Afsluiter en een start

We zijn alweer 4 dagen thuis en volledig ingeburgerd, met een hoofd vol goede herinneringen.
Het was een fijne vakantie, veel rust, veel lezen, wandelen, fotograferen en lekker eten. Het weer was prima, niet te heet gelukkig.
Aanvankelijk dachten we nog een paar stadjes te bezoeken of zelfs nog een dagje Barcelona, maar geen zin, het beviel ons wel zo.
Wie weet, gaan we nog eens die kant op, de Costa Brava ligt maar op twee uur vliegen van Eindhoven. We zullen zien.
De terugvlucht verliep gesmeerd en binnen een half uur zaten we in de trein naar Breda.
Toen we de bus uitstapten om de laatste 100 meter naar ons huis te lopen, werden we allerhartelijkst ontvangen door een immense bui. Kleddernat stapten we ons huis binnen en werden meteen warm in het hart door mooie tekeningen en een prachtig boeket, dat is echt leuk thuiskomen.
Binnen het halfuur stonden de kids al voor de deur, dat werd knuffelen, kletsen en cadeautjes uitpakken.
Ik heb blijkbaar iets te veel geknuffeld met kleinkind 1, haar verkoudheid is inmiddels ook op mij toegeslagen. Niet leuk, niet slapen en keelpijn, bah.
Maar….ik laat me (nog) niet kisten, ik ben alweer goed aan de wandel gegaan en fotografeer gewoon verder.
Het treft dat er van alles te doen is ons buurtje en ook in de stad. Er is een grafisch design festival in Breda met allerlei moois en interessants, zoals bijvoorbeeld levensgrote muurschilderingen, prachtig. Op IG gaan jullie het wel zien langskomen, dat beloof ik.
De oude dame is dolgelukkig dat we er weer zijn, ze maakt het goed.
De eerste logeerpartij is alweer achter de rug, de was is weggewerkt, de boodschappen in huis, de verwarming aan, de eerste boterkoek weer gebakken, de druiven geplukt en verwerkt, etc etc. Kortom we zijn helemaal ‘THUIS’.
Maar……..we hebben binnenpretjes, want er staat namelijk nog een tripje van een paar dagen op stapel.
We vertrekken op 6 oktober naar Milaan, beetje cultuur snuiven en naar de wereld expo.
We verheugen ons er erg op, we vonden dat we in Milaan van de partij moesten zijn omdat de expo nu binnen ons ‘bereik’ ligt. Het wordt onze derde (Brussel 1, Hannover 2).
We vliegen weer met RY en we verblijven in een studio in het Chinatown van Milaan.
Wat een vooruitzicht he?
Het zonnetje schijnt, ik pak meneer Nikon en ga aan de wandel.
Allen bedankt voor het lezen van onze belevenissen/muizenissen en uiteraard voor de leuke reacties. Ik sluit het hoofdstuk Catalonië bij deze af en laat het drukken.
Ik maak op WBJ een nieuw verslag aan en op mijn eigen site, loopt het gewoon door. Tenminste, dat probeer ik, want ik heb het nog lang niet onder de knie.
Ik laat nog wel wat horen voor vertrek, Ciao.

By Findac
By Findac

Winterslaap

Op de valreep nog een pennenvrucht uit Platja D’Aro.
De koffertjes zijn alweer gepakt, onze maagjes zitten boordevol lekkers, maar de wijn is nog niet op. Dus nog een paar glaasjes en dan is die klus ook geklaard.
Rest ons nog een ui, een ei, 4 liter water, een halve pot mayo en wat brood….dat laten we maar staan.
Wat hebben we weer heerlijke dagen gehad, veel gewandeld, gefotografeerd, gelezen en wat vertier op het strand.
Die boulevard is hier zo leuk, je ziet zoveel mooie typen en activiteiten. Zo is hier een tai chi club, actief, compleet met ‘zweefmuziek’, en wat dacht je van een jeu de boules toernooi met vrolijke Zwitsers, of een select groepje dagelijks trainend gespierd testosteron.
Tjonge, meneer Nikon heeft het naar zijn zin gehad hier en ik met hem. Wat ben ik blij met hem, hij is zo snel en scherp, ik klik de sterren van de hemel.
Plaja is ons goed bevallen, het blijkt dat het het Bloemendaal van de Costa Brava is. Gelukkig wisten we dat niet, anders had ik hier nooit geboekt haha.
Er zijn vele peperdure winkels met topmerken, dure hotels, golfbanen en vergane glorie kak. Oh ja….en hoeren met kleine hondjes en….Russen, ze hebben zelfs hotels in eigendom hier.
En……er vliegt hier een bijzondere meeuw (Lola), hij komt punctueel om 14:00 en 20:00 visjes eten in een restaurant, je gelooft je ogen niet.
Wat restaurants betreft, is het eenheidsworst, dus de afhaal van Feliu is een pareltje, maar op een gegeven moment heb je dat ook wel gehad, dus….op zoek naar iets nieuws.
We wilden wel eens voor het ultieme vakantie gevoel op de boulevard eten, dus Tripadvisor maar weer geraadpleegd. Een restaurantje sprong eruit, pal op het strand, eenvoudig, eerlijk eten in een super setting. Wij erna toe en de kaart verraste ons, we besloten meteen (gisteren) om tapas te eten en op onze laatste dag wat grotere gerechten. Zo gezegd zo gedaan, de tapas waren goddelijk en homemade. Ik denk dat de jonge eigenaren een mamma hebben met gouden handjes. We aten er kroketjes van wilde paddestoelen, ongekend smakelijk, we aten patatas bravas met een bijzondere saus, we aten inktvisjes, krakend vers en we aten ansjovisjes. Het was genieten pal aan zee met een goed wijntje en een zijdezacht windje, dat is zoals vakantie moet zijn.
Vandaag terug en het was weer een succes, eerst patatas bravas en daarna een enorme gegrilde steak voor Maurice en voor mij een gegrilde uit de kluiten gewassen zeebrasem, goddelijk.
Wat een mooie afsluiter, ondanks het wegvallen van het zonnetje.
Over de boulevard terug naar de casa, langzaamaan verdwijnen de eetgelegenheden, de openbare toiletten, de podia en de vlaggen.
Plaja bereidt zich voor op de winter en de rust en de toeristen keren huiswaarts of gaan in winterslaap in hun Spaanse huizen.
Het is voor ons tijd om te gaan, het is mooi geweest, heel mooi.
Morgenvroeg rijdt de taxi om half 5 voor en om 7 uur zitten we in de lucht,
Ciao Plaja, Dikke Ciao.

Flower Power
Flower Power
El Mariachi
El Mariachi
image

Happy

Nee hoor, we zijn niet ingekakt, we zijn nog volop in the running, of eigenlijk in the walking. In de ochtend gaan we er samen op uit voor de boodschapjes enzo en daarna scheidden onze wegen zich. Jaja Jut en Jul participeren ook ‘los’. Vooral voor mij is dat wel even een ding geweest, zo alleen in den vreemde aan de wandel. Ik zie wel eens beren op de weg, maar met..…..meneer Nikon in de hand voel ik me veilig, ik denk dat ik een flinke mep met hem kan verkopen bij een ‘aanval’.
Gisteren had ik zo’n moment dat ik dacht dat een vent me achtervolgde, ik ging wat sneller lopen en keek of er mensen in de buurt waren. Er waren er geen, ik liep in de vrije natuur.
Gelukkig sloeg de ‘achtervolger’ een andere weg in, pffffff.
Niet leuk om zo op je hoede te moeten zijn, echte mooie stille paadjes sla ik niet meer in.
Dan maar op naar een park, dat is wat begrensder en waarschijnlijk meer volk en omdat dat park aanbevolen wordt door de VVV hier. Het is een pas aangelegd park met 170 soorten waargenomen vogels en…..er bevinden zich vele sculpturen, daar had ik wel zin in. Het was een eindje lopen, maar stevig doorlopend, ben je eerder dan je denkt.
Het park is helemaal ‘omhekt’, de boel wordt in de avond afgesloten, dan rust voor de vogels en de sculpturen.
Vol verwachting liep ik er binnen, veel informatie op borden, een vogel watch torentje met kijkers, een meertje en sculpturen.
Ik was er klaar voor, wellicht zag ik mijn flamingo weer of een andere vreemde vogel, of zou ik in katten zwijm vallen door een mooi kunstwerk.
Niets van dit alles, alhoewel 1 sculptuur was bijzonder leuk, maar geen vogels gezien, wel een vreemde eend met o-benen en een niet aangelijnde hond en…. dat park was ik in een zucht en een scheet uit, wat een tegenvaller.
Ik kwam terecht bij een camperkamp, vele campers in het gelid op een soort van parkeerplaats, wat een gratis ‘vrijheid’.
Even verder een echte camping, daar was tenminste nog een boom bij je plek.
Nee in de stemming was ik niet echt meer, terug dus, lekker snel lopend, naar de casa, naar manlief.
Het blijft leuk dat lopen en fotograferen, ik klik erop los hoor en het zet nog zoden aan de dijk ook. Ik heb al verteld over de onderscheidingen he, maar ik ben ook nog benaderd door Expo Milano, zij hebben nu 20 foto’s van mij, grote trots. En vandaag….., weer een grote onderscheiding van een bijzonder mooie gallery. Ik schijn het toch in me te hebben haha.
Wellicht verkoop ik nog eens wat?
Riet maakte me erop attent dat mijn onderscheidingen niet te zien zijn via mijn blog, dus ik ga tzt een eregalerij aanmaken, kunnen jullie zien wat ik ervan bak.
Verder loopt hier alles gesmeerd, s’middags na de lunch (nu al met wijn) een dik uur naar het strand, daarna douchen, wijnen, kokkerellen of naar de traiteur (we hebben nog niet alles geproefd) Wat een leventje he?
Maar langzamerhand gaan onze gedachten weer naar de thuishaven en dat is zoals het hoort denk ik.
Wij gaan nog even genieten, ik laat nog wel wat horen voor vertrek, Ciao.
Sculpturen Vreemde eend met o benen. Vreemde eend met o benen.

Bekroonde foto
Bekroonde foto

Inside Informatie

Langzamerhand, zijn we los van thuis, het hoofd is leeg en luchtig. De dagen rijgen zich aangenaam aaneen, dit is hoe vakantie moet zijn.
Het is altijd maar afwachten waar je terecht komt en of het bevalt.
Wat de keus Spanje betreft, altijd goed en vooral aan de kust als je echt wil relaxen. Het was dit jaar voor het eerst dat we naar de Costa Brava gingen. Het ligt lekker Noordelijk, dus niet lang vliegen en zee is zee en Spanje is Spanje. De Catalanen denken daar overigens anders over, zij willen onafhankelijk worden, zij verdienen gemiddeld het meeste geld en het doet pijn om alles af te staan aan Madrid. Ze hebben ook een eigen taal, ik versta er niets van.
Maar voor ons is het gewoon Spanje, vrolijke mensen, heerlijke eet-en drinkcultuur, lekker weer en mooie stranden.
Omdat wij met regelmaat gezond willen blijven eten en liefst biologisch, kiezen we altijd voor een appartement, zodat ik zelf kan kokkerellen en elke ochtend mijn pap kan eten.
Mooie bijkomstigheid is dat je veel meer ruimte hebt dan in een hotel.
Ik zoek met zorg altijd op booking.com. Dat is een enorme klus, want het aanbod is groot, maar ik zet er altijd een paar belangrijke filters op om uiteindelijk een stuk of 20 appartementen over te houden.
Dit keer is de keus gevallen op Goetten appartementos in Platja D’Aro. Ze scoren hoog wat beoordelingen betreft, dus een miskeuze zal het zeker niet worden.
Het is een Duits familiebedrijf, ze bieden zelfs complete busreizen aan voor de Duitse gasten. Dus veel Duitsers in the house en ook wel aardig wat Fransen en een paar Nederlanders maar. Geen probleem voor ons. Alles is hier met de Deutsche Grundlichkeit geregeld bleek al gauw.
Bij de incheck ging wel het een en ander mis, we kregen totaal geen informatie, wel een zettel met regels, rechten/plichten en huishoudelijke zaken.
Nadat we alles met een wijntje gelezen hadden, bleek dat we geen vouchers hadden gekregen voor de handdoeken, tafellinnen en beddengoed, WAT? Moeten we zelf gaan sjouwen met die lappen? JA dus, vertelde de receptioniste en gaf ons een hele lading vouchers voor woensdag en voor vrijdag. Als je op woensdag je bed onderpoept heb je dus stinkende pech, alleen op deze twee dagen, mag je met je voucher en je vuile was naar de kelder in het hoofdgebouw de boel afgeven en nieuw spul innemen. Eerst moet je wel de bedden afhalen en daarna mag je ze zelf weer opmaken. Dit is wel heel erg komisch, dit hebben we nog nooit meegemaakt. Toen we aangaven dat we geen schone servetten hadden gekregen, gaf het wasvrouwtje ons met een blij gezicht nog zes handdoeken erbij. Wij hielden ons stil, want de ruil was flink in het voordeel voor ons. Zwaar beladen kwamen we met een big smile thuis en manlief begon zowaar meteen de bedden op te maken, chapeau! Ik kook nietwaar?
Een paar dagen later ging ik eens vragen wanneer er schoongemaakt zou worden, uhmmmmm, niet gebruikelijk, maar omdat we drie weken blijven streken ze over hun hart.
Maar……..er ging een week voorbij, er kwam niemand. We vonden het best zo, zelf de bedjes dichtslaan, een beetje vegen en netjes blijven, geen probleem.
Afgelopen vrijdag mochten we weer met een voucher en vies goed naar de kelder, eigenlijk hadden we nog genoeg handdoeken en dat bed hoeft niet twee keer week in de verschoning, doe ik thuis ook niet. Toch maar weer handdoeken gescoord hoor, hebberds zijn we.
Wat schetste onze verbazing toen we afgelopen maandag terugkwamen van het strand?…….Huis aan kant, heel grondig, afwas gedaan, weer schonen bedden, nog meer stapels handdoeken en een schoon tafellaken en servetten! Wat een surprise, geen wc papier, dat dan weer niet, dat moeten we zelf verzorgen. We verheugen ons op morgen tussen 9 en 11 mogen we weer naar de kelder!
Het complex heeft een zwembad, maar dat is inpandig, aanvankelijk vonden we dat vreemd, maar nu weten we beter. Het stikt hier van de pijnbomen en die rakkers maken me toch een troep, overal liggen de naalden, ze vliegen je om de oren. Je ziet hier professionele naaldenbestrijders met vegers, elke dag. Je moet ook nog uitkijken dat je niet over die dingen uitglijdt. Nu ik het toch over uitglijden heb, de stoepen zijn hier levensgevaarlijk, kapotte en losliggende tegels alom, echt erg.
Het wijkje waar we zitten is lekker rustig, vele appartementencomplexjes en villa’s.
Hondedrollen zie je zeer weinig, kots ook.
We hebben hier een lief zwart huiskatje en een hondje, maar in de zettel staat, dat we niet mogen voederen, aaien is toegestaan.
Zo, nu weten jullie alles over Goetten appartementos, als je de regels kent en naleeft heb je hier een topvakantie, wij zeker, het bevalt ons uitstekend hier.
Wifi is verbeterd en we hebben een tweede sleutel nu (tegen borg), heel handig.
Jullie zien, we zijn ingeburgerd en gaan nog een volle week verder met genieten.
Oh ja voor de compleetheid, geen vreemde vogel meer en het menu van de dag was eergisteren; gevulde courgettes van de traiteur, gisteren kippensoep met heel veel groentjes en vandaag wordt het quinoa, met sperzieboontjes en…..hamburgers van de traiteur (gisteren heb ik overigens een visje gehaald voor de lunch, voor mij dan he?, manlief gruwt daarvan).
En als laatste, ik heb heel wat onderscheidingen binnengehaald met mijn foto’s van Playa, kijk maar op mijn IG, rechts zie je een vierkantje met een poppetje, daar druk je op et voilà, de onderscheiden foto’s. Je kunt via mijn nieuwe blog op mijn IG komen he?
Pfffff, ik ga aan de wijn nu, Ciao!

De Casa Poes
De Casa Poes

Avontuur langs de kust

vreemde vogel
vreemde vogel
Omdat het ding me al een paar dagen vermanend heeft toegesproken, ben ik gister maar weer eens stevig aan de wandel gegaan. Manlief moet dan afhaken, op tempo lopen, lukt hem niet meer helaas.
Eerst maar eens naar mijn flamingo, maar hij was er niet, zou het dan heel zeldzaam zijn geweest dat ik hem gezien heb?
Gelukkig heb ik lieve vriendinnen die vogelkenners zijn, zij hebben me verteld dat het om een flamingo gaat, een eenjarige. Volgens manlief wordt hij pas roze als hij garnalen eet. Maar dit beest stond toch echt in een zoet-of brakwater poeltje te snoepen. Ik weet het niet, maar ik ben blij dat ik hem ontmoet heb en bang was hij voor de dooie dood niet, ik stond 2 meter van hem af.
Terug de boulevard op en die liep ik in stevige pas helemaal af en…dit keer verder, een strandje over en…trappetjes op. Bleek er zomaar een smal wandelpaadje langs en over en zelfs door de rotspartijen te lopen. Dat was gaaf, met prachtige vergezichten en meneer Nikon klikte alles in zijn geheugen, dus die was ook weer tevreden. En….of de duvel ermee speelde, zag ik toch weer een vreemde vogel en dit maal meerdere. Ze zaten op een rotsig eilandje en spreidden regelmatig hun enorme vleugels uit. Prachtig, maar ook dit keer weet ik niet welk merk, dus……..ik plaats een foto en hoor het graag van de kenners. Volgens manlief zijn het aalscholvers.
Het paadje liep verder en was goed te doen, je moest wel heel goed uitkijken waar je je voeten neerzette.
Het ding gaf al mooie resultaten door, dus ik draaide om, wellicht kon ik het pad een volgende keer met manlief gaan lopen?
Op naar de traiteur, dit keer namen we ratatouille van groenten in tomatensaus en ossenhaas (van speciale koeien uit de bergen hier) met champignons, dat ging weer smullen worden.
Inmiddels was het behoorlijk broeierig geworden dus gingen we weer plat op het zand.
Was geen straf, zeker niet omdat ik niets meer hoefde te doen bij thuiskomst, alleen de oven aanzetten.
Het eten was subliem, wat een boffers zijn we dat we Feliu ontdekt hebben.
Vannacht met oordoppen geslapen, het was weer eens een feestdag, een Catalaanse, dus herrie in de omgeving, want de Spanjaarden kunnen feesten hoor.
Shit geslapen door de oordoppen hahaha, maar niets gehoord. Wat is beter?, ik weet het wel, nooit meer oordoppen dus.
Vanmorgen op een laag tempo de ochtendrituelen, de boodschappen en…….op stap met manlief. Hij had wel zin in dat pad en wilde mijn vreemde vogels ook wel zien. Het was weer warm en broeierig, maar wel lekker zo langs de zee. We zagen overal baaitjes met vrolijke locals en het pad slingerde zich omhoog, omlaag en dwars de rotsen door via met pies bezwangerde tunneltjes.
Manlief gaf er de brui aan, hij vond het te link worden voor zijn waggelende lijf, dus hij keerde om en ik ging alleen verder, spannend.
Het pad werd toch wel wat uitdagender, goed uitkijken, de baaitjes die ik nu passeerde, werden bevolkt door blote homo’s. Unheimlich en helemaal toen ik een tunneltje inging wat overduidelijk afgesloten was en nu opengebroken.
Toch maar door, instorten zou de boel niet, maar de pieslucht was niet te harden, toch door, maar toen ik eruitkwam, zag ik dat het pad half ingestort was. Even overwoog ik om het te wagen, maar……ik was verstandig en draaide om.
Ik had geen zin meer om langs de bloteriken te gaan, dus ik liep effe honderdtwintig treden naar boven en kwam op een doorgaande weg en sloeg linksaf richting Playa.
En toen……..weer vogels, maar deze kende ik……pauwen, een heel zooitje, maar die rotzakken spreidden hun verenpracht helaas niet voor de foto.
Ook kon ik nog even cultuur schuiven, Romeinse Termen met een namaakgod en een Romeinse villa (een zootje stenen).
Als toetje passeerde ik een biosupermarkt, een voltreffer.
Helemaal verhit, moe, maar tevreden arriveerde ik in de casa. Ik had een wijntje verdiend, het eerste wijntje buiten de toegestane uren is een feit nu.
Na de lunch wilde manlief plat op het zand en ik niet, te warm.
Ik ben nog maar eens mijn flamingo gaan zoeken, helaas en ben naar de casa gegaan, lekker lezen, cooling down op het balkon.
Manlief lijkt nu op een mens beneden de knoflookgrens.
Nu geoorloofd wijnen, en dan koken, het wordt een soort van tortilla, met gemengde groentjes en pompoen en kruiden.
Morgen weer naar de traiteur, het is per slot van rekening zondag dan, Ciao.

image

Pies tunnel
Pies tunnel

Een vreemde vogel

Voor jullie veel van hetzelfde, voor ons super relaxte dagen gevuld met wandelen, fotograferen, lezen, eten, luieren en wijnen.
We hebben dit keer geen zin om cultuur te gaan snuiven, alhoewel…….. Uitgezonderd eetcultuur, maar die snuif je niet, die neem je letterlijk tot je.
Wat eten betreft komen we behoorlijk aan onze trekken, ik kook de sterren van de hemel met de overheerlijke producten die je hier kunt kopen en…..die traiteur he, die is ongelooflijk goed en we hebben vele gerechten nog niet geproefd. Dus……..we gaan gewoon niet meer uit eten en kopen om de dag kant en klaar bij restaurant Feliu.
Gisteren heb ik er abondigas (gehaktballetjes in tomatensaus) gescoord, die hebben we met witte bonen en groene asperges van de bioboer, opgesmuld, hmmmmmm.
Ik kreeg bij Feliu, een vers gefrituurd ansjovisje om te keuren. Nu moet ik tot mijn schaamte bekennen dat ik die nog nooit genuttigd had, wel zo’n zout fleddertje uit een blikje, maar niet vers dus. Je eet hem met kop en zonder staart en……lekkerrrrrrr. Ik heb gelijk maar een portie gekocht, zoooooo lekker en ook koud zelfs.
Vandaag kook ik, lichtgroene bloemkool van de bioboer en Bio kip met ui/knoflook/kerrie. Manlief eet er brood bij.
Morgen weer naar de traiteur, we zitten ons alweer te verheugen, maar het kiezen blijft moeilijk, alles ligt uitgestald in warmhoud vitrines en dat is me toch aanlokkelijk! We zien wel.
Gisteren hebben we eens een paar uur plat op het zand gelegen, het lag lekker en….weer een boek uit!
Vandaag is het zwaarbewolkt en regenachtig. Maar we hebben een fikse wandeling gemaakt. Ik spotte een wel hele vreemde vogel, wie weet het merk van het beestje?
Nu gaat het wat harder regenen, we blijven in the house voor de rest van de dag, met een boekje, een kaarsje en een wijntje. De temperatuur is overigens 24 graden, niet verkeerd he?
Gisteren zag ik een busje van een internet monteur staan, maar volgens mij, is de hele toestand nog bij het oude, shit dus, maar……ook dat went……..laissez faire……
Ciao!

.??.
.??.
image

Flink Balen

Grrrrrrrr, hebben we volop WiFi en nog wel gratis, hebben we geen internet. Daar baal ik nu flink van, ik kan bijna niet zonder, mijn hobbies stagneren. Gelukkig kan ik wel volop lezen op mijn apparaten, dat dan weer wel.
Het schijnt dat er een internet monteur is geweest en de boel zou nu opgelost moeten zijn. Had je gedacht, zo gauw de receptie sluit, klapt de boel eruit, zouden ze gewoon de stekker eruit trekken?
Vanmorgen zat ik hongerig te kijken of het receptievrouwtje in aantocht was, om 10 uur was dat pas het geval, dus geen krantje bij de koffie, geen feudje leggen, geen foto plaatsen op Ig, om maar te zwijgen om aan je blog te beginnen. Grote jammer.
Genoeg gejammerd, er zijn nog leuke berichten….het restaurant dat we gisteren de eer aandeden om onze verwende maagjes te vullen, was TOP. Het was een sublieme eetervaring.
De naam van dit restaurant is Casa Viarte, een tapasrestaurant op biologische basis. Maar……..als je de gerechtjes zag……en proefde…….geen gewone tapas…….nee….hoogstandjes, juweeltjes, een ware smaak explosie op rij.
Dit restaurant is een ster meer dan waardig. Elke gerechtje heeft een originele twist. Bijvoorbeeld vleeskroketjes, worden als schilderijtjes voorgeschoteld en als je een hap neemt, proef je heerlijk stevig vlees, een goede bouillon en uitgelezen kruiden. We bestelden bravas, en dachten de bekende gefrituurde aardappelbrokjes te krijgen met saus, maar nee, we kregen een potje romige zijdezachte puree, die ook echt naar een goede pieper smaakte met een charmant pikant sausje. Elk hapje was een belevenis, zooooo lekker. We aten gegrilde ossenhaas met verschillende toefjes zelfgemaakte mosterd, we aten eendenborst met frambozen en pistache en het dessert?……….ongekend lekker en apart. Wat denk je van cake met kerrie en kurkuma?, of cake met kruidnagel en een zuchtje peper, dit alles vergezeld van gekruid slagroom/ijs? Het was superlekker allemaal, we waren alleen vergeten wat groentegerechten te bestellen,dus we moeten terug, wat een straf, kan ik gelijk ook wat vissigs proeven.
En gister was het eindelijk zomers weer, dus we hebben een dik uur op het strand gelegen, konden we meteen wat uitbuiken.
De nacht was minder….muggen…veel muggen en beten en dat irritante gezoem, gek word ik ervan. Dus midden in de nacht uit bed en op jacht, heb er gelukkig een stel kunnen liquideren. Maar van slapen kwam het niet echt meer, dus vanavond gaan we eerst op jacht.
Na een rondje supermarkt/Bio boer en een voedzame lunch zijn we ondanks een stevige wind toch nog een dik uurtje plat op het zand gegaan, toch wel lekker.
Het avondmaal bestond uit quinoa, gestoofde courgettes met ui, knoflook en kruiden en boterzachte kipfilet. Het was smullen hoor, dank aan de Bio boer. Die Bio boer is overigens wel een vreemde snuiter, zaterdag profileerde hij zich als super ADHD-er en vandaag speelde hij een Asperger type, vreemd, heel vreemd, maar zijn groentjes zijn super.
Inmiddels is de receptie gesloten en het internet ligt er weer uit, dus dit bericht kan ik helaas pas morgen na tien uur plaatsen, het is me wat….ik ga lezen nu.
Ciao!

Ps. Toch wat vroeger, de receptie is al open in verband met vroege aankomst gasten, maar ik ga ze straks wel even de oren wassen. Enne…….geen muggen vannacht.
Ik meld me wel weer. Ciao.
image

Big Spenders?

Op hoop van zegen, dat het internet het blijft doen. Dat is een ramp hier, de WiFi is perfect, maar als het internet het niet doet, heb je er niets aan. Het meisje van de receptie loopt zich het apenzuur, om de boel telkens weer te resetten. Tja….en de receptie is straks weer onbemand, grrrrr. We zullen zien, maar leuk is het niet, ik kan niet eens lekker facetimen met de kids. En foto’s uploaden is bijna niet te doen, heb ik hem bijna, valt het internet weer uit. Dus, eenmaal thuis ga ik het goed maken met jullie.
Ach, eigenlijk is het een luxeprobleem, als de boel het doet, prima en als de boel het niet doet, ga ik lekker wat anders doen.
Het maal gisteravond was bijzonder lekker, we hebben gesmuld.
De nacht was weer stil en donker en..om 8 uur pas weer de ogen open, ongekend, vooral voor mij, ik ben thuis altijd om 6 uur uit de veren. Wat een slaapluxe hier.
Na de ochtendrituelen, op stap, proviand voor het weekend inslaan.
Maar eerst langs de Sendrashop, ohhhhhhhhn, ik werd helemaal gek, zoveel zeer mooie kekke laarsjes. Veel te veel moois, hoe moest ik nu toch een paar uitkiezen, ik wilde ze eigenlijk allemaal, ohhhhhh. Maar gelukkig is manlief nuchter, hij reduceerde de keus, ik moest kiezen uit drie paar en……de ultieme keus was ons eerste gevoel.
Ik ben nu de trotse bezitter van een nieuw paar Sendra’s, bruine dit keer en wat hoger dan normaal, maar mooiiiiii!!!!!!!!! Laat de winter maar komen, ik ben er klaar voor.
Meen ik natuurlijk niet, eerst nog even zon en……..een nieuwe bikini, hard nodig hoor, echt! Het werd een knal rode, grote blij.
Mochten jullie denken dat we big spenders zijn,?, nee, dat zijn we niet, we kopen alleen kleding in Spanje, ideale maatjes hier voor ons.
Tja, gisteren zei ik nog dat de Carrefour onze winkel zou zijn, maar vandaag liepen we naar de Bonpreu, op advies van een lieve vriendin, veel beter zou het daar zijn. Ze had gelijk, alles wat onze maagjes begeerden. Dankjewel Huguette, voor de tip.
Wel nog even naar de Bio Boer, voor de groentjes en….naar het restaurant van de eerste dag, nu afdeling ‘afhalen’. We namen een portie goulash mee voor tien eurootjes, hoef ik thuis niet te sudderen en met de quinoa en de Bio boontjes, hmmmmmm. Kind kan de was doen.
Het was alweer lunchtijd, en…..de zon brak door na onze laatste hap……..strandweer!
We spraken af dat we een uur plat op het zand zouden gaan, ik met de ereader uiteraard.
En……missie geslaagd, een uur zon, een goed boek, en……het zand was geen zand tot grote vreugde van manlief. Het zijn kleine kiezeltjes, dus geen zand tussen de edele, zeer mooie rechte slanke tenen van manlief ( ik heb overigens worstjes).
Het is hier totaal niet druk, geen strandtenten, geen lawaai en geen explosief testosteron, maar wel een super uitgestrekt leeg strand.
Heerlijk, we lagen er super hoor en ons eerste kleurtje zit erop.
Het eten bereiden was een makkie, oven aan, goulash erin, quinoa en boontjes koken, en…..het was een godenmaal, heerlijk.
Nu uitbuiken op ons balkon, hopelijk geen muggen, ik heb al een bult, terwijl ik er nooit een heb, grrrr.
Morgen, zondag, rust, zon en zee en……..op restaurant.
Ciao.

Strand Wacht.
Strand Wacht.

Loopjes Ditjes en Datjes

Eigenlijk heb ik niet veel te melden, maar ik wil jullie onze dag toch voorschotelen, eet er maar van wat je wilt.
Gisteravond ons eerste maal gekookt; groenten/kippen/lentilles soep, was heerlijk. Je proeft het echt als je biologisch eet, veel meer smaak. Ben zo blij dat ik die biologische groente”boer” ontdekt heb.
Het is een schattig winkeltje en heel goed gesorteerd. Naast verse groenten en fruit, hebben ze ook eieren van eigen kippen, heel veel kruiden, noten en potten met allerlei zelf ingemaakt spul. Het is voor ons een walhalla daar.
De nacht was stil en donker, maar zonder onweer gelukkig.
Maar…..het weer wil niet echt, veel wolken en soms een drup.
Na de ochtendrituelen, liepen we naar de markt, die is hier elke vrijdag en…totaal niet toeristisch. Het is een enorme markt, dus we tikten er een dik uur weg met kijken, loeren, lachen, kaasjes kopen en fotograferen.
Daarna effe naar de Carrefour, een enorme winkel, veel prettiger dan de Spar, dus dat wordt hem voor de wijnaanvoer enzo. Water kunnen we gelukkig in de bar van ons complex kopen, dat scheelt sjouwen en wijn?……dragen we uiteraard met liefde.
Ook weer naar mijn boertje geweest, vandaag wordt het een mix van ei, pompoen en verse erwtjes met ui,knoflook, peterselie en kruiden.
Met volle tassen liepen we huiswaarts en op de valreep, scoorde manlief nog een paar mooie bermuda’s. Grote blij voor hem, maar ook voor mij, want ze staan hem goed hoor.
Bij thuiskomst was het alweer lunchtijd, voor mij een salade, voor manlief een stokbroodje kaas.
We kakten even in (niet van de wijn, want die mag pas om 16:00 uur op werkdagen hahaha), maar we herpakten ons snel, bewegen, dat moesten we doen.
Omdat mijn looptempo danig verschilt van manlief, besloten we ieder ons weegs te gaan. Ik zette er meteen flink de pas in, ik moest het ding tevreden gaan stellen, ik had al dagen op mijn kop gekregen van hem.
Het was heerlijk, straatjes, stoepjes, de hele boulevard en…..winkeltjes langs. Was beslist geen straf en voor ik het wist zat mijn uur erop en had ik het ding tevreden gesteld.
Manlief was al thuis, hij ontving me met een grijns van oor tot oor, wat had die man? Hij had een binnenpretje, dat was duidelijk en……..ja hoor……daar kwam het, hij heeft een Sendra shop (mijn lievelingslaarsjes) ontdekt!! Te gek, daar wil ik morgen beslist naar toe, je weet maar nooit.
Nu mogen we aan de borrel, jihaaaaaa,
Ciao.

De Bio Boer
De Bio Boer

Explosieven aan boord

IMG_2068Hallo lieve mensen, wij zijn gesetteld in ons appartement in Platja d’Aro, vanaf nu noem ik het gemakshalve Playa, zo spreekt men hier over de stad.
Alvorens ik jullie alles over de reis en de start hier ga vertellen, kom ik nog even terug op de verjaardag van ideale schoonzoon. De goden hadden wat in petto voor de jarige die gek op extreme weersverschijnselen is. De lucht kleurde op het moment supreme, grijs, donkergrijs tot donkerblauw, de vogels hielden zich doodstil, een of twee druppels vielen, maar ook dat hield op. De dreiging bleef, wij renden snel naar het feesthuis en………een klap, een flits en tjakka, de hemel brak open op een oorverdovende wijze. Het was spectaculair buiten en knus binnen, met lekkere drankjes en hapjes en hele gezellige mensen. We hebben genoten, bedankt lieverds.
Eenmaal weer thuis, beseften we dat we nu toch echt dicht bij onze vakantie kwamen, heerlijk.
De volgende dag op ons gemak de laatste klusjes gedaan en op naar Eindhoven. Het liep gesmeerd allemaal. Dit maal hadden we geen kamer met zicht op de vliegtuigen, je kan niet altijd geluk hebben, maar het dineetje was weer top, wat kun je daar toch heerlijk eten.
We zijn vroeg het nest ingedoken, hebben heerlijk geslapen en waren om 6 uur kakelvers uit de veren. Het feest kon nu echt beginnen, vlug door de security, dachten we, het liep echter anders. Mijn laptop bleek aan te geven dat ik explosieve stoffen bij me had, dit wist men nadat die gescand was.. Wonderlijk, die kende ik nog niet. Ik werd volledig gefouilleerd en mijn koffertje werd finaal onderste boven gehaald. Niks gevonden uiteraard en de schuld werd gegeven aan het gebruik van dagcreme. Kunnen jullie het nog volgen?, ikke niet! Ik propte mijn koffertje weer vol en haalde mijn schouders maar op, het kon mijn pret niet drukken hoor.
Het was tijd voor het ontbijt en een heerlijke dubbele espresso en het nieuws enzo op de iPad en snel was het tijd om te boarden.
De vlucht verliep voorspoedig, echter wel met een door en door verwende janker aan boord.
We namen de bus naar Girona, leuk om er weer even te zijn, en daar namen we de bus naar Playa. Die laatste bus zat vol met onfris ruikende, slaperige mensen, vluchtelingen?
Ons appartement overtreft onze verwachtingen, het is een complete woning met twee slaapkamers maar liefst en een heerlijk ruim balkon. Hier gaan we van genieten.
We kijken uit op een binnentuin met pijnbomen, deze bomen zie je veel hier. Nu ik dit schrijf, bedenk ik me dat ik nog geen palmboom gezien heb, vreemd. Morgen eens op gaan letten.
We hebben onze bagage gelaten voor wat het was…….grote trek…….we liepen naar een restaurant dat we onderweg gezien hadden en waar we een goed gevoel bij hadden. Het zat er stampvol, maar je raadt het al he, toch nog een mooi tafeltje voor ons. We werden met alle egards ontvangen door een soort van opperober, een oudere heer, type directeur. Het eten was voortreffelijk en de wijn slobberde lekker. Ik at mijn eerste vis, een zeetong en manlief kalfslapjes. We ontdekten dat dit restaurant ook traiteur is, dus……daar gaan we dankbaar gebruik van maken.
Met volle buikjes, volkomen tevreden richtten we ons huisje in, namen nog een afzakkert in de bar beneden, deden wat boodschapjes, dronken nog een wijntje op ons balkon en voelden ons rijk, wat heerlijk om even weg te zijn.
De nacht was stil en donker, tot…….het begon te onweren, te flitsen en flink te stortregenen, maar wij lagen lekker en vielen gewoon weer in slaap en sliepen zelfs wat uit.
Vandaag hebben we een kustwandeling gemaakt, een biologische winkel bezocht, gefotografeerd en nog veel meer boodschappen gedaan.
De koelkast zit bomvol, de vakantie kan nu echt beginnen.
Wifi is niet zo best, dus heb geduld wb foto’s.
Ciao.

Espagna
Espagna