Tranen tijdens het Kerstdiner

Geen idee of de konijnen nog gevlucht zijn door de rotte uien van de boswachter, het zou zomaar kunnen dat ze bedolven zijn onder het zand. Er ligt nu heel veel, door een machine aangestampt zand tegen de dijk aan. Ik heb het idee dat alle konijnen geplet en gestikt zijn, maar manlief zegt dat ze zich vast wel kunnen uitgraven. Ik heb er een hard hoofd in, want ik zie geen uitgangen.

De Kerst ligt weer achter ons en was super gezellig. Dit jaar waren we bij de kids te gast en wat zijn we daar verwend, ze hebben echt de sterren van de hemel gekookt.
En of het nog niet genoeg was, werden we nog verrast met een spectaculair optreden.
Wat is het geval……manlief heeft ontzettend de pest aan het ‘Aveeee Mariiieeiejaaaa’. Meestal zetten de kids dit lied aan en dan op de repeat. Manlief krijgt dit dan pas door na een zestal afleveringen, ha ha.
Maar dit jaar hadden de kids wat anders in petto, op Spotify hadden ze wel 100 variaties van dit lied gevonden en…..ze gooiden zichzelf nu ook in de aveeee strijd. Gewapend met een omgekeerde designschaar (zogenaamde microfoon) playbackten ze als volleerde sterren het een na het andere lied. Ze deden er wat acts bij en het werd steeds hilarischer. We hebben tranen met tuiten gelachen, het kon niet op. Soms leek het zelfs professioneel toen ze helemaal warm gezongen waren.

DSCN4717 DSCN4733

DSCN4754 DSCN4757

DSCN4797 DSCN4808

DSCN4738 DSCN4927
De volgende dag was voor de oude dame, we hebben met z’n allen onze stinkende best gedaan om er wat van te maken. Dat is gelukt moet ik zeggen, de oude dame heeft zelfs gezongen en gelachen. Helaas wist ze er de volgende dag niets meer van en verviel ze weer in de klaagmodus.
Oh ja, we zijn 2e kerstdag nog met de kids in ons stamcafé beland, daar hadden we een grootse happening met familie van ideale schoonzoon en goede vrienden van de kids en heel veel kleine kids, het was een supertreffen met veel drank, hapjes, gelach en plezier.
Derde kerstdag heb ik met de kleinkinderen honderden wafels gebakken, dat werd weer een knusse en vooral lekkere happening.
Tja….en dan zomaar ineens een Sh…… dag, niet uitgeslapen, alles gaat mis, vele toestanden, pijn in mijn botten etc etc. Ook Ciao wordt gepokt en gemazzeld door het leven hoor, maar daar val ik jullie verder niet mee lastig, schouders eronder en verder!
Nu rust, de kids zijn op vakantie (met wafels), ik sta alweer dagen droog, wandel weer en fotografeer, kortom het leven gaat gewoon door.
Wat een feestmaand ligt er achter ons.
Wij doen nu rustigjes aan en wat betreft oud en nieuw…..het zal ons een worst wezen, we slapen gewoon overal doorheen, genoeg gefeest.
Over zo’n 3 weken vertrekken we, dus nu moet er toch wel het een en ander geregeld worden, maar…..op ons dooie gemak.
En…nog even een kleine update wb PP, zie http://ciao.waarbenjij.nu/reisverslag/4849341/peyton-place#ad-image-121781639,
De nieuwe buurvrouw op de hoek is erg op zichzelf, soms is er een man en soms zijn er 3 kinderen. Ze is rommelig en neemt afstand van ons allen. We hebben geen last van haar of de kinderen.
En……de buren ernaast (het gezin uit België) gaat morgen verhuizen, ze hebben een huis gekocht. Ze betaalden bijna 1300 euro huur (kaal) en ze vinden dat het huis tocht en naar poep ruikt. Ze wisten ons ook te vertellen dat het nu weer voor 1450 euro te huur staat, shame! Maar….wat gaat er nu weer komen, wie is bereid zoveel huur te betalen?
De sportlerares heeft haar enkel op een vervelende manier gebroken en is nu weken uit de running, gelukkig heeft ze een liefdevolle moeder die haar bijstaat met de kids en….er is een lover gesignaleerd!
Verder gaat hier alles z’n gangetje en hebben we een leuk contact opgebouwd met onze ‘verfranste’ buurman, monsieur portable.
Omdat ik gisteren die Sh….dag had, heb ik wederom niet best geslapen, dus ik duik nu onder, het gaat een onvervalste ‘onderwaterdag’ worden.
Lieve mensen, wij wensen jullie een goed, gezond en tevreden 2016, Ciao!

Het Waterschap Breda eist Uitzetting

Je kunt het geloven of niet, maar deze dame heeft toch weer een shit nacht achter de rug. Eigen schuld, pietje bult, boosdoener drank maakt meer kapot dan je lief is.
Na 7 ‘droge’ dagen en 7 perfecte slaap nachten, heb ik gisteravond het glas weer ter hand genomen, 3 wijntjes maar liefst.
We hebben met de kids uitgebreid geborreld, geknabbeld en gebabbeld in ons stamcafé; Moeke. Het was super gezellig en de slapeloze nacht meer dan waard hoor.
Vandaag gewoon even rustig aan doen en de drank tot de Kerst laten staan, geen probleem.
Manlief is naar de oude dame, we hebben ons opgesplitst wat bezoeken betreft, zo heeft de oude dame meer aanloop.
Kleinkind2 ligt in pyjama met haar iPad op de bank, dochterlief en kleinkind1 zijn cadeautjes voor haar verjaardag aan het kopen.
En…. ik heb al gelopen en mijn dagelijkse doel behaald.
Ja, ja, ik loop nog trouw zo’n 5a6 km per dag en meestal in het Markdal. Elke dag is het weer een feestje en ik begin steeds meer te ‘zien’.
Zo zag ik vandaag een vreemde eend met een kuifje,

een vliegende zwaan

en 3 goudhaantjes, wat betreft die laatsten was ik te laat om ze op de plaat te zetten, ik moest meneer Nikon uit mijn jaszak halen, daar schrokken die hele kleine vrolijke beestjes van.
En…….ik zag in de verte een vrouw die de dijk al zoekend op- en afliep. Ze had een plastic zak in haar hand en haalde er telkens iets uit of stopte er iets in. Tja…en Ciao is nieuwsgierig, hier moest ik meer van weten, wat zocht ze en wat deed ze?
Ik liep in versnelde pas naar haar toe en zag dat ze een soort van boswachter was, toen werd ik helemaal benieuwd. Ik groette haar vriendelijk en vroeg waar ze naar op zoek was. Gelukkig was ze erg aardig en ging het gesprek aan. Ze was op zoek naar konijnen holletjes, die moesten weg, want de dijk is aan het verzakken en daardoor kunnen er overstromingen komen. Het grappige is dat achter deze dijk het hoofdkantoor van het waterschap ligt en die hebben gesommeerd om de konijnen uit te zetten daar, weg uit de dijk dus.
Blijkbaar moet die uitzetting geschieden door de boswachter en hoeft de politie, de ME of de brandweer niet uit te rukken. Maar….hoe krijg je die konijnen zo gek om vlak voor de kerst hun huis te verlaten en het risico te lopen om als kerstkonijn te dienen?
De boswachter had een konijnen expert geraadpleegd en de wijze raad gekregen om de konijnen te verjagen met uien, die gaan liggen rotten en stinken en daar schijnen de snelle viervoeters de pest aan te hebben. Na de exodus ,wordt de boel met zand opgevuld en het waterschap hoeft niet meer bang te zijn voor het water. Makkie? Werkt dat echt? Ik vond het een zeer lachwekkend verhaal.
Maar de vrouw geloofde er heilig in en ging verder met holletjes van uien te voorzien, de grote hopen opvulgrond lagen/liggen her en der al klaar. Ik heb overigens nog geen konijn zien wegrennen, ik houd jullie op de hoogte, maar nu weten jullie wat er met een deel van onze belastingcenten gebeurd.
Het ijsvogeltje heb ik niet meer gezien, ik begin nu te vermoeden dat ik onwijs veel geluk gehad heb.
En nu dan eindelijk de ontknoping qua reisdoel. Omdat we alle Canarische eilanden (op 2 kleine na) ‘gedaan’ hebben en niet verder weg willen reizen, gaan we in herhaling vallen.
We hebben alle voors en tegens van de eilanden tegen elkaar afgewogen en zijn tot de conclusie gekomen dat La Palma het mooiste eiland is, maar voor onze leeftijd niet geschikt is om veel te wandelen, te stijl, dus het wordt eiland nummer 2. Dit is een eiland waar volop wandelingen in het plat gelopen kunnen worden, want we moeten dagelijks (ik zeker) kilometers maken. We gaan dus naar Fuerteventura, naar Corralejo (goede busverbindingen) en zelfs naar hetzelfde aangename appartement en ja….weer via Neckermann. We zouden een dief van eigen beurs zijn om op eigen gelegenheid te gaan. Maar eenmaal geland, nemen we zelf een taxi naar ons appartement en verder hoeven we niets van hen.
We gaan dit jaar 4 weken, wat een vooruitzicht.
We wensen jullie via mijn blog, hele mooie en vooral liefdevolle kerstdagen,IMG_9770

Ciao!

In de ban van de IJsvogel

Eindelijk tijd om achter of voor de Mac (wat u wil) te kruipen, wat kan een mens het toch druk hebben.
Om 06:00 uur, lag de dag nog leeg op me te wachten en toen…..…dit, dat, nog even wat en……. mijn ‘dagelijkse tochtje’ (dat had nog heel wat voetjes in de aarde), zoonlief die mijn mac opeiste en…..op de valreep nog even een wijntje (1) op de kerstmarkt met de kids, pffff. Er zijn van die dagen…..
Check, nu rust in de tent en ‘me’ time terwijl de pompoensoep staat te pruttelen.
Gisteren was mijn ultieme geluksdag, het ene gelukje reeg zich aan het andere en dat de hele dag door. Je kunt je voorstellen dat ik constant met een enorme grijns heb rondgelopen en gezeten.
Zoals jullie weten loop ik elke dag mijn kilometers in straf tempo. Ik ren niet hoor, dat hoort niet bij een mens, laat rennen maar aan de dieren over, denk bijvoorbeeld maar aan een antilope (grappige ik).
Meestal ben ik te vinden in het Markdal, ik ken onderhand elk plekje en stekje, spot altijd vele Canadeze ganzen, 4 witte ganzen, 5 zwanen, 4 blauwe reigers, een schuwe witte reiger , 2 aalscholvers en een zooi meeuwen.
Maar…..er schijnen ook ijsvogeltjes te zitten en die had ik nog nooit van mijn leven in het echt gezien, laat staan gefotografeerd. Ik wist niet waar ze zouden kunnen zitten.
Om mijn kans te vergroten, besloot ik deze week dwars door de velden te gaan banjeren. Het pad was toch al een zompige zooi, dus waarom dan niet helemaal de drab in. Uiteraard was ik er op voorbereid en had mijn hoge bergschoenen aangetrokken. En..…daar ging deze dame, de paden af en de wildernis in, op avontuur. Ik moest me even ‘vervrouwen’ om over hopen ganzenpoep te lopen, het had geen zin om te slalommen, te veel van die shit. Wat een enorme keutels produceren die beesten zeg en we hebben er hier honderden, dus tel uit je shit.
Dus ik dwars over de poep op ijsvogeljacht of iets anders bijzonders (in het voorjaar ga ik beslist een kievitsei vinden hoor).
Zie ik me daar een vent in het struikgewas, met een toeter van een telelens zitten. Hij zat op een krukje, doodstil aan een zijarm van de Mark. Ik erop af, rust verstoord, de man ook. Ik vroeg of ie wat bijzonders op het oog had……had ie…..ijsvogels! Pats, bingo, raak, dit was DE plek to be. De man toonde me wat foto’s die hij net genomen had. Wowwww, grote blij voor hem en voor mij. Maar…..ik wilde ook best wel een ijsvogeltje ‘schieten’.
Uiteraard was het geen porem om naast die jetser van een telelens, meneer Nikon schietklaar te houden en…de vogel was waarschijnlijk door mijn komst gevlogen. Dus ik weg, met een big smile, mijn kans zou beslist nog komen.
De volgende dag terug, en…ja hoor, daar zat ie, klik klak….in de pocket.
Ik smolt zowat van geluk.
Helemaal blij kwam ik thuis, riep manlief en laadde de foto op de iPad en……een roodborstje, shit, wat een pech. Het was ook te mooi om waar te zijn he?
Maar snel had ik weer een big smile, want de zeer aimabele bovenbuurman schonk me nog een pracht print van een foto van me, lekker groot formaat, grote blij!
Ik ben best wel trots op mezelf, als ik die foto’s nu zie hangen.
Gisteren hadden we een feest in regio Den Haag, mijn lieve tante werd 80 jaar. Een prestatie, want ze heeft ernstige kwalen, maar….als er een een positieve vechter is, dan is het mijn tante. Het was haar wens om nog eenmaal een groot feest te geven. Het werd een uitgebreide high tea in een hotel, er was thee, maar ook veel drank, veeeeeel zoet en veeleer hartigs, ik ben totaal los gegaan.
Maar eerst……er moest nog gelopen worden. Dus…..weer naar de stek van de ijsvogel…….
RAAK, daar zat ie…….op een takje en……..….ik heb hem geschoten en ter plekke gecontroleerd op ijsvogeltrekken en….jaaaaaaa, een echte hoor. Ik had de neiging om me op de knieën in de ganzenpoep te storten en God, Allah, Boedha etc te danken. Uiteraard heb ik het wel staande gedaan. Ik voel de sensatie nog, ik geloof zelfs dat er een vogelaar geboren is, wat een grote blij krijg je van zo’n vogel.
Thuis de foto op de iPad gezet zodat ik op het feest kon pronken met mijn vogel en dat heb ik gedaan hoor met een big smile, die heb ik nog steeds trouwens.
Het feest was super, veel lieve leuke mensen, vele gesprekken, vele foto’s en….. er was een zelfs een fotostudio met fotograaf waar je vrij gebruik van mocht maken en dat hebben we gedaan hoor.
Lieve, lieve tante, bedankt voor alles!
Tja en dan vandaag, ik begon de blog ermee en had het over de vele voetjes in de aarde.
Terwijl ik mijn dagelijkse tochtje liep, werd de natuur ruw verstoord door honderden rennende kerstmannen, best wel bizar.DSCN4590  Het was een run van de rotary om geld in te zamelen voor de voedselbank.
Gelukkig had ik van tevoren nog een eekhoorntje gespot, dus weer een grote blij!
Ohhh, nu heb ik niets verteld over de komende reis, helaas roept de soep, volgende week dan maar. Ciao!

Er is een kindeke geboren in Amsterdam!

Als jullie denken dat de rust weer is neergedaald in het leven van Ciao en manlief?…..NEE dus. December is bij ons de maand van de feesten en de partijen, geen week is rustig.
We hebben dit jaar deze maand geblokt in onze agenda, we trappen niet meer in de valkuil van overvolle weken, maar…..er sluipt altijd wel weer wat extra’s in.
Bijvoorbeeld een tante die haar 80e verjaardag groots gaat vieren, daar gaan we deze week naar toe (Den Haag), veel te leuk.
En….wat dachten jullie van een kersvers nichtje erbij? Daar wilden we meteen naar toe, zoo benieuwd. De dochter van mijn zus is bevallen van haar tweede dochtertje, wat zou mijn zus trots geweest zijn, het zou haar 5e kleinkind zijn. Helaas is mijn zus maar 36 jaar geworden.
Gisteren zijn we naar Amsterdam getogen om het kleine meisje te bewonderen.
Gelukkig reed de intercity direct en stonden we in een zucht en een scheet op Schiphol. Helaas reed de trein naar Amsterdam Nieuw Zuid niet, en moesten we middels de NS bus, was overigens best wel comfortabel hoor.
Aangekomen, keken we onze ogen uit, wat een magistrale architectuur, man, man wat is me daar gebouwd zeg.DSCN4349  Ik ken Amsterdam Zuid best wel goed van vroeger, hier woonde mijn beste vriendin en nog wat familie. Maar…..wat er nu bijgebouwd is, is ongelofelijk, daar moeten we toch eens naar terug. Wel nog vlug in de gure wind wat foto’s gemaakt, ik kon het niet laten.
Op naar het huis van mijn nichtje, dat was per slot van rekening het doel. Ook daar was er pas een jarig geweest, die konden we tevens verrassen met een cadeau.
We werden allerhartelijkst ontvangen door de trotse heer des huizes, het vaderschap straalde van hem af. De fles drank stond al klaar, er moest en zou ‘het scheel van af’ gedronken worden hoor.
En zoals het een rasechte Kroaat betaamt, had hij niet bepaald een ‘laf’ drankje, de vlammen schoten uit mijn oren.
De baby is een wolk, een schatje, zoo lief en heel erg tevreden. Het zusje is zo trots als een pauw. En de mamma…….is helemaal hyper van geluk en blakend gezond. En de pappa…….loopt maar te zorgen en is zoooooooo heel erg blij.
Wat een wonder telkens weer.
We wilden eigenlijk niet lang blijven, het is kraamvisite per slot van rekening, maar we mochten niet weg, de pappa had zelfs gekookt (fantastisch!) voor ons en daarna moest er naar goed Kroatisch gebruik, nog taart gegeten worden.
Het was een hartverwarmend bezoek, wat een schatten. Toen we beloofden dat we snel terug zouden komen, konden we met een gerust hart afscheid nemen.
En ja hoor….de Sint is ook weer uitbundig gevierd. Maar eerst werd er lekker gegeten en ondertussen konden de kids naar de stapel cadeautjes kijken, op het laatst hielden ze het niet meer, ha ha.
Kleinkind1 is dol op knutselen en had voor iedereen een surprise gemaakt (raden wat ik kreeg?), ideale schoonzoon had voor ieder een uitgebreid gedicht en gelukkig had ik ook wat in elkaar geflanst. Het was een avond met een gouden randje!
Jullie begrijpen dat de wijnintervallen wat frequenter waren he? Maar als alles goed is, kan ik nu 5 dagen droogstaan, pffff, ben ik hard aan toe.
Ik ga nu een poging wagen om wat kerstsfeer in huis te creëren, maar eigenlijk hoeft dat voor mij niet meer zo.
En……een dezer dagen moet ik onze komende reis gaan betalen, ja ja we gaan toch echt weer de hort op in Januari!

Volgende week zal ik er verder over uitweiden. Ciao!