Iedere foto is een wandeling in de wereld

De laatste tijd is het rond Breda kommer en kwel, ik heb het over de intercity direct. Als het ding normaal zou rijden, zouden we oh zo gezegend zijn. Binnen het uur kunnen we dan in Amsterdam of Brussel zijn en in een krap half uurtje in Antwerpen.

Helaas is het bijna elke dag raak met seinstoringen, defecte treinen of wisselstoringen.

Als ik echt op tijd ergens moet zijn, speel ik op safe en vertrek gewoon een uurtje eerder, weg tijdswinst dus.

Deze week waagden we het er weer eens op, we gingen naar Antwerpen. 

Als je een dikke week van tevoren tickets online boekt op nsinternationaal, dan heb je kans op een spotprijsje, 9 euro voor een enkeltje, dat is mooi he?

En warempel, het ding reed, we stonden binnen een half uur in het meest mooie station van de wereld. Mijn schoonzusje stond ons op te wachten, zoo lief, maar ik heb gezegd dat ze hier geen gewoonte van moet maken, het ov is prima daar en de benenwagen werkt nog steeds naar behoren. 

We zouden met z’n 4tjes AntwerpPhoto gaan bezoeken in het schitterende gebouw van het loodswezen aan de Schelde. Dit gebouw is nog nooit toegankelijk voor het publiek geweest, dus we konden twee vliegen in een klap slaan.

Maar eerst maar eens een bakkie doen bij broerlief en schone zuster, in hun statige pand aan de Oever, een huis vol kunst, dat alleen al is een bezoekje waard hoor.

Helaas moest mijn broer naar een begrafenis en mijn schone zuster had nog wat verplichtingen, dus we liepen met z’n tweetjes naar de Kaai.

Het gebouw van het loodswezen (1890) lijkt wel een paleis, met torens en al, schitterend gelegen aan de Schelde.

Het gehele gebouw was opengesteld voor de foto tentoonstellingen, 3 verdiepingen met uiteenlopende en vooral indrukwekkende exposities en een kelder.

In de kelder, die we voor het laatst bewaard hadden, is de magnifieke tentoonstelling van Anton Corbijn, een Nederlander die wereldfaam verwierf met iconische beelden van de groten der aarde, zoals Nick Cave, Depeche Mode, The Rolling Stones, R.E.M., Metallica en Nirvana.

Schitterende foto’s in een verdomd mooie ambiance.

Inmiddels had schone zuster zich ook bij ons aangesloten  en vergaapten we ons gezamenlijk verder aan al het schoons, we zijn uren zoet geweest.

We hebben een heerlijke dag gehad in Antwerpen, altijd hartverwarmend daar. 

Na een lekker maaltje (nu ook met broerlief) in restaurant ‘Otomat’, liepen we volkomen tevreden naar het station en ja hoor……daar begon de ellende, de trein was behoorlijk verlaat en later bleef de trein een uur in the middle of nowhere stilstaan, er stond ergens een kapotte trein.

Eenmaal in Breda hadden we geen directe aansluiting meer en moesten we een half uur wachten op een bus. Tja….geen taxi dit maal, we zijn nog aan het sparen voor ‘jeweetwel’.

Al met al was het toch een zeer geslaagde dag.

Tja, wat Antwerpen kan, kan Breda ook, wij hebben ook een fotobiënnale, BredaPhoto en dat evenement duurt nog tot eind volgende maand, dus…..mensen, wat let u.

Afgelopen zondag ben ik met mijn jonge fotovriendin gaan rondstruinen op het Chassé terrein, lekker genieten van de exposities en jawel….weer mensen fotograferen, blijft leuk. 

Op het plein is The Infinity Path te vinden, een enorme installatie van steigermateriaal die architectenbureau MVRDV speciaal maakte voor BredaPhoto. Het pad is 500 meter lang en 6 meter hoog, super leuk om alles vanuit een ander standpunt te fotograferen en te zien.

Ik heb weer een paar mensen aangeschoten om te schieten, had leuke gesprekken en waarschijnlijk heb ik nieuwe klantjes en ik kwam zowaar oude buren tegen.

De foto’s nemen mijn verslag over nu, Ciao.

PS:

Ik heb gemerkt dat er foto’s van mijn site gekopieerd worden, ik zet ze er voortaan dus op in een lage resolutie.

          

Manlief gaat met geld smijten.

Elke dag als ik in de vroege ochtend de deur achter me dicht trek, verbaas ik me over de zachte temperatuur. Dat is weldadig en de toenemde donkerte neem ik voor lief, het is eigenlijk ook wel knus.

Vorig jaar om deze tijd, liepen we te verbranden in het schroeiend hete Lissabon en dit jaar?……blijven we thuis.

We gaan geen cultuurreis maken, manlief heeft wat anders in gedachten, Continue reading Manlief gaat met geld smijten.

Ik Hang in het Nederlands Fotomuseum

Als afsluiter van mijn portret cursus, had ik mezelf een masterclass cadeau gedaan. Hier zou ik nog eens de puntjes op de I kunnen zetten….dacht ik.

Maar…….wat viel het tegen, ongelofelijk, alle voortekenen beloofden een geslaagde en vooral leerzame dag.

De masterclass werd verzorgd door het Nederlands Fotomuseum Rotterdam Continue reading Ik Hang in het Nederlands Fotomuseum

Hieper de niet piep, Hoeraaaaa.

Het Ginneken is uitgebruist en wij hebben de feest slingers ook weer opgeborgen, jaja we hadden een jarige, hoeraaaa.

Het was me het weekje wel hoor. de laatste dag van het gebruis heb ik met dochterlief en kleinkind1 Continue reading Hieper de niet piep, Hoeraaaaa.

Waar bent u van?

De kreeft zwom erin, zoooo lekker. 

Het was een gezellige en gastronomische avond met de kids en dan voel je je rijk, kan ik jullie vertellen. Dankjewel lieve kids. 

Deze week heb ik veel aandacht kunnen besteden aan het bewerken van foto’s, ik had er zoveel, maar eindelijk kan ik zeggen dat ik een geslaagde inhaalslag heb geleverd.  Continue reading Waar bent u van?

Spoedeisende hulp

Zondag 30 Juli 2018

Om half 9 in de ochtend werd Ik gebeld door het zorgcentrum waar de oude dame woont, de dame was uit bed gevallen, weer, maar nu kon ze niet meer overeind komen en had veel pijn. 

Gelukkig is ze meteen gevonden omdat ze een laser sensor bij haar bed heeft staan. 

Ze hebben haar weer in bed geholpen en morfine voor de pijn gegeven. De rest van de nacht ‘sliep’ ze lekker. 

Omdat ze bij het wakker worden aangaf dat ze veel pijn had, werd besloten dat er een foto gemaakt moest worden van haar heup en daarom werd ik gebeld, ze hadden mijn toestemming nodig om haar ‘in te sturen’ voor een foto en of ik bereid was de dame te vergezellen. Uiteraard. 

De ambulance werd gebeld en toen de broeders de zeer verwarde dame aanschouwden, werd ze wederom plat gespoten, met een kalmeringsmiddel en haldol omdat het delier weer om de hoek stond te kijken.

Continue reading Spoedeisende hulp

En dan……. ben je ineens overgeleverd aan de goden

Pffff, eindelijk verkoeling, ik was er hard aan toe. 

Alle tropische dagen heb ik redelijk kunnen verdragen, maar met 38 graden, werd het me toch te veel. Ik heb geleden, plat op de bank en s’nachts was het ronduit bagger, ik kreeg er zelfs hartkloppingen van, best wel eng.

We hebben niets ondernomen deze dagen, behalve het verzorgen van de poezen bij de kids. Dat was al een hele onderneming, lopend door de woestijn, naar hun huis. Gelukkig houden de beesten moedig stand.

Continue reading En dan……. ben je ineens overgeleverd aan de goden

Een zwaar afscheid

Gisteren begon de dag niet zo best, want………… geen koffie in de vroege ochtend, het masjien gaf ineens de geest. Manlief is uren bezig geweest om het ding te reanimeren, het mocht niet baten, RIP.

Toch wel een dingetje hoor, het apparaat was behoorlijk duur en semi-professioneel en is altijd in het watje gelegd door manlief, dus goed onderhouden en nu knijpt ie er zomaar tussenuit. Continue reading Een zwaar afscheid