Weer een lijk

Gisteren ben ik de andere kant opgegaan, richting zandduinen.
Het werd een pittige wandeling, want…rul zand. Ik krijg weer pronte kuiltjes.
De zonsopgang was niet spectaculair, er hingen flink wat wolken op de plek waar het ging gebeuren.
Er stond ook een flinke bries, het werd s’middags zelfs stormachtig, maar …..de temperatuur was heerlijk, ons hoor je niet klagen, gewoon een plekje uit de wind zoeken.
Maar goed, mijn wandeling in de vroege ochtend was behoorlijk sportief te noemen. Het was puur genieten en geen mens te zien. Heel bizar, overdag zie je heel veel mensen en rond half acht in de morgen…niemand. Joggers zie je hier niet veel. Je hebt hier geen doorlopende stranden en geen boulevard, misschien is dat de reden?
Bij thuiskomst was manlief al gesoigneerd en ging net de deur uit. Sinds vandaag is hij belast met het pingebeuren, hij zorgt voor de geldstroom. Ik moet zeggen, hij doet het goed, aan geld geen gebrek.
Later zijn we samen nog even naar de haven gewandeld, lekker loeren, fotograferen en uiteindelijk dronken we bij La Lonja ( tapas bar van de viscoöperatie) een koel glas wijn in het zonnetje en…..uit de wind.
Tja en dan krijgen we weer van alles hetzelfde, te weten, lunch, luierend lezen bij het zwembad, even naar zwembadbar, koken en eten.
Het was een zeer aangename dag.
Vandaag stapten we een half uur later uit bed, ik de gek, lag te wachten op het ‘teken’, te weten de vuilniswagen. Die komt dus niet vandaag, want….zondag.
Toch zelfde tijd vertrokken voor de wandeling, nu weer richting haven. De zonsopkomst was fabuleus, het is elke keer weer iets verbluffends.

 

Het eerste wat ik s’ochtends ruik als ik buitenkom, is zeep en chloor. De luitjes dweilen en zwabberen zich hier een eind in de rondte, schoon volkje. Zal wel nodig zijn, ik denk dan aan pis, kots, stront en kakkerlakken.
De tweede geur is,….ziltige zee en dat is zooooooo heerlijk, ik neem altijd een flinke hijs.
Ik zag weer een deinend drijvend lijk naast een pakje Marlboro in een grappig zwembadje aan de kust, het blijft lachen hier.

En…….., ik zag een schattig vogeltje, geen idee wat het merk is.

Het was beslist weer een geslaagd trippeltje.
Bij thuiskomst weer alles van hetzelfde………….
totdat we bij het afrekenen van de boodschappen bij de Spar zomaar ineens 2 grote zakken koeken kregen, gratis en wij alleen. We schijnen deze goeie gaven om de een of andere reden verdiend te hebben. In ieder geval grote blij voor manlief, die is gek op gratis en op koek.
De rest van de dag weer van alles hetzelfde…….dolce farniente!
Avondmaal bestond uit quinoa, heel veel groentes en hard gekookte eieren.
Mochten jullie ons maar saaie sukkels vinden……..morgen gaan we los……..op naar de lava en de kraters en dan uit eten in Lajares, een klein dorpje en dan met het OV terug.
Ciao.

Twee wandelingen en……een lijk.

Om kwart voor acht sloeg ik de voordeur achter me dicht en liep gezwind naar de zee, super om zo maar naar de zee te kunnen lopen. Heerlijk die frisse zeelucht, het geluid van de meeuwen en de rollende golven.

De zon kwam al op toen ik op het strand kwam, elke keer weer adembenemend. Ik liep helemaal door tot de veerhaven, waar de veerboten al weer klaar lagen om te vertrekken naar Lanzarote.
Er vertrokken ook nog wat vissersbootjes en bootjes met surfers die bij Los Lobos hun heil zoeken.
Er liep een dikke rode kat op het havenhoofd, op zoek naar iets vissigs. Wat een leven al in de vroege ochtend.
Toeristen zie je amper, die liggen nog op een oor, wat een verademing.
Ik heb weer ruim een uur gewandeld, dit ga ik beslist elke dag doen, lekker vers uit het bed naar buiten. Ook deze ochtend heb ik mijn doelen weer gehaald.
De beloning is dan mijn havermoutpap met fruit op het zonnige balkon, wat een luxe.
Manlief ging later ook aan de wandel in zijn eigen tempo en met andere doelen, oa een surfkledingwinkel, de bakker en de VVV.
Ik ging me eens serieus bezighouden met mijn verslag online te krijgen.
Het internet is rampzalig, ik knal er steeds uit en foto’s uploaden is tergend traag. Niet leuk en zeer tijdrovend.
Uiteindelijk is het gelukt, grote blij.
De rest van de ochtend hebben we op ons balkon doorgebracht, lezend, super!
Na de lunch trokken we onze wandelschoenen aan en liepen naar een krater, we wilden het begin van een wandelroute gaan verkennen. We willen een dezer dagen naar Lagares gaan lopen door een enorm lavaveld, langs een vijftal kraters.
We vonden het bewuste pad, missie geslaagd.

imageWe maakten van de gelegenheid gebruik om nog een leuke wandeling te maken door de lavavelden naar een andere krater. Dit keer zagen we vele eekhoorntjes. Helaas heb ik ze niet op de plaat gekregen, die beesten zie je pas als ze bijna alweer een schuilplekje zijn ingeschoten. Volgende keer een kraakzakje meenemen dan denken ze dat er wat te snaaien valt. Die beesten moet je geen eten geven, dan vermenigvuldigen ze zich nog sneller. Ze zijn een ware plaag hier, maar het is wel leuk om ze te zien.
We zagen ook een soort van ark van Noach in the midle of nowhere, vreemd hoe die schuit daar terecht is gekomen.

Het was heerlijk om weer in de lavavelden te banjeren, het begin is gemaakt. Het grotere werk zit er aan te komen. We zien wel wanneer.
Nog even een wijntje bij de zwembad bar, dat is traditie aan het worden, het zgn wijntje van de dag.
En daar dreef een triest lijk, volkomen aan haar lot overgelaten, niemand die zich er om bekommerde. Het lijk liet ons glimlachen, en wij liepen geamuseerd verder.

De rode bonen, bleken gewoon bruin te zijn en smaakten goed met de vele biologische groentjes. Wat koken betreft, heb ik het iets makkelijker nu, Maurice verzorgt de mise-en-place, super.

Van Alles Hetzelfde

De wifi is waardeloos, ik knal er steeds uit, ondanks de hulp van de BB, hoewel J…., toch wel wat beter. Dit is het verslag van gisteren, het stelt niet veel voor, dus kijk maar of je het leest.

En ja hoor, weer heerlijk gebuisd gisteravond en…….wonder…deze dame ging rond 22:00 nog even onder de douche, een unicum, ik ben een ochtendbader.
Ik weet niet of het door de douche kwam of door geen avondwijn, ik heb geslapen als een roosje. Manlief ook, hij slaapt meestal goed, de boflkont.
Om klokslag 06:00 waren we klaarwakker, dus…….er uit en aan de koffietjes.
Rond 07:30 begon het licht worden, voor jullie 08:30, ik kreeg de kriebels, ik wilde er op uit, naar de zee.image

Manlief had er geen oren naar, dus ik ging alleen.Langs de nog slapende dakloze in zijn huiskamertje, de straat over, even doorlopen en daar is dan de zee.

De zon deed zijn best om te voorschijn te komen, het licht was prachtig, de lucht ijl zuiver en een leeg strand lag me aan te kijken, op een paar wandelaars na.
Wat een verademing, wat een nieuwe dimensie, mijn eerste single trip in Corralejo. Ik zette er meteen goed de pas in, met zo nu en dan een fotostop.
Slaperig werden hier en daar wat terrassen schoongemaakt, maar voor de rest was er totaal geen reuring. Wat een luxe, ik had Corralejo bijna voor mij alleen.
Langs het strand liep ik naar de haven, wie weet kon ik de vissers zien aankomen met hun vangst.
Ik liep langs verschillende zandsculpturen, nu onbemand, zonder schoteltje en donkere dames, langs een badgast die zijn zwembroek onbeschaamd uittrok en zich in zijn onderbroek hees, ik had vol zicht op zijn ronde zongebruinde billen, en wat eenzame stappers.
Bij de haven aangekomen zag ik reuring, echter terugtrekkende reuring, de vissers hadden hun waar al afgeleverd bij de coöperatie en gingen op huis aan. Jammer, morgen misschien wat vroeger op stap?
Ik had nog een missie, het opsporen van een biologische winkel die ergens zou moeten zijn. Ik had een paar indicaties waar het zou kunnen zijn en na wat extra kwartiertjes vond ik hem, maar…..nog dicht. Geen probleem, straks met manlief gewoon terug!
Helemaal hyper kwam ik thuis, ik was anderhalf uur op pad geweest en had al mijn doelen gehaald volgens de Apple Watch. Mooi zo, kon ik de dag verder luierend doorbrengen.
Manlief was al fris gedoucht en had het huisje aan kant, zo heurt het.
Ik ging verder met de ochtendrituelen, te weten wassen, echt aankleden, pap koken en eten. Het smaakte me enorm, ik had het ook echt verdiend nietwaar.
De goede fee, meldde zich, dus wij floepten snel de casa uit, op naar de biologische winkel. Het bleek een klein zaakje, maar ze hadden wat verse lokale groente, verse eitjes, kaas en nog wat lekker spul,.Het biologische wil nog niet zo hard hier, maar voor ons was er genoeg en de verkoopster beloofde elke dag wat verse aanvoer te hebben. Vandaag heb ik rucola, boontjes, peterselie en een courgetje gescoord.
Ik had nog bruine bonen op het lijstje staan, maar dat zijn rode bonen geworden, ben benieuwd, ze staan nu te weken.
Bij thuiskomst was de goede fee verder getrokken en troffen wij een super schoon huisje aan, morgen is ze vrij, ook fijn.
Na de lunch besloten we weer bij het zwembad te gaan liggen, lekker lezen en luieren, niet verkeerd.
Het avondmaal was uit de kunst.
En nu…..van alles hetzelfde als gisteren, zin in.
Wat we morgen gaan doen, weten we nog niet, maar ik ga in ieder geval eerst aan de wandel.
Ik zal jullie niet meer lastig vallen met van alles hetzelfde, ik meld me wel als ik echt wat te melden heb, Ciao.

Vergeet vooral je vliegenmepper niet

En daar zaten Jut en Jul weer voor de tv op de zachte bank in het knusse appartement.
Thuis kijken we zelden, uitgezonderd het nieuws, maar in het buitenland zijn we gek op BVN. Je krijgt dan best wel goeie documentaires voorgeschoteld en de DWDD en alles op Christelijke tijden. Ideaal dus voor deze oudjes. Elke avond rond 7 uur gaan we buizen.
Ondanks onze vermoeidheid hebben we gebuisd, heerlijk.
Toen het mandje in en heerlijk geslapen tot 06:00, bij jullie dus 07:00.
Mooie tijd om verkwikt op te staan.
Wat een ultiem gevoel, de hele vakantie ligt nog helemaal leeg te zinderen. We hebben wel wat plannetjes, maar we zien wel, eerst eens aarden hier.
Rustig de koffietjes gedronken en gewacht op de zon, die komt hier wat later in de lucht, maar hij kwam hoor met wat wolkjes en een windje.
Daarna een ontbijtje en toen de casa uit. Eerst maar even naar de receptie, we willen een ander appartement. Dat wat we nu hebben is prima hoor, maar vooral manlief wil ook avond balkonzon. Hij ging met zijn wensen gelijk voor de hoofdprijs en…..die krijgt hij over een dikke week, grote blij voor hem.
En dan is het tijd voor onze eerste stevige wandeling. Kijken wat we nog kunnen ontdekken. En ja hoor, we zagen een gast die een soort van huiskamertje op de stoep voor een winkel had ingericht, de man zelf was nog onder zeil op zijn matras.

En we ontdekten eindelijk de klokken die we vorig jaar alsmaar hoorden klingelen. We dachten dat die bij een kerk hoorden, maar hadden nooit een kerk kunnen ontdekken en nu zagen we zomaar ineens een torentje met een 20 tal klokken en…je kon helemaal naar boven en daar werden beloond met een schitterend uitzicht op Corralejo, de zee en Los Lobos. Echt leuk en gelukkig begonnen de klokken niet te klingelen toen wij er waren.

DSCN5428
En……. we ontdekten een super gezellig winkelcentrum zonder eenheidsworst. Veel verder zijn we niet gegaan voor deze eerste dag, de apple watch was al redelijk tevreden en het was tijd voor boodschappen, heel veel groentes en fruit en wijn voor manlief. Ik drink alleen buitenshuis zo nu en dan, hoewel….er staat een mooie fles rood te glunderen op de eettafel, die zal nog wel leegkomen hoor.
De rest van de dag hebben we lekker lui lezend aan het zwembad doorgebracht en dat was de sublieme cooling down in de warmte.
Nog even een wijntje in de zwembadbar dan maar, niet verkeerd, even mensen kijken. Er was een ruziënde familie, er zaten 4 dikke zuipende Engelsen met E sigaretten in de mond, we zagen een oude man in een te sexy zwembroekje gewapend met vliegenmepper langs komen en toen hadden we genoeg gezien. Vlug naar de casa, groentjes snijden, koken, eten en……buizen, Ciao.

De reisdag en verwarmend welkom

Na de super relaxte uurtjes in het CitizenM, togen we weer naar het Hilton, nu boven over, via een soort luchtbrug. We liepen dwars door het WTC, waar allerlei bedrijven gevestigd zijn, leuk om eens te zien.
Uiteindelijk kwamen we uit in de gang van het Hilton, indrukwekkend vond ik.
Dat vond een deftig figuur ook, hij stond zich uitgebreid te selfen voor het Hilton Logo. Wij hielden ons in. We kwamen via een roltrap weer in de fotogenieke hal, maar nu met sfeerverlichting, heel mooi. image
In het restaurant stond het personeel al in de plooi, casual uniform; spijkerbroek, geruite bloes en denim sloof. Wij vonden het niet echt mooi, maar het personeel was supervriendelijk.
We werden er door een trotse medewerker op gewezen, wie de baas van het spul was, een leuke jongeman zonder kapsones. Ik maakte hem meteen complimenten met zijn super werkplek. Het restaurant is heel groot, maar toch knus en ook casual, geen tafellakens, maar houten tafels zonder placemat. De ruimte bevat 3 open keukens, ieder met zijn eigen Delfts blauwe achterwand. Daar was ik meteen verliefd op prachtig. De baas van het spul, legde me uit wat het voorstelde. Bij de oosterse keuken hoort een wand met details uit het oosten, verder was er een Hollandse wand en een Schiphol wand. Ik zal de foto’s plaatsen hoor.
De aardige baas van het spul liet me ook nog even een gesepareerde ruimte zien voor een privé gelegenheid, DE ruimte voor de sommelier, getuige de goed gesorteerde wijnkasten.
Als welkom kregen we een krakend vers biologisch verantwoord zuurdesem broodje met een bakje zeezout, biologische boter en smeerbare geitenkaas van een Babantse boerderij. Tegen de voedselzandloper in, heb ik toch wel een stukje brood verorberd, heerlijk.
De menukaart zat opgerold in een soort van denim matje, grappig, maar wel ietwat onhandig vond ik. De keus is goed, voor ieder wat wils, zelfs voor deze kritische dame.
Manlief at een enorme kogelbiefstuk en ik een gegrilde zeebaars. Het geheel ging vergezeld van super lekkere gegrilde groentjes en zelfgemaakte frieten. Het was smullen met een grote S.
De wijn was top! De sfeer was dat ook.
Ik kan dit restaurant (Bowery) van harte aanbevelen als u op Schiphol bent, het ligt vlakbij Schiphol Plaza en het is intern te bereiken, gewoon bordjes Hilton volgen. Mocht u ook nog net zo gek zijn als ik wat fotograferen betreft, loop dan even een rondje om het pracht gebouw heen, het is van alle hoeken weer anders. Super fotomodel hoor. Ernaast zie je nog het oude Hilton liggen een soort van Oostblok Bunker.
Via de lange gang kuierden we weer terug naar de uitgang en liepen in een paar minuutjes naar het CitizenM.
Om half 8 lagen we te slapen en om half 4 werden we wreed gewekt door de wekker van de iPhone en de iPad, dat viel vies tegen, ik sliep zoooo lekker in dat bed en ooohhhhh wat een heerlijk kussen.
Maar ja, we moesten eruit en binnen een half uur stonden we weer gepakt en bezakt op de luchthaven.
Het verliep allemaal gladjes, alhoewel bij de security check, zagen mijn vele oplaad kabels er erg gevaarlijk uit, dus open die rugzak…….niets aan de hand gelukkig.
We hadden nog ruim de tijd voor een dikke vette Starbucks, en die smaakte ons super!
Boarden verliep soepeltjes, maar ik zat naast een enorme dikkerd, dat was weer minder of eigenlijk meer. Hij probeerde steeds meer ruimte in te pikken, at zich in de rondte, maar gelukkig was hij geen zeikerd, hij hoefde zijn plek aan het raam niet te verlaten.
De vlucht had al meteen 40 minuten vertraging omdat de luchtverkeersleiding in Frankrijk zo nodig moet staken.
Het werd een lange vlucht, we hadden een tussenlanding, balen, maar voordeel……die hebben we op de terugweg dan niet.
We hadden 3 piloten en veel cabinepersoneel in verband met de lange vlucht, zodat er rustmomenten voor hen gegenereerd kunnen worden en jawel, ik heb weer 2 ‘tenten’ gezien.
En….er was een hond aan board, een begeleidingshond, een witte labradoedel met witte uggs, qua snoeien.
Zo, tot zover verslag vanuit de cabine, manlief heeft zijn hoofd ten ruste gelegd en ik geb een boek gelezen.
Bij aankomst konden we ons meteen uitpellen, want 22 graden.
Binnen 1 uur rolden we ons appartement in, alwaar een fles wijn en bonbons op ons stonden te wachten. Wat een welkom.
Prima locatie maar…..We hebben zon tot twee uur in de middag,, dat is weer minder, wellicht nog verkassen?
De rest van de dag hebben we gewandeld, gegeten aan de kust (ik papagaaivis) en op terrasjes gezeten. Het is vakantie!!!! Ciao.

CitizenM, Hilton ………en gaan

We zijn er klaar voor hoor, ingecheckt en wel in het CitizenM op Schiphol.
En…..ja hoor……aan de wijn, het is vakantie nietwaar.
Gisteren heb ik er ook een paar op bij de kids, na 10 dagen droog te hebben gestaan. Deze dame is goed bezig! Makkelijk gezegd, het kost me geen moeite.
Vanmorgen nog even een pedicurebehandeling gehad door mijn lieve spontane pedicure, nog even een koffietje met onze bovenbuurman (DE BB) en…gaan met de banaan (letterlijk) op naar Schiphol.
We waren er in een zucht en een scheet, effe ‘rollen’ naar het hotel en helemaal zelf inchecken op een van de vele computers in de lobby. Bij de boeking had ik gevraagd naar een kamer op een hoge verdieping aan de vliegtuigkant en….gekregen hoor. image image
Weer zo’n super design kamer. Alles high tech en bestuurbaar met een iPad. Als je naar de toilet gaat, kun je eventueel onder een paarse/gele/groen/rode etc hemel je behoefte doen. Zo kun je ook alvorens te gaan douchen, een kleurtje uit de regenboog kiezen. Je kunt uiteraard als partner ook voor leuke kleuruitbarstingen zorgen. Het grappige is dat de cabines bijna doorzichtig zijn haha.
Na het bewonderen van al het speelgoed, zijn we naar het nieuwe Hilton gelopen, een prachtgebouw, dat schreeuwt om gefotografeerd te worden.
Ik ging compleet uit mijn dak en meneer Nikon ook. De hal is ook heel fotogeniek.

image Meteen maar even een tafeltje gereserveerd voor straks, want het schijnt daar altijd propvol te zitten. Volgens Tripadvisor staat dit restaurant (Bowery) op de eerste plaats van geheel Schiphol. We zullen het gaan beleven, jullie horen het nog wel.
Alvorens te gaan dineren nog even relaxen en genieten van het vliegverkeer pal naast ons super kingsize bed.
Vanavond vroeg op stok en om kwart over drie er weer uit, maar het is voor een goed doel nietwaar?
Tot morgen vanaf Fuerteventura, Ciao.

De voet van een boze chirurg

Met rasse schreden nadert de reis naar Fuerteventura, we hebben er zin in, vooral nu het weer winters gaat worden, zoals jullie weten zijn we fervente winterhaters.
Voor de eerste maal vallen we in herhaling, we gaan naar bekend terrein en dat heeft zeker z’n voordelen.
Zo weten we nu al waar we gaan eten, welke wandelingen we willen maken en welke dorpjes en stranden we zullen bezoeken.
Het meest verheugen we ons weer op het struinen door de lava velden, zo ongekend onaards, puur en schitterend. En..oohh ja, strandjutten, koralen zoeken, schelpen………..
En…..nieuwe hobby, vogels spotten en fotograferen. Ik zal eens googelen wat we daar kunnen aantreffen.
Qua beest is daar verder niet zo veel, alhoewel ….geiten, veeeeel geiten in alle soorten en maten. Niet verkeerd hoor, ik ben gek op geitenkaas. Tja, en dan heb je nog die eekhoorns, een ware plaag op het eiland.
En voor de rest….laissez faire……

Ik heb het appartementen complex benaderd en gevraagd om een zonnig appartement op de bovenverdieping, ze konden niets garanderen, maar doen hun best.

Vandaag neem ik eindelijk eens de tijd om uit de school te klappen over Peyton Place en de ex buren. Ik heb jullie dat beloofd nietwaar?
Ik zal beginnen met de chirurg.
De chirurg kwam met zijn vrouw en twee zoontjes uit het Noorden des lands, hij had hier een baan gevonden. In eerste instantie vonden we de man aardig, tot hij zich ontpopte als een ‘eikel eersteklas”.
Ons binnenplein, alias parkeerterrein, vanaf nu PP, is door de jaren heen een bron van ergenis, in de zin van herrie, spelende, ballende, tennissende, hockeyende, gillende kinderen. Het plein is aan de kleine kant is, en de akoestiek is te goed in dit geval.. Om geluidsoverlast en beschadigingen aan auto’s en tuinen, te voorkomen, staat in de huisregels dat het terrein alleen gebruikt mag worden als parkeerterrein.
Maar sommige mensen denken dat dat niet voor hun geldt.
Op een zonnige en warme zomerdag waren de zoontjes van de chirurg weer eens luid aan het spelen op het plein, het was een lawaai van jawelste en de ballen vlogen je letterlijk om de oren. Diverse tuintjes werden brutaal betreden om een bal terug te pakken.
Wij ergerden ons behoorlijk, maar beheersten ons, even afwachten of nu iemand anders eens zijn nek zou durven uitsteken.
En warempel, een poortje zwiepte open en een briesende buurman stoof op de knulletjes af en sommeerde ze PP subiet te verlaten. De chirurg die lekker in zijn tuintje zat te relaxen, hoorde dit en stoof op de buurman af en begon hem de oren te wassen. De buurman werd bozer en de chirurg ook, het werd een ordinaire scheldpartij. Wij zaten stil te gniffelen.
Uiteindelijk had de chirurg geen verweer meer toen hij begreep dat ie geen poot had om op te staan, hij had zich gewoon aan de huisregels te houden. Maar voor hij bakzeil haalde, verbood hij de hond van de buurman het betreden van het plaats delict. Het arme beest was even aan de aandacht van zijn baas ontsnapt, hij kwam nooit buiten de poort.
De chirurg liet het er niet bij zitten, hij kwam bij ons aanbellen met in zijn hand de huisregels. Manlief is voorzitter van de vereniging van eigenaren en de chirurg dacht de boel wel even naar zijn hand te kunnen zetten. Hij was notabene niet eens eigenaar, hij huurde zijn toko.
Manlief werd langzamerhand ook boos op de aanmatigende hork, dus ik zei snel dat we uitgepraat waren, dit om te voorkomen dat het zou gaan escaleren. Ik wilde de deur dicht doen, maar……..de edele voet van de chirurg wist dat te tackelen. Wat een ongelofelijke asociaal, we deden de tussendeur dicht en lieten de voet met chirurg in onze hal staan. Hij had gelukkig niet de euvele moed om verder door te breken.
Hij heeft ons nooit meer aangekeken, wat waren we opgelucht toen ze verhuisden.
Hopelijk komen we nooit onder zijn mes.
Het wrange is dat de boze buurman en zijn man later een knulletje van 8 adopteerden en……jawel……..ook hij begon te voetballen, te rolschaatsen en te spelen op PP, vaak met zijn ouders en bezoek. Ook hij opende her en der poortjes om zijn bal op te halen of om te vragen wat je aan het doen was, of hij een snoepje mocht en nog meer van die ongein.
Heel irritant, een camping was er niets bij.
Gelukkig zijn zij ook verhuisd.
Hier laat ik het voorlopig even bij, maar…de zelfmoord, de wietplantage en de politie-inval houden jullie te goed hoor.
Ik meld me nog een keer voor vetrek naar Schiphol, Ciao!

De Literatuur ligt op straat!

“Kijk, daar ligt een brilmontuurtje, nee, het is een elastiekje in de vorm van een brilletje” (verkorte versie van een gedicht van C.Buddingh).
Tja, de literatuur ligt op straat beweert men.
Ik kan dat nu beamen en voel me ook verplicht tot het schrijven van een gedicht,
althans, ik ga het proberen.

Verrek zeg, daar ligt een uiltje,
op mijn pad langs de Mark,
een nat viezelig uiltje.

Flabbergasted stond ik stil,
nee, het is een wikkeltje,
van een Haags Hopje,
vertrapt tot een Perfect Uiltje.

DSCN4632

Mijn dagelijkse wandelingen blijven me boeien en verbazen.
Zo ook op nieuwjaarsdag.
Ik werd wakker en voelde me vreemd, heel vreemd. Langzaam drong het tot me door dat ik nuchter was, volkomen nuchter. Ik heb het over ‘alcohol nuchter’ voor de duidelijkheid, voor de eerste maal sinds ruim 50 jaar.
Ik werd er dronken van, dit voelt goed.
Helemaal happy verorberde ik mijn geliefde havermoutpap en ging aan de wandel.
Geen kip op straat, wel hele blije honden die weer naar buiten durfden in deze oorverdovende en benevelde stilte.
Ook de ‘baasjes’ waren uitgelaten, gelukkig, het geknal is weer voorbij.
Ik had leuke gesprekjes met wildvreemde blije ‘baasjes’ en allemaal waren we het er over eens dat het dit jaar wel heel erg was, de herrie ging door tot 04:00 uur en er waren vele illegale aanvallen.
Van mij mogen ze die ongein afschaffen.
En dan die rotzooi, mijn geliefde Markdal ligt er nog vol mee.
Wat het me wel opleverde, was het aanschouwen van blije honden, blije baasjes, de stilte, slapend explosief testosteron en…….twee vliegende ijsvogeltjes en……… dat uiltje.

DSCN4984

..…… Ook wij hadden een ‘droom’ gekocht, zoals een zeer geleerde man het kopen van een staatslot noemt. Maar die man slaat volgens mij de plank goed mis, ik denk dat maar weinig mensen denken die miljoenen te winnen. Nee hoor, de gewone man vind het al leuk als ie zijn lot eruit heeft. Als er dan nog wat extra euri aan blijven plakken, levert dat weer een geluksmomentje op, kan ik jullie verzekeren.
Wat een grote blij op deze prille nieuwjaars ochtend en wat een ‘schoon’ gevoel zo in het begin van het nieuwe jaar.
Wat gaat het jaar ons geven, wat gaan en kunnen we zelf ondernemen?

En voor je het weet, loop je weer in de running, alhoewel?…………..
…….Zal ik jullie eens verklappen wat deze bejaarden nu aan het uitspoken zijn?…….
Met een driedubbele knoop in de maag heb ik een rijke groene salade, met dure wild gevangen zalm, gecomponeerd. En manlief heeft met een zucht een fles mooie champagne geopend.
Nu…zeggen we proost en nemen genietend een koele bruisende slok.
De knoop wordt meteen al minder strak, dat gaat goed! We nemen nog een slok, de knoop wordt losser.
We hebben dit zo nodig, we hebben het verdiend, vandaag zijn hele donkere dreigende wolken de hort op gegaan, vervlogen, weg, opgelost!

Pfffffff, we hebben het even voor de kiezen gehad en gelukkig is het goed afgelopen.
Ik hou het hierbij, maar geloof me, de champagne moet ons ontknopen nu.
PROOST!, HELE GROTE BLIJ!,
CIAO!