8385 DSCN8387 DSCN8389
Wie had dat kunnen denken dat Tilburg nu heel wat te bieden heeft voor een geslaagde dagtrip.
Er was echter wel een behoorlijke zwarte schaduw over deze schitterende dag, de bomaanslagen in Brussel, ronduit verschrikkelijk.
Dochterlief belde ons toen we in de bus op weg naar het station zaten, om ons dit nieuws mede te delen. Ze vond het maar niets dat we gingen ‘treinen’, waarop ik zei: “ach het is Tilburg maar, daar wil je niet dood gevonden worden’.
Ze heeft ons de hele dag in de gaten gehouden via de volgapp en was pas tevreden toen we weer veilig thuis waren.
Ik moet wel zeggen dat we niet meer zo onbevangen zullen reizen en wat meer om ons heen zullen kijken.
Wat een wereld, Ciao.

Kinky Sex en public

Inmiddels mag ik me een beetje een ‘ooievaarexpert’ noemen, ik weet nl wanneer ze ‘het’ doen! Ze hebben het er maar druk mee en volgens mij heeft ‘het’ nog geen zoden aan de dijk gezet, er wordt duidelijk alleen maar flink geoefend en nog niet gebroed, ze staan meestal naast elkaar op het nest wat te koekeloeren.

DSCN7853
Ze prutsen wat aan hun vel hier en daar en rommelen wat aan het nest en dan….vliegt het mannentje ineens weg. Hij gaat de vleugels en de benen strekken en een maaltje vangen. Meestal blijft ie in het zicht van het vrouwtje, maar soms kom ik hem een stuk verder tegen in een poeltje, hmmmmm daar hebben ze lekkere padden. En als ie dan zo’n sappig beestje gevangen heeft, vliegt ie snel naar het nest, gooit het ‘maaltje’ in het nest, maakt nog een trots praatje, vrouwtje bedankt hem meerdere malen, ze leggen het maaltje wat beter neer, en dan…..tjakka! Veel gefladder en ‘er’ op en erin, vrouwtje wordt nog effe lekker in haar nek gebeten en blijft strak staan en mannetje fladdert en stoot er heel even heftig op los. Niks geen schaamte en zeker geen naspel, daarna lijkt het alsof er niets gebeurd is, het lekkere hapje is dan aan de beurt.

DSCN7905 DSCN7910
Ik heb wat foto’s, alhoewel nog niet erg naar mijn zin, dus ik stalk nog even door, ik weet nu hoe het gaat. (Update: vanmorgen leek mannetje te broeden en vrouwtje zat bij het nog leegstaande buurnest)
Ik heb weer een ijsvogel gespot en gefotografeerd, maar ook dat kan beter, het Markdal met zijn bewoners blijft trekken gelukkig.

DSCN8062 DSCN8064
Toch ben ik in het hoofd flink bezig met het verzinnen van haalbare uitjes, het streven is vanaf nu een ‘uitje van de week’.
Enkele uitjes zijn al gereserveerd, zo’n zin in.
Het uitje van de afgelopen week, is lichtelijk mislukt. Het doel was een gezellig dagje Breda, wat fotograferen, wat shoppen, wat eten en drinken en naar het designmuseum. Manlief voelde zich niet senang, erg verkouden en was niet vooruit te branden. Dus hij bleef lekker warm n de casa.
Ik ging alleen, het was ijskoud en grijs. Het etentje en het drankje liet ik maar zitten, geen reet aan in je eentje. Fotograferen was niet bepaald leuk in die koude grijzigheid en het museum had nog geen nieuwe tentoonstelling. Ben er wel in geweest, heb wat ‘geschoten’ en……….heb ons op de gastenlijst kunnen plaatsen voor de officiële opening van twee nieuwe tentoonstellingen (met burgemeester, drank en hapjes), zal wel het uitje van de week gaan worden, haha.

DSCN8018 DSCN8027
Om toch een leuk uitje van de week in de annalen op te nemen, bestempel ik de verjaardag van de oude dame (91), als zodanig. Het was een onverwacht gezellig samenzijn met mijn twee broers en schoonzus.
De oude dame vond het ook wel gezellig, maar snapte er niets van.

DSCN7932
De dag erop was ze alles alweer kwijt en klaagde dat er nooit iemand kwam.
‘Jeroen Bosch’, gaat helaas niet lukken, alleen nog maar kaarten in de avond, geen optie voor ons.
Tja, dat heb je met het ouder worden, je krijgt steeds meer beperkingen. Maar ons hoor je niet klagen, we kijken alleen naar wat we wel kunnen en blijven actief genieten hoor.
Het uitje van de volgende week is al bekend bij het bestuur, het wordt deels een nostalgische tour met flink wat cultuur, Ciao.

Van Breitner naar Elvis

Daar gingen Jut en Jul weer, goed ingepakt, naar die grote stad op palen.
Het begon niet best, het was koud, guur zelfs en er stond een shitwind en…….de intercity direct had weer eens kuren. We vertrokken bijna een half uur te laat, toen kregen ze de deuren pas open. De gegijzelden in de trein waren inmiddels witheet en dat gaf ons weer de nodige warmte haha. Het moet niet gekker worden bij de NS.
Maar…geluk bij een ongeluk…van de studentenstakers op en bij het spoor hadden we geen last, zij vonden het zeker ook te koud.
Er stonden er een paar op Amsterdam Centraal, ik geloof zeker wel 5, met vlaggen en al, TOP actie!
Ondanks de kou, besloten we naar het Rijksmuseum te gaan lopen. Dat was super leuk en nostalgisch, vele leuke herinneringen kwamen weer boven, wat hebben we hier vaak rondgestruind toen we nog fris en fruitig waren.
Alvorens bij het museum uit te komen, genoten we nog even van diverse kunstwerken in de galeries (Nieuwe Spiegelstraat).

DSCN7667 DSCN7748
En dan ligt daar opeens het magistrale Rijksmuseum voor je, wat een aanblik!
Het was super rustig, zelfs in het museum, dat was wel anders bij de ‘Late Rembrandt”.
Eerst bezochten we de tentoonstelling: “Catwalk” in de Philipsvleugel. Hier wordt de mode in Nederland van 1625 tot 1960 gepresenteerd. Tjonge, wat een diversiteit, wat een gekte en ohhh wat mooi en…. die zou ik wel willen.
We genoten, het wordt je zo uniek gepresenteerd, chapeau Erwin Olaf.
We zagen prachtige japonnen, een hele oude onderbroek, de breedste jurk van Nederland (manlief had hem even aan, psssttt) en ook couture van Dior, Balenciaga en Yves Saint Laurent. De meeste japonnen werden als modeshow gepresenteerd, een echte catwalk dus, waar je lekker kan zitten en genieten, alles komt langs met muziek.

DSCN7681 DSCN7692 DSCN7700 DSCN7704 DSCN7717
Die catwalk, deed me aan ‘vroeger’ denken. Ik ging vaak met mijn moeder naar modeshows, ik deed net of ik de liefde voor mode met mijn moeder deelde, maar het ging mij om de sfeer en….het ‘theecomplet’. Alle deftige dames namen er een hoor, een dienblad met allerlei fijne zoete en hartige hapjes en thee uiteraard, het was gewoon een soort van high tea, maar dan ‘Haags’.
Met de japonnen nog op ons netvlies liepen we naar de volgende tentoonstelling: ‘Breitner, het meisje in kimono”. Hier zagen we talloze variaties van een meisje in kimono (14x). Geesje Kwak was de favoriet van Breitner, een piepjong rank meisje. Naderhand zagen we op een getoonde film, dat Breitner ze eerst naakt had geschilderd, dat zit nog gewoon onder de kimono en wordt zichtbaar door röntgenstralen. Wat een begaafde schurk.

DSCN7723 DSCN7726
Ook deze tentoonstelling voerde ons weer terug naar weleer, mijn ouders droegen prachtige zijden kimono’s als kamerjas.
Manlief heeft die van mijn vader later tot op de draad versleten, zo lekker zat dat ding.
Ook bij deze tentoonstelling, geen drukte, we hebben heel rustig kunnen genieten, alhoewel……mijn phone ging tweemaal en ik zei snel in mijn Apple Watch dat ik later terug zou bellen……waarop de accurate beveiliging meteen op me af kwam, zoiets hadden ze nog nooit meegemaakt, praten in een horloge ha ha. Ik glunderde, ik voelde me zooooo modern!
We namen op de valreep nog even het ‘Straatje van Vermeer’ mee en gingen zeer voldaan de kou weer in.
De lucht was dreigend, we besloten gewoon een kroeg in te duiken als het ging plenzen. Maar…we haalden het gewoon, tot aan het centraal, toen begon het hagelen. DSCN7737 IMG_0452 DSCN7744 DSCN7745Toch nog even verder, naar ons volgende doel, het Hilton. We hadden een tip van ideale schoonzoon gekregen om naar de 11e verdieping te suizen, naar de skybar en dan van grote hoogte op Amsterdam neer te kijken. Dankjewel lieverd, een gouden tip, ook daar hebben we weer beestachtig zitten genieten.En toen….was het tijd voor het best bewaarde geheim van Amsterdam.
Op perron 2B van het Centraal bevindt zich een restaurant in de oude wachtkamer van de 1e klas. Je beleeft hier de grandeur van vroeger, zeer sfeervol en in stijl.
We aten er een heerlijke Vlaamse stoofpot met verse rode kool en….ik knuffelde er een pracht van een witte papegaai. Ja ja, dat beest, “Elvis”, woont er al 10 jaar en is gewoonweg tam en wil constant gekroeld worden.

DSCN7790 DSCN7793
Wat een leuke afsluiter van een super dag.
Jut en Jul hebben de smaak te pakken hoor en trekken er vaker op uit, U zult het gaan beleven, Ciao.

Zwaar in de fout.

We gaan emigreren! Weg uit Nederland. We gaan naar de zon en de zee.
Maar manlief gaf geen sjoege.
Ik ploeterde voort langs de Mark en langzaamaan ging ik toch weer genieten van al het moois.
Ik loop nu rond half 8, 8 uur in de ochtend en dat is super. Weinig ‘ren’ volk, en de hele dag ligt je nog verwachtingsvol aan te kijken.
De ontkenningsfase hebben we gehad en….zelfs de acceptatiefase.
We zijn geaard in onze casa en genieten weer volop van het mooie Markdal. Maar….die zompige zooi, daar wen ik niet aan hoor, we moeten wel een ergernisje houden nietwaar?

DSCN7520 DSCN7544 DSCN7567
Het wachten is op droog weer, zodat de boel eens goed in de grond kan zakken.
Mijn ontkenningsfase heeft ons wel iets moois opgeleverd.
Ik ben als een gek het wereld wijde web gaan afstruinen, op zoek naar mooie stekjes om weer 1 maand te gaan genieten. Ik kwam er niet uit, er is te veel keus. Ik plaatste een oproep op Facebook (in een besloten groep vrouwen van over de hele wereld) en zette onze wensen uiteen. En…….de reacties waren magistraal, ik kreeg tips, goede sites en zelfs super aanbiedingen.
Het was nog moeilijk om te kiezen, maar uiteindelijk heeft manlief de knoop doorgehakt en een adresje gekozen. Dus…….de hele maand September zijn we onder de panne, hierover later meer.
Omdat dat best nog wel lang duurt, hebben we besloten om er in Nederland wat meer op uit te trekken, we willen zelfs nog een paar keer de grens over. We bekijken het van week tot week.
Volgende week starten we met Amsterdam, we gaan naar het Rijksmuseum voor de kimono’s en de catwalk. Zin in.
Nog even voor alle duidelijkheid, ik zit op Facebook, maar heb geen vrienden! Ik zit alleen in nieuwsgroepen en in enkele besloten groepen. Ik ben door Facebook benaderd met de quote, ‘Facebook met vrienden is leuker’.
Zal best, maar ik verzamel mijn vrienden op mijn eigen site, nog leuker.
Op mijn site had ik ook een oproep gedaan en die heeft tevens zoden aan de dijk gezet. We hebben weer contact gekregen met een lieve vriendin van vroeger. En laat die vriendin nu in Spanje wonen (zij wel, grrr), maar…….ze heeft ons tegen een zeer kleine vergoeding een appartementje aangeboden, daar gaan we zeker gebruik van maken. Wat een vooruitzichten allemaal.
Zoals jullie nu wel moeten beamen; het gaat goed met die twee uit Breda.
Deze dame staat alweer 12 dagen droog, maar…….ik ben gisteren zwaar de fout in gegaan qua gezond eten. De kids kwamen logeren en het was zoo gezellig en het spelletje monopoly duurde maar voort, dus dat werd geen ‘koken’ meer. Manlief is naar de beste friettent van Breda (op advies van de kids) gereden en heeft een hoeveelheid heerlijks, vets en meligs in geslagen.
Als wolven vielen we aan, het werd een ware schranspartij.
Daarna uitbuiken voor de buis en kijken naar ‘wie is de mol’, de finale.
Pffffffff we weten het nu…..rust!
Vanmorgen lekker relaxed met de kids.
Toen de ouders kwamen, was het uit met de rust, de kids moesten zich in carnavalsoutfit hijsen en werden geschminkt. Het was voor hen tijd om naar de uitgestelde carnavalsoptocht te gaan.
Wij gelukkig niet, Ciao!

DSCN7587 DSCN7596